कूर्मपुराणम्

तेषां स्वसारः सप्तासन् वसुदेवाय ता ददौ

त्यांच्या सात बहिणी त्याने वसुदेवाला दिल्या.

देवकी चापि तासां तु वरिष्ठाभूत् सुमध्यमा

त्यात देवकी ही सुंदर बांध्याची आणि सर्वांत श्रेष्ठ होती.

सुभूमी राष्ट्रपालश्च तुष्टिमाञ्छङ्कुरेव च

सुभूमी, राष्ट्रपाल, तुष्टिमान आणि शंकुर—

तस्य शूरः शमिस्तस्मात् प्रतिक्षत्रस्ततो ऽभवत्

त्याच्यापासून शूर जन्मला; शूरापासून शमिस्त; त्याच्यापासून प्रतिक्षत्र.

स शूरस्तत्सुतो धीमान् वसुदेवो ऽथ तत्सुतः

त्या बुद्धिमान शूराचा पुत्र वसुदेव, आणि त्याचा पुत्र—

बभूव देवकीपुत्रो देवैरभ्यर्थितो हरिः

देवकीचा पुत्र, देवांनी प्रार्थना केलेला हरि झाला.

असूत पत्नी संकर्षं रामं ज्येष्ठं हलायुधम्

त्याच्या पत्नीने संकर्षण, ज्येष्ठ राम आणि हलायुध यांना जन्म दिला.

हलायुधः स्वयं साक्षाच्छेषः संकर्षणः प्रभुः

हलायुध, संकर्षण, प्रभू हे प्रत्यक्ष शेषच आहेत.

बभूत तस्यां देवक्यां रोहिण्यामपि माधवः

देवकी आणि रोहिणी या दोघींमधून माधव जन्मला.

नियोगाद् वासुदेवस्य यशोदातनया ह्यभूत्

वसुदेवाच्या इच्छेने यशोदेपासून एक पुत्र जन्मला.

प्रागेव कंसस्तान् सर्वान् जघान मुनिपुङ्गवाः

पण त्याआधी, श्रेष्ठ मुनीहो, कंसाने त्यांना सर्वांना मारले.

ऋजुदासो भद्रदासः कीर्तिमानपि पूर्वजः

ऋजुदास, भद्रदास आणि ज्येष्ठ कीर्तिमान—

असूत रामं लोकेशं बलभद्रं हलायुधम्

तिने राम, जगाचा स्वामी, बलभद्र आणि हलायुध यांना जन्म दिला.

असूत देवकी कृष्णं श्रीवत्साङ्कितवक्षसम्

देवकीने श्रीवत्साचा चिन्ह असलेल्या छातीच्या कृष्णाला जन्म दिला.

तस्यामुत्पादयामास पुत्रौ द्वौ निशठोल्मुकौ

तिच्या पोटी दोन धाडसी, तलवारधारी मुलगे जन्मले.

बभूवुरात्मजास्तासु शतशो ऽथ सहस्त्रशः

त्यांना शेकड्यांनी आणि मग हजारोंनी मुले झाली.

चारुश्रवाश्चारुयशाः प्रद्युम्नः शङ्ख एव च

त्यांच्यात चारुश्रवा, चारुयश, प्रद्युम्न आणि शंख हे होते.

विशिष्टाः सर्वपुत्राणां संबभूवुरिम् सुताः

हे पुत्र सर्व मुलांमध्ये विशेष मानले गेले.

जाम्बवत्यब्रवीत् कृष्णं भार्या तस्य शुचिस्मिता

शुद्ध हास्य असलेली त्याची पत्नी जांबवती कृष्णाला म्हणाली.

सुरेशसदृशं पुत्रं देहि दानवसूदन

"दानवांचा संहार करणाऱ्या, मला देवांचा स्वामीसारखा पुत्र दे."

समारेभे तपः कर्तुं तपोनिधिररिन्दमः

शत्रूंचा संहार करणारा, तपाचा खजिना असलेला, तप करण्यासाठी सज्ज झाला.

दृष्ट्वा लेभे सुतं रुद्रं तप्त्वा तीव्रं महत् तपः

त्याने कठोर आणि तीव्र तप करून रुद्राला पुत्र म्हणून प्राप्त केला.

तताप घोरं पुत्रार्थं निदानं तपसस्तपः

पुत्रासाठी त्याने भीषण तप केले, जे तपस्येचे मूळ होते.

चचार स्वात्मनो मूलं बोधयन् भावमैश्वरम्

त्याने स्वतःच्या मूळ स्वरूपाला जागृत करत, दैवी चेतनेचा अनुभव घेतला.

आश्रमं तूपमन्योर्वै मुनीन्द्रस्य महात्मनः

तो महात्मा ऋषी उपमन्न्यूसारख्या ऋषींच्या आश्रमात गेला.

शङ्खचक्रगदापाणिः श्रीवत्सकृतलक्षणः

त्याच्या हातात शंख, चक्र, गदा होती आणि छातीवर श्रीवत्साचे चिन्ह होते.

ऋषीणामाश्रमैर्जुष्टं वेदघोषनिनादितम्

तो प्रदेश ऋषींच्या आश्रमांनी भरलेला होता आणि वेदांच्या घोषाने निनादत होता.

विमलस्वादुपानीयैः सरोभिरुपशोभितम्

तेथे निर्मळ, गोड आणि थंड पाण्याची सरोवरे शोभून दिसत होती.

ऋषिकैरृषिपुत्रैश्च महामुनिगणैस्तथा

तेथे ऋषी, त्यांच्या मुले आणि अनेक महान तपस्वी होते.