कूर्मपुराणम्

चैत्यं वृक्षं न वै छिन्द्यान्नाप्सु ष्ठीवनमाचरेत्

पवित्र झाड तोडू नये किंवा पाण्यात थुंकू नये.

तुषाङ्गारकरीषं वा नाधितिष्ठेत् कदाचन

कधीही तुष, कोळसा किंवा शेण यावर बसू नये.

न चैनं पादतः कुर्यान्मुखेन न धमेद् बुधः

शहाण्या माणसाने त्याला पायाने स्पर्श करू नये, किंवा तोंडाने फुंकर घालू नये.

अग्नौ न च क्षिपेदग्निं नाद्भिः प्रशमयेत् तथा

आगेत आग टाकू नये, किंवा पाण्याने आग विझवू नये.

अपण्यं कूटपण्यं वा विक्रये न प्रयोजयेत्

न वापरण्यायोग्य किंवा बनावट वस्तू विक्रीसाठी वापरू नयेत.

पुण्यस्थानोदकस्थाने सीमान्तं वा कृषेन्न तु

पवित्र स्थळी किंवा पाण्याजवळ सीमा आखू नये.

परस्परं पशून् व्यालान् पक्षिणो नावबोधयेत्

प्राण्यांना, रानटी जनावरांना किंवा पक्ष्यांना एकमेकांना त्रास द्यावा नये.

सायंप्रातर् गृहद्वारान् भिक्षार्थं नावघट्टयेत्

संध्याकाळी किंवा सकाळी भिक्षेसाठी घराच्या दारावर टकटक करू नये.

विगृह्य वादं कुद्वारप्रवेशं च विवर्जयेत्

वाद किंवा चुकीच्या दाराने प्रवेश टाळावा.

स्वमग्निं नैव हस्तेन स्पृशेन्नाप्सु चिरं वसेत्

स्वतःच्या आगीला हात लावू नये, किंवा पाण्यात जास्त वेळ राहू नये.

मुखे नैव धमेदग्निं मुखादग्निरजायत

तोंडाने आग फुंकू नये, कारण अग्नी तोंडातून उत्पन्न झाला आहे.

नैकश्चरेत् सभां विप्रः समवायं च वर्जयेत्

ब्राह्मणाने एकट्याने सभेत जाऊ नये, किंवा गर्दीत सामील होऊ नये.

न वीजयेद् वा वस्त्रेण न देवायतने स्वपेत्

कपड्याने स्वतःला वारा घालू नये, किंवा देवळात झोपू नये.

न व्याधिदूषितैर्वापि न शूद्रैः पतितेन वा

रोगग्रस्त, शूद्र किंवा पतित व्यक्तींसोबत राहू नये.

नाग्निगोब्राह्मणादीनामन्तरेण व्रजेत् क्वचित्

आग, गाय किंवा ब्राह्मण यांच्या मधून कधीही जाऊ नये.

न निन्देद् योगिनः सिद्धान् व्रतिनो वायतींस्तथा

योगी, सिद्ध, व्रती किंवा तपस्वी यांची निंदा करू नये.

नाक्रामेत् कामतश्छायां ब्राह्मणानां च गोरपि

ब्राह्मण किंवा गाय यांच्या सावलीवर इच्छेने पाऊल ठेवू नये.

नाङ्गारभस्मकेशादिष्वधितिष्ठेत् कदाचन

कधीही कोळसा, राख किंवा केस यावर बसू नये.

न भक्षयेदभक्ष्याणि नापेयं च पिबेद् द्विजः

द्विजाने निषिद्ध अन्न खाऊ नये, किंवा अयोग्य पेय प्यावे नये.

स शूद्रयोनिं व्रजति यस्तु भुङ्क्ते ह्यनापदि

जो कुणत्याही गरजेशिवाय अयोग्य अन्न खातो, तो पुढील जन्मी शूद्राच्या पोटी जन्म घेतो.

जीवन्नेव भवेच्छूद्रो मृतः श्वा चाभिजायते

अशा माणसाचा हयातीत शूद्र होतो आणि मृत्यूनंतर कुत्रा म्हणून जन्म घेतो.

यस्यान्नेनोदरस्थेन मृतस्तद्योनिमाप्नुयात्

जो दुसऱ्याच्या अन्नावर पोटभरून मरतो, त्याला त्या अन्नाच्या योग्यतेप्रमाणेच जन्म मिळतो.

गणान्नं गणिकान्नं च षण्ढान्नं चैव वर्जयेत्

समूहातून, वेश्या किंवा नपुंसक यांच्या हातचे अन्न टाळावे.

गान्धर्वलोहकारान्नं सूतकान्नं च वर्जयेत्

गंधर्व, लोहार किंवा बाळंतिणी यांच्या हातचे अन्नही टाळावे.

पौनर्भवच्छत्रिकयोरभिशस्तस्य चैव हि

पुन्हा लग्न केलेल्या स्त्रीचे, छत्री बनवणाऱ्याचे किंवा शापित व्यक्तीचे अन्नही वर्ज्य करावे.

चिकित्सकस्य चैवान्नं पुंश्चल्या दण्डिकस्य च

वैद्य, वेश्या किंवा दंडधारी यांच्या हातचे अन्नही टाळावे.

सोमविक्रयिणश्चान्नं श्वपाकस्य विशेषतः

सोम विकणाऱ्याचे आणि विशेषतः कुत्र्यांसाठी स्वयंपाक करणाऱ्याचे अन्न टाळावे.

उत्सृष्टस्य कदर्यस्य तथैवोच्छिष्टभोजिनः

कंजूषाने टाकलेले किंवा उरलेले अन्न खाणाऱ्याचे अन्नही वर्ज्य करावे.

भीतस्य रुदितस्यान्नमवक्रुष्टं परिक्षुतम्

भीतीने, रडून, अपमानित किंवा थकलेल्या व्यक्तीचे अन्न टाळावे.