कूर्मपुराणम्

इदमापः प्रवहत व्याहृतिभिस्तथैव च

हे पाण्या, या उच्चारणांसह वाहा.

अन्तर्जलगतो मग्नो जपेत् त्रिरघमर्षणम्

पाण्यात पूर्णपणे बुडून, अघमर्षण सूक्त तीन वेळा म्हणावे.

आवर्तयेद् वा प्रणवं देवं वा संस्मरेद्धरिम्

किंवा ॐ हा पवित्र शब्द पुन्हा पुन्हा म्हणावा किंवा हरि या देवाचे स्मरण करावे.

अन्तर्जले त्रिरावर्त्य सर्वपापैः प्रमुच्यते

पाण्यात तीनदा ते उच्चारल्याने सर्व पापांपासून मुक्ती मिळते.

विन्यस्य मूर्ध्नि तत् तोयं मुच्यते सर्वपातकैः

ते पाणी डोक्यावर ठेवले की सर्व अपराधांपासून सुटका होते.

तथाघमर्षणं सूक्तं सर्वपापापनोदनम्

अघमर्षण सूक्त सर्व पाप व दोष दूर करणारे म्हणून ओळखले जाते.

प्रक्षिप्यालोकयेद् देवमुद्वयं तमसस्परि

पाणी शिंपडून, अंधार दूर करणाऱ्या देवाचे दर्शन घ्यावे.

हंसः शुचिषदेतेन सावित्र्या च विशेषतः

हा मंत्र, विशेषतः सāvित्रीमुळे, हंस शुद्ध राहतो.

सावित्रीं वै जपेत् पश्चाज्जपयज्ञः स वै स्मृतः

नंतर सāvित्री मंत्र जपावा; हाच जपयज्ञ म्हणून ओळखला जातो.

शतरुद्रीयमथर्वशिरः सौरांश्च शक्तितः

शतरुद्रिय, अथर्वशीर्ष आणि सूर्याचे स्तोत्र आपल्या शक्तीनुसार म्हणावेत.

तिष्ठंश्चेदीक्षमाणोर्ऽकं जप्यं कुर्यात् समाहितः

उभा राहून, एकाग्रतेने सूर्याकडे पाहत जप करावा.

कर्तव्या त्वक्षमाला स्यादुत्तरादुत्तमा स्मृता

अक्षयांच्या माळेने जप करावा; उत्तरेकडील माळा श्रेष्ठ मानली जाते.

न कम्पयेच्छिरोग्रीवां दन्तान्नैव प्रकाशयेत्

डोके किंवा मान हलवू नये, दातही दाखवू नयेत.

एकान्ते सुशुभे देशे तस्माज्जप्यं समाचरेत्

एकांत आणि शुभ अशा ठिकाणी जप करावा.

तैरेव भाषणं कृत्वा स्नात्वा चैव जपेत् पुनः

त्यांच्याशी बोलून व स्नान करून पुन्हा जप करावा.

सौरान् मन्त्रान् शक्तितो वै पावमानीस्तु कामतः

तो आपल्या शक्तीनुसार सावित्रीचे मंत्र म्हणावे आणि इच्छा असेल तितके पावमानी स्तोत्रे म्हणावीत.

अन्यथा तु शुचौ भूम्यां दर्भेषु सुसमाहितः

नाहीतर, शुद्ध मनाने, स्वच्छ जमिनीवर किंवा कुशाच्या गादीवर बसावे.

आचम्य च यथाशास्त्रं शक्त्या स्वाध्यायमाचरेत्

शास्त्रानुसार आचमन करून, आपल्या शक्तीनुसार स्वाध्याय करावा.

अदावोङ्कारमुच्चार्य नमो ऽन्ते तर्पयामि वः

सुरुवातीला 'ॐ' उच्चारून आणि शेवटी 'नमः' म्हणून, तुम्हाला तर्पण करावे.

तिलोदकैः पितॄन् भक्त्या स्वसूत्रोक्तविधानतः

तीळ मिसळलेल्या पाण्याने, आपल्या वेदात सांगितलेल्या पद्धतीने आणि भक्तीने पितरांचे तर्पण करावे.

देवर्षोस्तर्पयेद् धीमानुदकाञ्जलिभिः पितन्

बुद्धिमान माणसाने देवर्षी आणि पितरांना पाण्याच्या अंजलीने तृप्त करावे.

प्राचीनावीती पित्र्ये तु स्वेन तीर्थेन भावतः

पितृकार्य करताना उजव्या खांद्यावर यज्ञोपवीत घेऊन, आपल्या तीर्‍थाने आणि योग्य भावनेने तर्पण करावे.

स्वैर्मन्त्रैरर्चयेद् देवान् पुष्पैः पत्रैरथाम्बुभिः

आपल्या मंत्रांनी, फुले, पाने किंवा पाण्याने देवांची पूजा करावी.

अन्यांश्चाभिमतान् देवान् भक्त्या चाक्रोधनो ऽत्वरः

इच्छेनुसार इतर देवतांचीही भक्तीने, राग न ठेवता आणि घाई न करता पूजा करावी.

आपो वा देवताः सर्वास्तेन सम्यक् समर्चिताः

सर्व पाणी हेच देवता आहेत; त्यामुळे अशा प्रकारे त्यांची योग्य पूजा होते.

नमस्कारेण पुष्पाणि विन्यसेद् वै पृथक् पृथक्

नम्रतेने फुले एकेक वेगळी ठेवावीत.

तस्मादनादिमध्यान्तं नित्यमाराधयेद्धरिम्

म्हणून, ज्याला आरंभ, मध्य किंवा अंत नाही अशा हरिची नेहमी पूजा करावी.

नैताभ्यां सदृशो मन्त्रो वेदेषूक्तश्चतुर्ष्वपि

या दोन मंत्रांप्रमाणे दुसरा कोणताही मंत्र चारही वेदांत नाही.

तदात्मा तन्मनाः शान्तस्तद्विष्णोरिति मन्त्रतः

स्वतःचे मन आणि आत्मा त्या विष्णूत एकरूप करून, शांतपणे 'तोच विष्णू आहे' हा मंत्र म्हणावा.