कूर्मपुराणम्

न विशिष्टानसत्कुर्यात् नात्मानं वा शपेद् बुधः

श्रेष्ठ लोकांचा अवमान करू नये, आणि ज्ञानी माणसाने स्वतःला शाप देऊ नये.

न नदीषु नदीं ब्रूयात् पर्वतेषु च पर्वतान्

नदीमध्ये नदीला 'नदी' म्हणू नये, आणि पर्वतात पर्वताला 'पर्वत' म्हणू नये.

नावगाहेदपो नग्नो वह्निं नातिव्रजेत् पदा

नग्न अवस्थेत पाण्यात जाऊ नये, किंवा पायी अग्नी ओलांडू नये.

रोमाणि च रहस्यानि नाशिष्टेन सह व्रजेत्

अशुद्ध व्यक्तीसोबत, जिथे केस किंवा गुप्तांग उघडे पडतात अशा जागी जाऊ नये.

न शिश्नोदरचापल्यं न च श्रवणयोः क्वचित्

गुप्तांग, पोट किंवा उथळपणाबद्दल कधीही बोलू नये किंवा ऐकू नये.

नाभिहन्याज्जलं पद्भ्यां पाणिना वा कदाचन

पायाने किंवा हाताने पाण्यावर कधीही मारू नये.

न म्लेच्छभाषां शिक्षेत नाकर्षेच्च पदासनम्

परकीयांची भाषा शिकू नये आणि पायाने आसन ओढू नये.

कुर्याद् विमर्दनं धीमान् नाकस्मादेव निष्फलम्

शहाण्या माणसाने मालिश करावे, पण अचानक किंवा कारण नसताना करू नये.

न नृत्येदथवा गायेन्न वादित्राणि वादयेत्

नाचू नये, गाऊ नये किंवा वाद्य वाजवू नये.

न लौकिकैः स्तवैर्देवांस्तोषयेद् बाह्यजैरपि

देवतांना सामान्य किंवा बाह्य स्तोत्रांनी प्रसन्न करू नये.

नोच्छिष्टः संविशेन्नित्यं न नग्नः स्नानमाचरेत्

अपवित्र अवस्थेत कधीही झोपू नये, किंवा नग्न अवस्थेत स्नान करू नये.

न दन्तैर्नखरोमाणि छिन्द्यात् सुप्तं न बोधयेत्

दातांनी केस, नखं किंवा अंगावरील केस कापू नयेत, किंवा झोपलेल्या माणसाला उठवू नये.

नैकः सुप्याच्छून्यगृहे स्वयं नोपानहौ हरेत्

रिकाम्या घरात एकट्याने झोपू नये, किंवा स्वतःने पादत्राणे उचलू नयेत.

न पादक्षालनं कुर्यात् पादेनैव कदाचन

पायानेच पाय धुवू नये.

वाय्वग्निगुरुविप्रान् वा सूर्यं वा शशिनं प्रति

वारा, अग्नी, गुरु, ब्राह्मण, सूर्य किंवा चंद्र यांच्या उपस्थितीत—

बहिर्निष्क्रमणं चैव न कुर्वोत कथञ्चन

त्यांच्या समोर कधीही बाहेर जाऊन शौच करू नये.

उभयोः संध्ययोर्नित्यं मध्याह्ने चैव वर्जयेत्

प्रत्येक संध्याकाळी आणि दुपारी हे टाळावे.

न चासनं पदा वापि न देवप्रतिमां स्पृशेत्

पायाने आसन किंवा देवतेची मूर्ती स्पर्श करू नये.

नावगाहेदगाधाम्बु धारयेन्नानिमित्ततः

कारण नसताना खोल पाण्यात जाऊ नये किंवा पाणी वाहून नेऊ नये.

नोत्तरेदनुपस्पृश्य नाप्सु रेतः समुत्सृजेत्

लघवी केल्यानंतर पाणी न लावता स्वच्छता करू नये, किंवा पाण्यात वीर्य सोडू नये.

चैत्यं वृक्षं न वै छिन्द्यान्नाप्सु ष्ठीवनमाचरेत्

पवित्र झाड तोडू नये किंवा पाण्यात थुंकू नये.

तुषाङ्गारकरीषं वा नाधितिष्ठेत् कदाचन

कधीही तुष, कोळसा किंवा शेण यावर बसू नये.

न चैनं पादतः कुर्यान्मुखेन न धमेद् बुधः

शहाण्या माणसाने त्याला पायाने स्पर्श करू नये, किंवा तोंडाने फुंकर घालू नये.

अग्नौ न च क्षिपेदग्निं नाद्भिः प्रशमयेत् तथा

आगेत आग टाकू नये, किंवा पाण्याने आग विझवू नये.

अपण्यं कूटपण्यं वा विक्रये न प्रयोजयेत्

न वापरण्यायोग्य किंवा बनावट वस्तू विक्रीसाठी वापरू नयेत.

पुण्यस्थानोदकस्थाने सीमान्तं वा कृषेन्न तु

पवित्र स्थळी किंवा पाण्याजवळ सीमा आखू नये.

परस्परं पशून् व्यालान् पक्षिणो नावबोधयेत्

प्राण्यांना, रानटी जनावरांना किंवा पक्ष्यांना एकमेकांना त्रास द्यावा नये.

सायंप्रातर् गृहद्वारान् भिक्षार्थं नावघट्टयेत्

संध्याकाळी किंवा सकाळी भिक्षेसाठी घराच्या दारावर टकटक करू नये.

विगृह्य वादं कुद्वारप्रवेशं च विवर्जयेत्

वाद किंवा चुकीच्या दाराने प्रवेश टाळावा.