कूर्मपुराणम्

प्रागेव कंसस्तान् सर्वान् जघान मुनिपुङ्गवाः

पण त्याआधी, श्रेष्ठ मुनीहो, कंसाने त्यांना सर्वांना मारले.

ऋजुदासो भद्रदासः कीर्तिमानपि पूर्वजः

ऋजुदास, भद्रदास आणि ज्येष्ठ कीर्तिमान—

असूत रामं लोकेशं बलभद्रं हलायुधम्

तिने राम, जगाचा स्वामी, बलभद्र आणि हलायुध यांना जन्म दिला.

असूत देवकी कृष्णं श्रीवत्साङ्कितवक्षसम्

देवकीने श्रीवत्साचा चिन्ह असलेल्या छातीच्या कृष्णाला जन्म दिला.

तस्यामुत्पादयामास पुत्रौ द्वौ निशठोल्मुकौ

तिच्या पोटी दोन धाडसी, तलवारधारी मुलगे जन्मले.

बभूवुरात्मजास्तासु शतशो ऽथ सहस्त्रशः

त्यांना शेकड्यांनी आणि मग हजारोंनी मुले झाली.

चारुश्रवाश्चारुयशाः प्रद्युम्नः शङ्ख एव च

त्यांच्यात चारुश्रवा, चारुयश, प्रद्युम्न आणि शंख हे होते.

विशिष्टाः सर्वपुत्राणां संबभूवुरिम् सुताः

हे पुत्र सर्व मुलांमध्ये विशेष मानले गेले.

जाम्बवत्यब्रवीत् कृष्णं भार्या तस्य शुचिस्मिता

शुद्ध हास्य असलेली त्याची पत्नी जांबवती कृष्णाला म्हणाली.

सुरेशसदृशं पुत्रं देहि दानवसूदन

"दानवांचा संहार करणाऱ्या, मला देवांचा स्वामीसारखा पुत्र दे."

समारेभे तपः कर्तुं तपोनिधिररिन्दमः

शत्रूंचा संहार करणारा, तपाचा खजिना असलेला, तप करण्यासाठी सज्ज झाला.

दृष्ट्वा लेभे सुतं रुद्रं तप्त्वा तीव्रं महत् तपः

त्याने कठोर आणि तीव्र तप करून रुद्राला पुत्र म्हणून प्राप्त केला.

तताप घोरं पुत्रार्थं निदानं तपसस्तपः

पुत्रासाठी त्याने भीषण तप केले, जे तपस्येचे मूळ होते.

चचार स्वात्मनो मूलं बोधयन् भावमैश्वरम्

त्याने स्वतःच्या मूळ स्वरूपाला जागृत करत, दैवी चेतनेचा अनुभव घेतला.

आश्रमं तूपमन्योर्वै मुनीन्द्रस्य महात्मनः

तो महात्मा ऋषी उपमन्न्यूसारख्या ऋषींच्या आश्रमात गेला.

शङ्खचक्रगदापाणिः श्रीवत्सकृतलक्षणः

त्याच्या हातात शंख, चक्र, गदा होती आणि छातीवर श्रीवत्साचे चिन्ह होते.

ऋषीणामाश्रमैर्जुष्टं वेदघोषनिनादितम्

तो प्रदेश ऋषींच्या आश्रमांनी भरलेला होता आणि वेदांच्या घोषाने निनादत होता.

विमलस्वादुपानीयैः सरोभिरुपशोभितम्

तेथे निर्मळ, गोड आणि थंड पाण्याची सरोवरे शोभून दिसत होती.

ऋषिकैरृषिपुत्रैश्च महामुनिगणैस्तथा

तेथे ऋषी, त्यांच्या मुले आणि अनेक महान तपस्वी होते.

योगिभिर्ध्याननिरतैर्नासाग्रगतलोचनैः

तेथे ध्यानात मग्न योगी होते, ज्यांची नजर नासिकेच्या टोकावर स्थिर होती.

नदीभिरभितो जुष्टं जापकैर्ब्रह्मवादिभिः

तो प्रदेश नद्यांनी वेढलेला होता, जप करणारे आणि ब्रह्मज्ञान सांगणारे तेथे वावरत.

प्रशान्तैः सत्यसंकल्पैर्निः शोकैर्निरुपद्रवैः

जे शांत, सत्यनिष्ठ, दुःखरहित आणि कुठल्याही त्रासापासून मुक्त आहेत, त्यांच्यामुळे हे घडते.

सेवितं तापसैर्नित्य ज्ञानिभिर्ब्रह्मचारिभिः

हे नेहमीच तपस्वी, ज्ञानी आणि ब्रह्मचर्याचे पालन करणाऱ्यांनी सेवा केले जाते.

गङ्गा भगवती नित्यं वहत्येवाघनाशिनी

पवित्र गंगा नेहमीच तिथे वाहते, सर्व पापांचा नाश करणारी आहे.

प्रणामेनाथ वचसा पूजयामास माधवः

माधवाने नम्रतेने वाणीने आणि प्रणाम करून पूजा केली.

प्रणेमुर्भक्तिसंयुक्ता योगिनां परमं गुरुम्

भक्तीने भरलेल्या लोकांनी योग्यांचा श्रेष्ठ गुरु म्हणून वंदन केले.

प्रोचुरन्योन्यमव्यक्तमादिदेवं महामुनिम्

ते एकमेकांशी अव्यक्त, आदिदेव आणि महान ऋषी यांच्याविषयी बोलू लागले.

अगच्छत्यधुना देवः पुराणपुरुषः स्वयम्

आता स्वतः पुरातन पुरुष, तो देव तिथे आला.

अमूर्तो मूर्तिमान् भूत्वा मुनीन् द्रष्टुमिहागतः

रूपरहित असूनही, रूप धारण करून तो ऋषींना भेटायला आला.