कूर्मपुराणम्

तदा समभवद् ब्रह्मा सहस्त्राक्षः सहस्त्रपात्

मग ब्रह्मदेव प्रकट झाले, ज्यांना हजार डोळे आणि हजार पाय होते.

ब्रह्मा नारायणाख्यस्तु सुष्वाप सलिले तदा

नारायण नावाने ओळखला जाणारा ब्रह्मा त्या वेळी पाण्यावर झोपला होता.

ब्रह्मस्वरूपिणं देवं जगतः प्रभवाप्ययम्

ब्रह्मरूप असलेला देव हा जगाचा उत्पत्ती आणि संहार करणारा आहे.

अयनं तस्य ता यस्मात् तेन नारायणः स्मृतः

कारण ती त्याची विश्रांतीची स्थाने आहेत, म्हणून त्याला नारायण म्हणतात.

शर्वर्यन्ते प्रकुरुते ब्रह्मत्वं सर्गकारणात्

रात्रीच्या शेवटी, सृष्टीसाठी तो ब्रह्मत्व धारण करतो.

अनुमानात् तदुद्धारं कर्तुकामः प्रजापतिः

पृथ्वी वर काढायची इच्छा प्रजापतीने मनाशी ठरवली.

अधृष्यं मनसाप्यन्यैर्वाङ्मयं ब्रह्मसंज्ञितम्

जे इतरांच्या मनानेही समजू शकत नाही, तेच वाणीचे रूप असलेले 'ब्रह्म' म्हणतात.

दंष्ट्रयाभ्युज्जहारैनामात्माधारो धराधरः

आपल्या दाताने, पृथ्वीला धारण करणाऱ्या आणि स्वतःवर आधार देणाऱ्या त्या देवाने तिला वर उचलले.

अस्तुवञ्जनलोकस्थाः सिद्धा ब्रह्मर्षयो हरिम्

वायुलोकात वास करणारे सिद्ध आणि ब्रह्मर्षी यांनी हरिचे स्तवन केले.

पुरुषाय पुराणाय शाश्वताय जयाय च

पुरुष, प्राचीन, शाश्वत आणि विजयी अशा तुझ्या चरणांना माझा नमस्कार.

नमो हिरण्यगर्भाय वेधसे परमात्मने

हिरण्यगर्भ, विश्वनिर्माता आणि परमात्मा तुला माझा नमस्कार.

नारायणाय देवाय देवानां हितकारिणे

नारायण, देवांचा कल्याण करणारा देव, तुला नमस्कार.

सर्वभूतात्मभूताय कूटस्थाय नमो नमः

सर्व जीवांचा आत्मा आणि अचल असलेल्या तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.

नमो बुद्धाय शुद्धाय नमस्ते ज्ञानरूपिणे

जागृत, निर्मळ आणि ज्ञानस्वरूप असलेल्या तुला माझा नमस्कार.

अनन्तायाप्रमेयाय कार्याय करणाय च

अनंत, मोजता न येणारा, कारण आणि साधन असलेल्या तुला नमस्कार.

नमो मूलप्रकृतये मायारूपाय ते नमः

मूळ प्रकृती आणि मायेच्या रूपातील तुला नमस्कार.

नमो योगाधिगम्याय नमः सकर्षणाय ते

योगाने प्राप्त होणाऱ्या आणि साकर्षण तुला नमस्कार.

नमः सिद्धाय पूज्याय गुणत्रयविभाविने

सिद्ध, पूज्य आणि त्रिगुणांचे भेद करणाऱ्या तुला नमस्कार.

नमो ऽमूर्ताय मूर्ताय माधवाय नमो नमः

निर्गुण आणि सगुण अशा माधव तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.

पालयैतज्जगत् सर्वं त्राता त्वं शरणं गति

हे रक्षक, हे आश्रय, हे अंतिम ध्येय, हे प्रभो, हे सर्व जगाचे रक्षण कर.

प्रसादमकरोत् तेषां वराहवपुरीश्वरः

वराह रूपातील प्रभूंनी त्यांच्यावर कृपा केली.

मुमोच रूपं मनसा धारयित्वा प्रिजापतिः

प्रजापतीने मनात रूप धारण करून ते प्रकट केले.

विततत्वाच्च देहस्य न मही याति संप्लवम्

त्याच्या देहाच्या विशालतेमुळे पृथ्वी बुडली नाही.

प्राक्सर्गदग्धानखिलांस्ततः सर्गे ऽदधन्मनः

पूर्वीच्या प्रलयात सर्व नष्ट झाल्यावर त्याने पुन्हा सृष्टीकडे मन वळवले.

अबुद्धिपूर्वकः सर्गः प्रादुर्भूतस्तमोमयः

अज्ञानपूर्वक आणि अंधकारमय अशी सृष्टी प्रकट झाली.

अविद्या पञ्चपर्वैषा प्रादुर्भूता महात्मनः

ही पाच अवस्थांची अज्ञान महात्म्यापासून प्रकट झाली.

संवृतस्तमसा चैव बीजकम्भुवनावृतः

ती अंधकाराने वेढली गेली आणि बीज जगाने झाकले गेले.

मुक्या नगा इति प्रोक्ता मुख्यसर्गस्तु स स्मृतः

हे मुख्य वृक्ष समजले जातात आणि हीच मुख्य सृष्टी मानली जाते.

तस्याभिध्यायतः सर्गस्तिर्यक्स्त्रोतो ऽभ्यवर्तत

त्याच्या ध्यानातून तिरके प्रवाह असलेली सृष्टी उत्पन्न झाली.