कूर्मपुराणम्

अग्नये कव्यवाहनाय स्वधेति जुहुयात् ततः

मग, 'स्वधा' म्हणत अग्नीला काव्यवाहन म्हणून होम करावा.

महादेवान्तिके वाथ गोष्ठे वा सुसमाहितः

महालक्ष्मीच्या किंवा गायींच्या गोठ्यात, एकाग्र मनाने, हे करावे.

गोमयेनोपतिप्योर्वों स्थानं कृत्वा तु सैकतम्

गायीच्या शेणाने लिंपलेल्या जमिनीवर वाळूचे एक जागा तयार करावे.

त्रिरुल्लिखेत् तस्य मध्यं दर्भेणैकेन चैव हि

त्या जागेच्या मध्यभागी एकच दुर्वा घेऊन तीन रेषा काढाव्यात.

त्रीन् पिण्डान् निर्वपेत् तत्र हविः शेषात्समाहितः

तेथे एकाग्रतेने, उरलेल्या नैवेद्यापासून तीन पिंड अर्पण करावेत.

तदन्नं तु नमस्कुर्यात् पितॄनेव च मन्त्रवित्

त्या अन्नाला आणि मंत्रानुसार पितरांना वंदन करावे.

अवजिघ्रेच्च तान् पिण्डान् यथान्युप्तान् समाहितः

योग्य प्रकारे ठेवलेल्या त्या पिंडांचा मन लावून सुवास घ्यावा.

मांसान्यपूपान् विविधान् दद्यात् कृसरपायसम्

विविध प्रकारचे मांस, गोड पदार्थ, कृसर व दूधभात अर्पण करावे.

अन्नं चैव यथाकामं विविधं भक्ष्यपेयकम्

इच्छेनुसार विविध प्रकारचे अन्न व पेयेही द्यावीत.

धान्यांस्तिलांश्च विविधान् शर्करा विविधास्तथा

विविध धान्ये, तीळ आणि वेगवेगळ्या प्रकारची साखर द्यावी.

अन्यत्र फलमूलेभ्यः पानकेभ्यस्तथैव च

फळे, कंद आणि पेयांशिवाय इतर सर्व काही अर्पण करावे.

न पादेन स्पृशेदन्नं न चैतदवधूनयेत्

पायाने अन्नाला स्पर्श करू नये किंवा ते हलवू नये.

यातुधाना विलुम्पन्ति जल्पता चोपपादितम्

बोलता बोलता तयार केलेले अन्न यातुधान चोरतात.

तद्रूपाः पितरस्तत्र समायान्ति बुभुक्षवः

त्याच रूपात, भुकेले पितर तेथे येतात.

न चायसेन पात्रेण न चैवाश्रद्धया पुनः

लोखंडाच्या भांड्यात किंवा श्रद्धेशिवाय अर्पण करू नये.

दत्तमक्षयतां याति खड्गेन च विशेषतः

शस्त्राने दिलेले दान विशेषतः कधीही संपत नाही.

स याति नरकं घोरं भोक्ता चैव पुरोधसः

जो नैवेद्य खातो आणि यजमान, दोघेही भयंकर नरकात जातात.

याचिता दापिता दाता नरकान् यान्ति दारुणान्

मागणारे, द्यायला लावणारे आणि देणारे, हे तिघेही कठीण नरकात जातात.

तावद्धि पितरो ऽश्नन्ति यावन्नोक्ता हविर्गुणाः

हविष्याचे गुण सांगितले जात नाहीत तोपर्यंतच पितर त्याचा आस्वाद घेतात.

बहूनां पश्यतां सो ऽज्ञः पङ्क्त्या हरति किल्बिषम्

अज्ञान व्यक्ती अनेकांच्या उपस्थितीत जेवताना पंक्तीत अन्न घेतो आणि पाप कमावतो.

न मांसं प्रतिषेधेत न चान्यस्यान्नमीक्षयेत्

तो मांसाहारास मनाई करू नये आणि दुसऱ्याच्या अन्नाकडे पाहू नये.

स प्रेत्य पशुतां याति संभवानेकविंशतिम्

तो मरणानंतर एकवीस वेळा पशूयोनी प्राप्त करतो.

इतिहासपुराणानि श्राद्धकल्पांश्च शोभनान्

इतिहास, पुराणे आणि शुभ श्राद्धविधी,

पृष्ट्वा तृप्ताः स्थ इत्येवं तृप्तानाचामयेत् ततः

'तुम्ही तृप्त आहात का?' असे विचारून, तृप्त झालेल्यांना अन्न द्यावे.

स्वधास्त्विति च तं ब्रूयुर्ब्राह्मणास्तदनन्तरम्

त्यानंतर लगेच ब्राह्मणांनी 'स्वधा असो' असे म्हणावे.

यथा ब्रूयुस्तथा कुर्यादनुज्ञातस्तु वै द्विजैः

ब्राह्मणांनी जसे सांगितले तसेच, त्यांची परवानगी घेऊन करावे.

संपन्नमित्यभ्युदये दैवे रोचत इत्यपि

'कार्य पूर्ण झाले' किंवा 'दैवी कृपा लाभो' असे म्हणावे.

दक्षिणां दिशमाकाङ् क्षन्याचेतेमान् वरान् पितॄन्

दक्षिण दिशेकडे तोंड करून, या श्रेष्ठ पितरांची इच्छा करावी.

श्रद्धा च नो मा व्यगमद् बहुदेयं च नोस्त्त्विति

'आपली श्रद्धा कधीच कमी होऊ नये, आपली दानशक्ती वाढावी' असे म्हणावे.