कूर्मपुराणम्

अविमुक्ताश्रयं ज्ञानं न कश्चिद् वेत्ति तत्त्वतः

अविमुक्तमध्ये असलेले ज्ञान खरेखुरे कोणालाही समजत नाही.

देव्यै देवेन कथितं सर्वपापविनाशनम्

देवाने देवीला सांगितलेले हे सर्व पापांचा नाश करणारे आहे.

यथेश्वराणां गिरिशः स्थानानां चैतदुत्तमम्

जसा गिरिश सर्व देवाध्यक्षा आहे, तसाच हा प्रदेश सर्व स्थळांमध्ये श्रेष्ठ आहे.

ते विन्दन्ति परं क्षेत्रमविमुक्तं शिवालयम्

ते लोक परम क्षेत्र, म्हणजेच अविमुक्त, शिवाचे निवासस्थान, प्राप्त करतात.

न तेषां वेदितुं शक्यं स्थानं तत् परमेष्ठिनः

त्या परमतत्त्वाचे स्थान त्यांना समजणे शक्य नाही.

तेषां विनश्यति क्षिप्रमिहामुत्र च पातकम्

त्यांच्या सर्व पापांचा नाश इथे आणि पुढच्या जन्मात लवकरच होतो.

नाशयेत् तानि सर्वाणि देवः कालतनुः शिवः

शिव, जो काळाचा मूर्तरूप आहे, तो सर्व पापं नाहीशी करतो.

मृतानां च पुनर्जनम् न भूयो भवसागरे

मरण पावलेल्यांना या जन्ममरणाच्या समुद्रात पुन्हा जन्म मिळत नाही.

योगी वाप्यथवायोगी पापी वा पुण्यकृत्तमः

कोणी योगी असो किंवा नसो, पापी असो किंवा सर्वात पुण्यवान असो—

मतिरुत्क्रमणीया स्यादविमुक्तगतिं प्रति

त्यांची बुद्धी मुक्तीच्या मार्गाकडे वळली पाहिजे.

सहैव शिष्यप्रवरैर्वाराणस्यां चचार ह

तो आपल्या श्रेष्ठ शिष्यांसह वाराणसीमध्ये वास करत होता.

जगाम विपुलं लिङ्गमोङ्कारं मुक्तिदायकम्

तो ओंकार या मुक्तिदायक महान लिंगाजवळ गेला.

प्रोवाच तस्य माहात्म्यं मुनीनां भावितात्मनाम्

त्याने शुद्ध मनाच्या ऋषींना त्या लिंगाचे माहात्म्य सांगितले.

अस्य स्मरणमात्रेण मुच्यते सर्वपातकैः

फक्त त्याचे स्मरण केल्याने सर्व पापांपासून मुक्ती मिळते.

सेवितं सूरिभिर्नित्यं वाराणस्यां विमोक्षदम्

वाराणसीमध्ये ज्ञानी लोक जे नेहमी पूजन करतात, ते लिंग मुक्ती देते.

रमते भगवान् रुद्रो जन्तूनामपवर्गदः

भगवान रुद्र तिथे रमतो आणि सर्व जीवांना मोक्ष देतो.

तदेतद् विमलं लिङ्गमोङ्कारे समवस्थितम्

हे पवित्र लिंग ओंकारामध्ये स्थित आहे.

प्रतिष्ठा च निवृत्तिश्च पञ्चार्थं लिङ्गमैश्वरम्

ईश्वराचे लिंग पाच प्रकारचे मानले जाते— स्थापना आणि लय.

ओङ्कारबोधकं लिङ्गं पञ्चायतनमुच्यते

ओंकार प्रकट करणारे लिंग पाच आयतन असे म्हणतात.

देहान्ते तत्परं ज्योतिरानन्दं विशते बुधः

शरीराच्या अंताला ज्ञानी त्या परमानंदमय तेजात प्रवेश करतो.

उपास्य देवमीशानं प्राप्तवन्तः परं पदम्

ईशान देवाची उपासना करून त्यांनी परमपद प्राप्त केले.

गोचर्ममात्रं विप्रेन्द्रा ओङ्कारेश्वरमुत्तमम्

हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो, ओंकारेश्वर हे गाईच्या कातडीएवढे मोठे आहे.

विश्वेश्वरं तथोङ्कारं कपर्देश्वरमेव च

त्याचप्रमाणे विश्वेश्वर, ओंकार आणि कपालधारीश्वर देखील आहेत.

न कश्चिदिह जानाति विना शंभोरनुग्रहात्

शंभूच्या कृपेव्यतिरिक्त इथे कोणालाही काहीच कळत नाही.

कृत्तिवासेश्वरं लिङ्गं द्रष्टुं देवस्य शूलिनः

कृत्तिवासेश्वराचं, त्रिशूळधारी देवाचं लिंग पाहण्यासाठी—

कथयामास शिष्येभ्यो भगवान् ब्रह्मवित्तमः

ब्रह्मज्ञानात श्रेष्ठ असलेल्या त्या भगवंताने आपल्या शिष्यांना सांगितलं.

ब्राह्मणान् हन्तुमायातो ये ऽत्र नित्यमुपासते

जो ब्राह्मणांना मारण्यासाठी आला, ते इथे नेहमी भक्ती करणारे होते.

रक्षणार्थं द्विजश्रेष्ठा भक्तानां भक्तवत्सलः

द्विजश्रेष्ठांनो, भक्तांचा रक्षण करण्यासाठी, भक्तांवर प्रेम करणारा तो—

वसस्तस्याकरोत् कृत्तिं कृत्तिवासेश्वरस्ततः

मग कृत्तिवासेश्वराने त्या त्वचेचं वस्त्र केलं.