बहूनां पश्यतां सो ऽज्ञः पङ्क्त्या हरति किल्बिषम्
अज्ञान व्यक्ती अनेकांच्या उपस्थितीत जेवताना पंक्तीत अन्न घेतो आणि पाप कमावतो.
न मांसं प्रतिषेधेत न चान्यस्यान्नमीक्षयेत्
तो मांसाहारास मनाई करू नये आणि दुसऱ्याच्या अन्नाकडे पाहू नये.
स प्रेत्य पशुतां याति संभवानेकविंशतिम्
तो मरणानंतर एकवीस वेळा पशूयोनी प्राप्त करतो.
इतिहासपुराणानि श्राद्धकल्पांश्च शोभनान्
इतिहास, पुराणे आणि शुभ श्राद्धविधी,
पृष्ट्वा तृप्ताः स्थ इत्येवं तृप्तानाचामयेत् ततः
'तुम्ही तृप्त आहात का?' असे विचारून, तृप्त झालेल्यांना अन्न द्यावे.
स्वधास्त्विति च तं ब्रूयुर्ब्राह्मणास्तदनन्तरम्
त्यानंतर लगेच ब्राह्मणांनी 'स्वधा असो' असे म्हणावे.
यथा ब्रूयुस्तथा कुर्यादनुज्ञातस्तु वै द्विजैः
ब्राह्मणांनी जसे सांगितले तसेच, त्यांची परवानगी घेऊन करावे.
संपन्नमित्यभ्युदये दैवे रोचत इत्यपि
'कार्य पूर्ण झाले' किंवा 'दैवी कृपा लाभो' असे म्हणावे.
दक्षिणां दिशमाकाङ् क्षन्याचेतेमान् वरान् पितॄन्
दक्षिण दिशेकडे तोंड करून, या श्रेष्ठ पितरांची इच्छा करावी.
श्रद्धा च नो मा व्यगमद् बहुदेयं च नोस्त्त्विति
'आपली श्रद्धा कधीच कमी होऊ नये, आपली दानशक्ती वाढावी' असे म्हणावे.
मध्यमं तु ततः पिण्डमद्यात् पत्नी सुतार्थिनी
नंतर पुत्राची इच्छा असलेली पत्नी मधला पिंड घ्यावा.
पश्चात् स्वयं च पत्नीभिः शेषमन्नं समाचरेत्
त्यांनंतर, स्वतः आणि पत्नींसह उरलेले अन्न घ्यावे.
ब्रह्मचारी भवेतां तु दम्पती रजनीं तु ताम्
त्या रात्री पती-पत्नीने ब्रह्मचर्य पाळावे.
महारौरवमासाद्य कीटयोनिं व्रजेत् पुनः
महात्तम नरकात गेल्यावर, पुन्हा किड्याच्या योनीत जन्म घेतो.
स्वाध्यायं च तथाध्वानं कर्ता भोक्ता च वर्जयेत्
स्वाध्याय, प्रवास, तसेच यजमान किंवा भोक्ता होणे टाळावे.
महापातिकिभिस्तुल्या यान्ति ते नरकान् बहून्
ते महापातकी लोकांसारखे अनेक नरकात जातात.
आमेन वर्तयेन्नित्यमुदासीनो ऽथ तत्त्ववित्
जो सत्य जाणतो, त्याने नेहमी उदासीन राहून वागावे.
तेनाग्नौ करणं कुर्यात् पिण्डांस्तेनैव निर्वपेत्
त्याच्याने अग्नीमध्ये विधी करावा आणि त्याच प्रकारे पिंड ठेवावे.
व्यपेतकल्पषो नित्यं योगिनां वर्तते पदम्
सर्व दोषांपासून मुक्त अशी स्थिती नेहमी योग्यांना मिळते.
आराधितो भवेदीशस्तेन सम्यक् सनातनः
त्यामुळे सनातन परमेश्वराची योग्य रीतीने पूजा होते.
तिलोदकैस्तर्पयेद् वा पितॄन् स्नात्वा समाहितः
एकाग्रतेने स्नान करून, तिळांचे पाणी पितरांना अर्पण करावे.
येषां वापि पिता दद्यात् तेषां चैके प्रचक्षते
किंवा काहींच्या मते, त्या पितरांचा वडील त्यांच्या वतीने अर्पण करावा.
यो यस्य म्रियते तस्मै देयं नान्यस्य तेन तु
ज्याचा नातेवाईक मरण पावला आहे, त्यालाच अर्पण द्यावे; इतर कुणालाही नाही.
न जीवन्तमतिक्रम्य ददाति श्रूयते श्रुतिः
शास्त्रांमध्ये असे ऐकायला मिळते की, जिवंत व्यक्तीला वगळून अर्पण करू नये.
ऋक्यादर्धं समादद्यान्नियोगोत्पादितो यदि
नियुक्तीने जन्मलेला असल्यास, त्याने वेदाच्या भागातून अर्धा हिस्सा घ्यावा.
प्रदद्याद् बीजिने पिण्डं क्षेत्रिणे तु ततो ऽन्यथा
बीजदात्याला पिंड द्यावा; अन्यथा क्षेत्रस्वामीला द्यावा.
कीर्तयेदथ चैकस्मिन् बीजिनं क्षेत्रिणं ततः
मग एका वेळी बीजदाता आणि नंतर क्षेत्रस्वामी यांचा उल्लेख करावा.
अशौचे स्वे परिक्षीणे काम्यं वै कामतः पुनः
स्वतः अपवित्र, थकलेला किंवा इच्छा असल्यास, तो पुन्हा कर्म करू शकतो.
देववत्सर्वमेव स्याद् यवैः कार्या तिलक्रिया
सर्व काही देवांसारखेच करावे; तिळांची क्रिया यवांसह करावी.
नान्दीमुखास्तु पितरः प्रीयन्तामिति वाचयेत्
'शुभमुख असलेले पितर प्रसन्न होवोत' असे म्हणावे.