लाजादिभिः पुरीं रम्यां भूषयाञ्चक्रिरे तदा
त्या वेळी त्यांनी लाज आणि इतर नैवेद्यांनी रम्य नगरीची शोभा वाढवली.
शङ्खान् सहस्त्रशो दध्मुर्वोणावादान् वितेनिरे
हजारो शंख वाजवले गेले आणि ढोल-ताशांचा गजर झाला.
अगायन् मधुरं गानं स्त्रियो यौवनशालिनः
युवतींनी मधुर गाणी गायली.
मुमुचुः पुष्पवर्षाणि वसुदेवसुतोपरि
वसुदेवपुत्रावर त्यांनी फुलांचा वर्षाव केला.
वरासने महायोगी भाति देवीभिरन्वितः
महायोगी सुंदर आसनावर बसला होता आणि त्याच्या सभोवती देव्या होत्या, त्यामुळे तो तेजस्वी दिसत होता.
आत्मजैरभितो मुख्यैः स्त्रीसहस्त्रैश्च संवृतः
त्याच्या आजूबाजूला मुख्य पुत्र आणि हजारो स्त्रिया होत्या.
भ्राजते मालया देवो यथा देव्या समन्वितः
माळेसह आणि देवीच्या सोबतीने तो देव जसा तेजस्वी दिसतो तसा तोही उजळून निघाला.
महर्षयः पूर्वजाता मार्कण्डेयादयो द्विजाः
पूर्वजन्मीचे महर्षी, मर्कंडेय आणि इतर द्विजही तेथे उपस्थित होते.
ननामोत्थाय शिरसा स्वासनं च ददौ हरिः
हरि उठला, त्याने आपले डोके वाकवले आणि स्वतःचे आसन दिले.
विसर्जयामास हरिर्दत्त्वा तदभिवाञ्छितान्
हरिने त्यांची इच्छित वरं दिल्यावर त्यांना निरोप दिला.
स्नात्वा शुक्लाम्बरो भानुमुपतिष्ठत् कृताञ्जलिः
स्नान करून, पांढऱ्या वस्त्रात, त्याने हात जोडून सूर्यदेवापुढे उभा राहिला.
तर्पयामास देवेशो देवेशो देवान् मुनिगणान् पितॄन्
देवतांचा स्वामी असलेल्या प्रभूने देव, ऋषीगण आणि पितर यांना तर्पण केले.
पूजयामास लिङ्गस्थं भूतेशं भूतिभूषणम्
त्याने भस्माने अलंकृत आणि लिंगात वास करणाऱ्या भूतनाथाची पूजा केली.
भोजयित्वा मुनिवरं ब्राह्मणानभिपूज्य च
श्रेष्ठ ऋषीला जेवू घातले आणि ब्राह्मणांचे यथोचित सन्मान केले.
कथाः पौराणिकीः पुण्याश्चक्रे पुत्रादिभिर्वृतः
मुलांसह आणि इतरांसह तो पुण्यशाली पुराणकथा सांगण्यात रमला.
मार्कण्डेयो हसन् कृष्णं बभाषे मधुरं वचः
मार्कंडेय हसत कृष्णाला मधुर शब्दांनी बोलला.
ब्रूहि त्वं कर्मभिः पूज्यो योगिनां ध्येय एव च
तू कृपया सांग, कारण तू कर्माने पूज्य आहेस आणि योग्यांना ध्यानाचा विषय आहेस.
भारावतरणार्थाय जातो वृष्णिकुले प्रभुः
पृथ्वीवरील भार हलका करण्यासाठी प्रभू वृष्णिकुळात जन्माला आला.
शृण्वतामेव पुत्राणां सर्वेषां प्रहसन्निव
सर्व पुत्र ऐकत असताना, तो हसल्यासारखा बोलू लागला.
तथापि देवमीशानं पूजयामि सनातनम्
तरीही मी सनातन देवांचा देव याची पूजा करतो.
पूजयामि तथापीशं जानन्नैतत् परं शिवम्
हे सर्व जाणूनही, मी त्या परम शिवाचीच पूजा करतो.
ततो ऽहं स्वात्मनो मूलं ज्ञापयन् पूजयामि तम्
म्हणून, जो माझ्या आत्म्याचा आधार आहे, त्याची मी पूजा करतो.
तथा लिङ्गे हितायैषां लोकानां पूजयेच्छिवम्
म्हणूनच, लोकांच्या कल्याणासाठी, लिंगात शिवाची पूजा करावी.
ततो ऽहमात्ममीशानं पूजयाम्यात्मनैव तु
म्हणून मी स्वतःच्या आत्म्याने आत्म्याच्या स्वामीची पूजा करतो.
नावयोर्द्यिते भेदो वेदेष्वेवं विनिश्चयः
हे तेजस्वी, आपल्यात काहीही भेद नाही; वेदांचे हेच ठाम मत आहे.
ध्येयः पूज्यश्च वन्द्यश्च ज्ञेयो लिङ्गे महेश्वरः
लिंगात असलेल्या महेश्वराचे ध्यान करावे, पूजा करावी, वंदन करावे आणि त्याला जाणून घ्यावे.
ब्रूहि कृष्ण विशालाक्ष गहनं ह्येतदुत्तमम्
कृष्णा, विशाल नेत्र असलेल्या, हे गूढ आणि श्रेष्ठ तत्त्व मला सांग.
वेदा महेस्वरं देवमाहुर्लिङ्गिनमव्ययम्
वेदांनी महादेवाला, अविनाशी देवाला, लिंगधारी म्हणून ओळखले आहे.
प्रबोधार्थं ब्रह्मणो मे प्रादुर्भूतः स्वयं शिवः
ब्रह्मदेवाला जागृत करण्यासाठी, स्वतः शंकर माझ्यातून प्रकट झाला.
पूजयावो महादेवं लोकानां हितकाम्यया
सर्व लोकांच्या कल्याणासाठी आपण महादेवाची पूजा करूया.