चौराश्चौरस्य हर्तारो हर्तुर्हर्ता तथापरः
चोर एकमेकाचे चोरी करतात, आणि दुसरेही त्या चोराची चोरी करतात.
अधर्माभिनिवेशित्वात् तमोवृत्तं कलौ स्मृतम्
अधर्माची आसक्ती असल्यामुळे, कलियुगात लोकांचे वागणे अंधारमय आणि दुष्ट मानले जाते.
वेदविक्रयिणश्चान्ये तीर्थविक्रयिणः परे
काही लोक वेद विकतात, तर काही लोक तीर्थस्थळे विकतात.
ताडयन्ति द्विजेन्द्रांश्च शूद्रा राजोपजीविनः
राजाच्या सेवेत असलेले शूद्र, श्रेष्ठ द्विजांना मारतात.
ज्ञात्वा न हिंसते राजा कलौ कालबलेन तु
राजा सर्व काही जाणूनही, कलियुगात काळाच्या प्रभावामुळे लोकांना त्रास देतो.
शूद्रानभ्यर्चयन्त्यल्पश्रुतभग्यबलान्विताः
ज्यांच्याकडे थोडे शिक्षण, भाग्य आणि बळ आहे, असे लोक शूद्रांची पूजा करतात.
सेवावसरमालोक्य द्वारि तिष्ठन्ति च द्विजाः
सेवेची संधी दिसली की, द्विज लोक दारात उभे राहतात.
सेवन्ते ब्राह्मणास्तत्र स्तुवन्ति स्तुतिभिः कलौ
तेथे ब्राह्मण कलियुगात सेवा करतात आणि स्तुती करतात.
पठन्ति वैदिकान् मन्त्रान् नास्तिक्यं घोरमाश्रिताः
ते वैदिक मंत्र म्हणतात, पण भयंकर नास्तिकतेला धरून राहतात.
यतयश्च भविष्यन्ति शतशो ऽथ सहस्त्रशः
शेकडो आणि हजारो संन्यासी निर्माण होतील.
गायन्ति लौकिकैर्गानैर्दैवतानि नराधिप
राजा, ते देवतांना सांसारिक गाण्यांनी गातात.
भविष्यन्ति कलौ तस्मिन् ब्राह्मणाः क्षत्रियास्तथा
त्या कलियुगात ब्राह्मण आणि क्षत्रिय असतील.
कीटमूषकसर्पाश्च धर्षयिष्यन्ति मानवान्
किडे, उंदीर आणि साप माणसांना त्रास देतील.
दधीचशापनिर्दग्धाः पुरा दक्षाध्वरे द्विजाः
पूर्वी दक्षाच्या यज्ञात दधीचि ऋषींच्या शापाने जळालेले द्विज—
वृथा धर्मं चरिष्यन्ति कलौ तस्मिन् युगान्तिके
ते कलियुगाच्या शेवटी व्यर्थ धर्माचरण करतील.
सर्वे ते च भविष्यन्ति ब्राह्मणाद्याः स्वजातिषु
ते सर्व, ब्राह्मणांपासून पुढे, आपल्या जातींतच जन्म घेतील.
वेदबाह्यव्रताचारा दुराचारा वृथाश्रमाः
ते वेदाबाह्य व्रत आणि वागणूक पाळतील, वाईट वागतील आणि त्यांचे आश्रम व्यर्थ ठरतील.
तमसाविष्टमनसो वैडालवृत्तिकाधमाः
त्यांचे मन अंधाराने भरलेले असेल, आणि ते नीच वागणुकीमुळे अधःपात होतील.
न देवता भवेन्नृणां देवतानां च दैवतम्
माणसांसाठी कोणतीही देवता नाही, आणि देवांसाठीही कोणताही देव नाही.
श्रौतस्मार्तप्रतिष्ठार्थं भक्तानां हितकाम्यया
श्रुती आणि स्मृतीत सांगितलेल्या विधींची स्थापना आणि भक्तांच्या कल्याणासाठी हे केले जाते.
सर्ववेदान्तसारं हि धर्मान् वेदनिदर्शितान्
सर्व वेदांताचा खरा सार म्हणजे वेदांनी दाखवलेले धर्म आहेत.
विजित्यकलिजान् दोषान् यान्ति ते परमं पदम्
कलियुगातील दोष जिंकून, ते लोक परमपदाला पोहोचतात.
अनेकदोषदुष्टस्य कलेरेष महान् गुणः
अनेक दोषांनी भरलेल्या कलियुगात हाच एक मोठा गुण आहे.
विशेषाद् ब्राह्मणो रुद्रमीशानं शरणं व्रजेत्
विशेषतः ब्राह्मणाने रुद्र, जो ईश्वर आहे, त्याच्या शरण जावे.
प्रसन्नचेतसो रुद्रं ते यान्ति परमं पदम्
ज्यांचे मन शांत आहे, ते रुद्राकडे जातात आणि परमपद मिळवतात.
अन्यदेवनमस्कारान्न तत्फलमवाप्नुयात्
इतर देवांची पूजा करून, तो फल मिळत नाही.
महादेवनमस्कारो ध्यानं दानमिति श्रुतिः
महादेवाची पूजा, ध्यान आणि दान — असे शास्त्र सांगते.
समाश्रयेद् विरूपाक्षं यदीच्छेत् परमं पदम्
जो परमपद मिळवू इच्छितो, त्याने विरूपाक्षाच्या शरण जावे.
तेषां दानं तपो यज्ञो वृथा जीवितमेव च
त्यांचे दान, तप, यज्ञ आणि अगदी त्यांचे जीवनही व्यर्थ आहे.
त्र्यम्बकाय त्रिनेत्राय योगिनां गुरवे नमः
त्र्यंबक, त्रिनेत्र, योग्यांचा गुरु यांना नमस्कार.