कूर्मपुराणम्

उपास्य देवमीशानं प्राप्तवन्तः परं पदम्

ईशान देवाची उपासना करून त्यांनी परमपद प्राप्त केले.

गोचर्ममात्रं विप्रेन्द्रा ओङ्कारेश्वरमुत्तमम्

हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो, ओंकारेश्वर हे गाईच्या कातडीएवढे मोठे आहे.

विश्वेश्वरं तथोङ्कारं कपर्देश्वरमेव च

त्याचप्रमाणे विश्वेश्वर, ओंकार आणि कपालधारीश्वर देखील आहेत.

न कश्चिदिह जानाति विना शंभोरनुग्रहात्

शंभूच्या कृपेव्यतिरिक्त इथे कोणालाही काहीच कळत नाही.

कृत्तिवासेश्वरं लिङ्गं द्रष्टुं देवस्य शूलिनः

कृत्तिवासेश्वराचं, त्रिशूळधारी देवाचं लिंग पाहण्यासाठी—

कथयामास शिष्येभ्यो भगवान् ब्रह्मवित्तमः

ब्रह्मज्ञानात श्रेष्ठ असलेल्या त्या भगवंताने आपल्या शिष्यांना सांगितलं.

ब्राह्मणान् हन्तुमायातो ये ऽत्र नित्यमुपासते

जो ब्राह्मणांना मारण्यासाठी आला, ते इथे नेहमी भक्ती करणारे होते.

रक्षणार्थं द्विजश्रेष्ठा भक्तानां भक्तवत्सलः

द्विजश्रेष्ठांनो, भक्तांचा रक्षण करण्यासाठी, भक्तांवर प्रेम करणारा तो—

वसस्तस्याकरोत् कृत्तिं कृत्तिवासेश्वरस्ततः

मग कृत्तिवासेश्वराने त्या त्वचेचं वस्त्र केलं.

तेनैव च शरीरेण प्राप्तास्तत् परमं पदम्

त्या देहामुळेच त्यांनी परमपद मिळवलं.

कृत्तिवासेश्वरं लिङ्गं नित्यमावृत्य संस्थिताः

ते कृत्तिवासेश्वराच्या लिंगाभोवती नेहमी वावरतात.

कृत्तिवासं न मुञ्चन्ति कृतार्थास्ते न संशयः

ज्यांचं जीवन सफल झालं, ते कृत्तिवासाला कधीच सोडत नाहीत—यात शंका नाही.

एकेन जन्मना मोक्षः कृत्तिवासे तु लभ्यते

कृत्तिवासाजवळ एकाच जन्मात मुक्ती मिळते.

गोपितं देवदेवेन महादेवेन शंभुना

देवांचा देव, महादेव, शंभूनं हे लपवून ठेवलं होतं.

उपासते महादेवं जपन्ति शतरुद्रियम्

ते महादेवाची उपासना करतात, शतरुद्रियाचा जप करतात.

ध्यायन्ति हृदये देवं स्थाणुं सर्वान्तरं शिवम्

ते आपल्या हृदयात स्थिर, सर्वांच्या अंतर्यामी असलेल्या शिवाचं ध्यान करतात.

ये कृत्तिवासं शरणं प्रपन्नाः

जे कृत्तिवासाच्या आश्रयाला आले—

ध्यायन्ति चित्ते यतयो महेशम्

यती आपल्या मनात महेशाचं ध्यान करतात.

स्तुवन्ति रुद्रं प्रणमन्ति शंभुम्

ते रुद्राचं स्तवन करतात, शंभूला वंदन करतात.

जाने महादेवमनेकरूपम्

मला अनेक रूप असलेला महादेव माहीत आहे.

जगाम लिङ्गं तद् द्रष्टुं कपर्देश्वरमव्ययम्

तो त्या लिंगाचं दर्शन घेण्यासाठी, जटाधारी अविनाशी प्रभूकडे गेला.

पिशाचमोचने तीर्थे पूजयामास शूलिनम्

पिशाचमोचन या पवित्र ठिकाणी त्याने त्रिशूळधारी देवाची भक्तीभावाने पूजा केली.

मेनिरे क्षेत्रमाहात्म्यं प्रणेमुर्गिरिशं हरम्

त्यांनी त्या क्षेत्राचे महत्त्व ओळखले आणि पापांचा नाश करणाऱ्या गिरिशाला वंदन केले.

मृगीमेकां भक्षयितुं कपर्देश्वरमुत्तमम्

एक हरिणी, जणू काही खाण्यासाठी आली असल्यासारखी, श्रेष्ठ कपर्देश्वराजवळ गेली.

धावमाना सुसंभ्रान्ता व्याघ्रस्य वशमागता

ती घाबरून पळत असताना, वाघाच्या तावडीत सापडली.

जगाम चान्यं विजनं देशं दृष्ट्वा मुनीश्वरान्

मुनिश्रेष्ठांना पाहून ती दुसऱ्या एकांत स्थळी गेली.

अदृश्यत महाज्वाला व्योम्नि सूर्यसमप्रभा

आकाशात सूर्यासारखी तेजस्वी एक मोठी ज्वाळा दिसली.

वृषाधिरूढा पुरुषैस्तादृशैरेव संवृता

ती बैलावर बसलेली आणि अशाच पुरुषांनी वेढलेली दिसली.

गणेश्वरः स्वयं भूत्वा न दृष्टस्तत्क्षणात् ततः

गणेश्वर स्वतः प्रकट झाला, पण लगेचच अदृश्य झाला.