नृत्यन्तं स्वे हृदये सन्निविष्टम्
स्वतःच्या हृदयात वास करून, नाचत होता,
योगात्मानं चित्पतिं दिव्यनृत्यम्
योगस्वरूप, चैतन्याचा स्वामी, दिव्य नृत्य करीत होता,
ब्रह्मानन्दमनुभूयानुभूय
पुन्हा पुन्हा ब्रह्मानंदाचा अनुभव घेत होता,
स्वयंप्रभं भवतो यत्प्रकाशम्
हे प्रभो, तुझ्या कडून प्रकटणाऱ्या तेजाचा अनुभव घेत होता,
विशन्ति त्वां यतयो ब्रह्मनिष्ठाः
ब्रह्मनिष्ठ योगी तुझ्यात विलीन होतात,
स्तेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम्
त्यांना कायमची शांती मिळते, इतरांना नाही,
स्वयं ज्योतिरचलो नित्यमुक्तः
स्वतः प्रकाशमान, अचल आणि नेहमी मुक्त,
नमामस्त्वां शरणं संप्रपन्नाः
आम्ही तुझ्या चरणी शरण आलो आहोत आणि तुला वंदन करतो,
धातारमादित्यमनेकरूपम्
तू आधार देणारा, सूर्य आणि अनेक रूपांचा आहेस,
सनातनस्त्वं पुरुषोत्तमो ऽसि
तू सनातन आहेस, आणि सर्वोच्च पुरुष आहेस.
सर्वेश्वरस्त्वं परमेश्वरो ऽसि
तू सर्वांचा स्वामी आहेस, तूच सर्वश्रेष्ठ परमेश्वर आहेस.
खं ब्रह्म शून्यं प्रकृतिं निर्गुणं च
आकाश, ब्रह्म, शून्य, आद्य प्रकृती आणि निर्गुण स्वरूप—
तदन्तरा यत्प्रतिभाति तत्त्वम्
या सर्वांच्या मध्ये जे काही प्रकट होते, तेच खरे तत्त्व आहे.
प्रसीद भूताधिपते महेश
हे भूतांचे अधिपती, हे महेश, कृपा कर.
प्रसादयामो वयमेकमीशम्
आम्ही एकमेव ईश्वराला संतुष्ट करण्याचा प्रयत्न करतो.
नमो ऽग्नये देव नमः शिवाय
हे अग्नीदेवा, तुला नमस्कार. हे शिवा, तुला नमस्कार.
संहृत्य परमं रूपं प्रकृतिस्थो ऽभवद् भवः
परम रूप मागे घेऊन, भव प्रकृतीमध्ये स्थिर झाला.
दृष्ट्वा नारायणं देवं विस्मिता वाक्यमब्रुवन्
नारायण देवाला पाहून, त्यांनी आश्चर्याने बोलले.
दृष्ट्वा ते परमं रूपं निर्वृताः स्म सनातन
हे सनातन, तुझे परम रूप पाहून आम्ही परिपूर्ण झालो.
अस्माकं जायते भक्तिस्त्वय्येवाव्यभिचारिणी
आमच्यात तुझ्याबद्दलच अढळ भक्ती निर्माण होते.
भूयो ऽपि तव यन्नित्यं याथात्म्यं परमेष्ठिनः
पुन्हा तुझे नित्य, खरे स्वरूप, हे परमेश्वर—
प्राहः गम्भीरया वाचा समालोक्य च माधवम्
माधवाला पाहून, त्यांनी गंभीर शब्दांत सांगितले.
वक्ष्यामीशस्य माहात्म्यं यत्तद्वेदविदो विदुः
मी ईश्वराचे जे महात्म्य वेदज्ञ लोक जाणतात, ते सांगतो.
सर्वलोकैकसंहर्ता सर्वात्माहं सनातनः
मी सर्व लोकांचा एकमेव संहारक आहे; मी सर्वांचा सनातन आत्मा आहे.
मध्ये चान्तः स्थितं सर्वं नाहं सर्वत्र संस्थितः
सर्व काही मध्य आणि शेवटी स्थित आहे, पण मी सर्वत्र नाही.
ममैषा ह्युपमा विप्रा मायया दर्शिता मया
हे विप्रांनो, ही माझी उपमा आहे; ती मी माझ्या मायेमुळे दाखवली आहे.
प्रेरयामि जगत् कृत्स्नं क्रियाशाक्तिरियं मम
मी संपूर्ण जगाला चालना देतो; ही कृती करण्याची शक्ती माझीच आहे.
सो ऽहं कालो जगत् कृत्स्नं प्रेरयामि कलात्मकम्
मीच काळ आहे; मीच संपूर्ण जग, जे काळरूप आहे, चालवतो.
संहराम्येकरूपेण द्विधावस्था ममैव तु
मी सर्व काही एकाच रूपात परत घेतो; पण प्रत्यक्षात ही दोन्ही स्थिती माझ्याच आहेत.
क्षोभयामि च सर्गादौ प्रधानपुरुषावुभौ
सृष्टीच्या आरंभी मी प्रधान आणि पुरुष या दोघांनाही हलवतो.