प्राह गम्भीरया वाचा किमर्थं तप्यते तपः
त्याने गंभीर आवाजात विचारले, "हे तप कशासाठी करत आहात?"
साक्षान्नारायणं देवमागतं सिद्धिसूचकम्
तेव्हा प्रत्यक्ष नारायण देव प्रकट झाले, हे यशाचे लक्षण होते.
भवन्तमेकं शरणं प्रपन्नाः पुरुषोत्तमम्
आम्ही एकट्या तुमच्याच शरण आलो आहोत, हे पुरुषोत्तम.
नारायणः स्वयं साक्षात् पुराणो ऽव्यक्तपूरुषः
स्वतः नारायण, तो आद्य, अव्यक्त पुरुष, तिथे उभा राहिला.
शुश्रूषास्माकमखिलं संशयं छेत्तुमर्हसि
आम्हाला तुमच्याकडून ऐकायचे आहे; तुम्ही आमचे सर्व शंका दूर कराव्यात.
कश्चिदात्मा च का मुक्तिः संसारः किंनिमित्तकः
आत्मा म्हणजे काय? मुक्ती म्हणजे काय? आणि जन्ममरणाचा फेर कशामुळे होतो?
किं तत् परतरं ब्रह्म सर्वं नो वक्तुमर्हसि
ते परम ब्रह्म काय आहे? कृपया आम्हाला सर्व काही सांगा.
विहाय तापसं रूपं संस्थितं स्वेन तेजसा
त्याने तपस्व्याचे रूप सोडून, आपल्या तेजात उभा राहिला.
श्रीवत्सवक्षसं देवं तप्तजाम्बूनदप्रभम्
श्रीवत्साचा चिन्ह असलेला तो देव, तांब्यासारख्या तेजाने झळकत होता.
न दृष्टस्तत्क्षणादेव नरस्तस्यैव तेजसा
त्या क्षणी कोणताही मनुष्य त्याच्या तेजामुळे त्याला पाहू शकला नाही.
प्रसादाभिमुखो रुद्रः प्रादुरासीन्महेश्वरः
रुद्र, प्रसन्न मनाने, प्रत्यक्ष महेश्वर म्हणून प्रकट झाला.
तुष्टुवुर्हृष्टमनसो भक्त्या तं परमेश्वरम्
आनंदी मनाने, भक्तीभावाने त्यांनी त्या परमेश्वराची स्तुती केली.
जयाशेषमुनीशान तपसाभिप्रपूजित
विजय असो, सर्व ऋषींचे स्वामी, तपामुळे पूजिला गेलेला.
जयानन्त जगज्जन्मत्राणसंहारकारण
विजय असो, अनंत प्रभो, जगाच्या सृष्टी, पालन आणि संहाराचे कारण.
जयाम्बिकापते देव नमस्ते परमेश्वर
विजय असो, अंबिकेचे स्वामी, परमेश्वरा, तुम्हाला नमस्कार.
समालिङ्ग्य हृषीकेशं प्राह गम्भीरया गिरा
त्याने हृषीकेशाला मिठी मारून, गंभीर आवाजात बोलला.
इमं समागता देशं किं वा कार्यं मयाच्युत
अच्युत, या ठिकाणी आलो आहे, माझ्याकडून कोणते कार्य व्हावे?
प्राह देवो महादेवं प्रसादाभिमुखं स्थितम्
देवाने, प्रसन्न मनाने उभ्या असलेल्या महादेवाला असे सांगितले.
अभ्यागता मां शरणं सम्यग्दर्शनकाङ्क्षिणः
जे खरे ज्ञान मिळवण्याची इच्छा ठेवून माझ्या आश्रयाला आले आहेत,
सन्निधौ मम तज्ज्ञानं दिव्यं वक्तुमिहार्हसि
माझ्या उपस्थितीत, ते दिव्य ज्ञान येथे सांगावे अशी तुझी योग्यताच आहे.
ततस्त्वमात्मनात्मानं मुनीन्द्रेभ्यः प्रदर्शय
म्हणून, तू स्वतःच्या स्वरूपाने आपले खरे रूप या श्रेष्ठ ऋषींना दाखव.
प्रदर्शयन् योगसिद्धिं निरीक्ष्य वृषभध्वजम्
योगसिद्धी दाखवत आणि वृषभध्वजाला पाहून,
कृतार्थं स्वयमात्मानं ज्ञातुमर्हथ तत्त्वतः
आपला हेतू पूर्ण केल्यावर, तू स्वतःला खरी ओळख मिळवावी.
ममैव सन्निधावेष यथावद् वक्तुमीश्वरः
माझ्या उपस्थितीतच प्रभूंनी योग्य रीतीने बोलावे.
सनत्कुमारप्रमुखाः पृच्छन्ति स्म महेश्वरम्
सनत्कुमार आणि इतरांनी महेश्वराला विचारले.
किमप्यचिन्त्यं गगनादीश्वरार्हं समुद्बभौ
आकाशातून एक अद्भुत, प्रभूला योग्य असे काहीतरी प्रकट झाले.
तेजसा पूरयन् विश्वं भाति देवो महेश्वरः
संपूर्ण विश्व तेजाने भरून, देव महेश्वर तेजस्वी दिसत होता.
विभ्राजमानं विमले तस्मिन् ददृशुरासने
त्या स्वच्छ आसनावर, त्यांनी त्यांना उजळ आणि निर्मळ पाहिले.
अनन्यतेजसं शान्तं शिवं ददृशिरे किल
शांत, अद्वितीय तेज असलेला शिव, त्यांनी खरोखर पाहिला.
तमासनस्थं भूतानामीशं ददृशिरे किल
तो सर्व भूतांचा स्वामी, आसनावर बसलेला, त्यांनी पाहिला.