कूर्मपुराणम्

मद्भक्तास्तत्र गच्छन्ति मामेव प्रविशन्ति ते

माझे भक्त तेथे जातात; ते फक्त माझ्यातच विलीन होतात.

ध्यानमध्ययनं ज्ञानं सर्वं तत्राक्षयं भवेत्

ध्यान, वाचन आणि ज्ञान — हे सर्व तेथे अविनाशी होते.

अविमुक्तं प्रविष्टस्य तत्सर्वं व्रजति क्षयम्

जो अविमुक्तात प्रवेश करतो, त्याचे सर्व नष्ट होते.

स्त्रियो म्लेच्छाश्च ये चान्ये संकीर्णाः पापयोनयः

स्त्रिया, म्लेच्छ आणि इतर जे मिश्र किंवा पापयुक्त जन्माचे आहेत,

कालेन निधनं प्राप्ता अविमुक्ते वरानने

हे सुंदर मुखी, जे अविमुक्तात मृत्यू पावतात,

शिवे मम पुरे देवि जायन्ते तत्र मानवाः

त्या शिवाच्या माझ्या नगरीत, देवी, ते पुन्हा मानव म्हणून जन्म घेतात.

ईश्वरानुगृहीता हि सर्वे यान्ति परां गतिम्

सर्वजण ईश्वराची कृपा लाभून, श्रेष्ठ अवस्था प्राप्त करतात.

अश्मना चरणौ हत्वा वाराणस्यां वसेन्नरः

ज्याने दगडाने पाय जरी फोडले, तरी जो वाराणसीमध्ये राहतो,

यत्र तत्र विपन्नस्य गतिः संसारमोक्षणी

तो कुठेही मरण पावला तरी, त्याची मुक्तीच होते.

अप्रबुद्धा न पश्यन्ति मम मायाविमोहिताः

जे लोक जागृत नाहीत, माझ्या मायेमुळे भ्रमित झालेले आहेत, त्यांना मी दिसत नाही.

विण्मूत्ररेतसां मध्ये ते वसन्ति पुनः पुनः

मल, मूत्र आणि वीर्य यांच्या मध्ये ते पुन्हा पुन्हा जन्म घेत राहतात.

स याति परमं स्थानं यत्र गत्वा न शोचति

जो त्या परम स्थानाला पोहोचतो, त्याला एकदा तिथे गेल्यावर दु:ख उरत नाही.

यां प्राप्य कृतकृत्यः स्यादिति मन्यन्ति पण्डताः

त्या अवस्थेला मिळाल्यावर सर्व कर्तव्य पूर्ण झाले असे ज्ञानी लोक मानतात.

प्राप्यते गतिरुत्कृष्टा याविमुक्ते तु लभ्यते

ती सर्वोच्च अवस्था मिळते, पण ती फक्त अविमुक्त या ठिकाणीच प्राप्त होते.

भेषजं परमं तेषामविमुक्तं विदुर्बुधाः

ज्ञानी लोक अविमुक्तला आपले श्रेष्ठ औषध समजतात.

अविमुक्तं परं तत्त्वमविमुक्तं परं शिवम्

अविमुक्त हेच सर्वोच्च तत्त्व आहे; अविमुक्त हेच परम मंगल आहे.

तेषां तत्परमं ज्ञानं ददाम्यन्ते परं पदम्

त्यांना मी ते परम ज्ञान देतो आणि शेवटी ते सर्वोच्च स्थानही देतो.

केदारं भद्रकर्णं च गया पुष्करमेव च

केदार, भद्रकर्ण, गया आणि पुष्कर हे स्थाने—

प्रभासं विजयेशानं गोकर्णं भद्रकर्णकम्

प्रभास, विजयेशान, गोकर्ण आणि भद्रकर्णक—

न यास्यन्ति परं मोक्षं वाराणस्यां यथा मृताः

या सर्व ठिकाणी गेले तरी, जसे वाराणसीत मृत्यू आलेल्यांना परम मुक्ती मिळते, तसे इतरत्र मिळणार नाही.

प्रविष्टा नाशयेत् पापं जन्मान्तरशतैः कृतम्

त्या ठिकाणी प्रवेश केल्यावर, शेकडो जन्मांनी साचलेले पाप नाहीसे होते.

व्रतानि सर्वमेवैतद् वाराणस्यां सुदुर्लभम्

वाराणसीमध्ये ही सर्व व्रते फारच दुर्मिळ असतात.

वायुभक्षश्च सततं वाराणस्यां स्तितो नरः

जो माणूस वाराणसीत राहून नेहमी फक्त वायूचे सेवन करतो—

वाराणसीं समासाद्य पुनाति सकलं नरः

जो वाराणसीला पोहोचतो, तो सर्व लोकांना पावन करतो.

सर्वपापविनिर्मुक्तास्ते विज्ञेया गणेश्वराः

सर्व पापांपासून मुक्त झालेले हेच खरे गणेश्वर समजावे.

प्राप्यते तत् परं स्थानं सहस्त्रेणैव जन्मना

ते परम स्थान हजार जन्मानंतरही मिळू शकते.

ते विन्दन्ति परं मोक्षमेकेनैव तु जन्मना

पण काही जणांना ते फक्त एका जन्मातच परम मुक्ती मिळते.

अविमुक्तं समासाद्य नान्यद् गच्छेत् तपोवनम्

अविमुक्त या ठिकाणी पोहोचल्यानंतर दुसऱ्या कोणत्याही तपोवनात जाऊ नये.

तदेव गुह्यं गुह्यानामेतद् विज्ञाय मुच्यते

हेच सर्वांत गुप्त रहस्य आहे; हे समजून घेतल्यावर माणूस मुक्त होतो.