कूर्मपुराणम्

पुत्रपौत्रादिभिर्युक्तः कुटुम्बभरणोत्सुकः

तुम्ही मुलं, नातवंडं आणि कुटुंबीयांनी वेढलेले, घर चालवायला नेहमीच उत्सुक होता.

न कदाचित् कृतं पुण्यमल्पं वा स्वल्पमेव वा

तुम्ही कधीच, अगदी थोडेसेही, पुण्याचं काम केलं नाही.

विश्वेश्वरो वाराणस्यां दृष्टः स्पृष्टे नमस्कृतः

वाराणसीमध्ये विश्वाचा स्वामी दिसला, स्पर्श केला आणि नमस्कार केला.

न दृष्टं नन्मया घोरं यमस्य वदनं मुने

मुनी, मी कधीच यमाचं भयंकर रूप पाहिलं नाही.

पिपासयाधुनाक्रान्तो न जानामि हिताहितम्

आता मला तहान लागली आहे, आणि मला काय योग्य, काय अयोग्य हे समजत नाही.

कुरुष्व तं नमस्तुभ्यं त्वामहं शरणं गतः

माझ्यासाठी ते कर. तुला नमस्कार. मी तुझ्या आश्रयाला आलो आहे.

त्वादृशो न हि लोके ऽस्मिन् विद्यते पुण्यकृत्तमः

या जगात तुमच्यासारखा पुण्यवान दुसरा कोणी नाही.

संस्पृष्टो वन्दितो भूयः को ऽन्यस्त्वत्सदृशो भुवि

तुमच्यासारखा, ज्याचा स्पर्श केला आणि पुन्हा नमस्कार केला, असा दुसरा कोणी पृथ्वीवर नाही.

येनेमां कुत्सितां योनिं क्षिप्रमेव प्रहास्यसि

ज्याच्यामुळे मी ही हीन जन्म पटकन सोडून देईन.

चक्रे समाधाय मनो ऽवगाहम्

त्याने आपलं मन एकाग्र केलं.

शशाङ्कचिह्नाङ्कितचारुमौलिः

त्याच्या सुंदर मुकुटावर चंद्राचं चिन्ह होतं.

यथोदये भानुरशेषदेवः

जसं सूर्य उगवल्यावर सर्व देवांना दिसतो—

गन्धर्वविद्याधरकिंनराद्याः

गंधर्व, विद्याधर, किन्नर आणि इतर—

त्रयीमयं यत्र विभाति रुद्रः

जिथे तीन वेदांनी बनलेला रुद्र तेजाने चमकत असतो—

प्रणम्य तुष्टाव कपर्दिनं तम्

त्याने जटा असलेल्या त्या प्रभूला वंदन करून स्तुती केली.

मादित्यमग्निं कपिलाधिरूढम्

सूर्य, अग्नी, आणि कपिला घोड्यावर आरूढ—

महामुनिं ब्रह्ममयं पवित्रम्

तो महान मुनी, ब्रह्मरूप आणि पवित्र—

हिरण्यगर्भाधिपतिं त्रिनेत्रम्

सोन्याच्या गर्भाचा अधिपती, त्रिनेत्री अशा प्रभूला

प्रणम्य नित्यं शरणं प्रपद्ये

मी नेहमी वाकून नमस्कार करतो, तुझ्या चरणी शरण जातो.

नमस्करिष्ये न यतो ऽन्यदस्ति

मी फक्त तुलाच नमस्कार करतो, कारण यापलीकडे दुसरे काही नाही.

तं ब्रह्मपारं भवतः स्वरूपम्

ते अनंत ब्रह्म, तुझे खरे स्वरूप,

स्वयंभुवं त्वां शरणं प्रपद्ये

स्वतः उत्पन्न झालेल्या तुलाच मी शरण जातो.

सब्रह्मपारं प्रणतो ऽस्मि नित्यम्

जो ब्रह्माच्या पलीकडे आहे, त्याला मी नेहमी वाकून नमस्कार करतो.

कालं बृहन्तं भवतः स्वरूपम्

महाकाळ, तुझे विशाल स्वरूप,

पिनाकिनं त्वां शरणं व्रजामि

पिनाकधारी तुझ्या चरणी मी शरण येतो.

पपात दण्डवद् भूमौ प्रोच्चरन् प्रणवं परम्

तो पृथ्वीवर साष्टांग पडला आणि परम ॐ उच्चारू लागला.

ज्ञानमानन्दमद्वैतं कोटिकालाग्निसन्निभम्

ज्ञान, आनंद, अद्वैत, कोट्यवधी काळाग्नीप्रमाणे तेजस्वी.

निलिल्ये विमले लिङ्गे तद्भुतमिवाभवत्

तो निर्मळ लिंगात विलीन झाला आणि ते अद्भुत झाले.

न कश्चिद् वेत्ति तमसा विद्वानप्यत्र मुह्यति

कोणीही त्याला जाणू शकत नाही; ज्ञानी माणसालाही अंधारात गोंधळ येतो.