जज्ञाते तनयौ पृश्नेः श्वफल्कश्चित्रकश्च ह
पृश्नीचे दोन मुलगे झाले – श्वफल्क आणि चित्रक.
उपमङ्गुस्तथा मङ्गुरन्ये च बहवः सुताः
उपमंगु आणि मंगु, तसेच इतरही अनेक मुले होती.
उपदेवश्च पुण्यात्मा तयोर्विश्वप्रमाथिनौ
त्यांच्यात उपदेव हा पुण्यवान आणि विश्वप्रमाथी हेही होते.
अश्वग्रीवः सुबाहुश्च सुपार्श्वकगवेषणौ
अश्वग्रीव, सुभाहू, सुपार्श्व आणि कगवेषण हेही होते.
कुकुरं भजमानं च शुचिं कम्बलबर्हिषम्
कुकुर, भजमान, शुचि आणि कंबलबार्हिष हेही त्यात होते.
कपोतरोमा विपुलस्तस्य पुत्रो विलोमकः
कपोतरोमा आणि विपुल, आणि विपुलाचा मुलगा विलोमक.
ख्यायते तस्य नामानुरनोरानकदुन्दुभिः
त्याचे नाव अनु असे प्रसिद्ध आहे, त्याला आनकदुंदुभी असेही म्हणतात.
वरं तस्मै ददौ देवो ब्रह्मा लोकमहेश्वरः
त्याला ब्रह्मा या लोकांच्या स्वामीने वर दिला.
गुरोरभ्यधिकं विप्राः कामरूपित्वमेव च
मुनींनो, त्याला गुरूपेक्षा अधिक मान आणि इच्छेनुसार रूप धारण करण्याची शक्ती मिळाली.
पूजयामास गानेन स्थाणुं त्रिदशपूजितम्
त्याने गाण्याने देवांना पूज्य असलेल्या स्थाणूचे पूजन केले.
कन्यारत्नं ददौ देवो दुर्लभं त्रिदशैरपि
देवाने त्याला देवांसाठीही दुर्मिळ अशी कन्यारत्न दिली.
अशिक्षयदमित्रघ्नः प्रियां तां भ्रान्तलोचनाम्
तो शत्रूंचा नाश करणारा होता; त्याने त्या प्रिय, भटकत्या डोळ्यांच्या मुलीला शिक्षण दिले.
रूपलावण्यसंपन्नां ह्रीमतीमपि कन्यकाम्
ती कन्या रूप आणि लावण्याने संपन्न, तसेच लाजाळू होती.
शिक्षयामास विधिवद् गानविद्यां च कन्यकाम्
त्याने त्या कन्येला योग्य पद्धतीने गाण्याची विद्या शिकवली.
उद्ववाहात्मजां कन्यां गन्धर्वाणां तु मानसीम्
त्याने गंधर्वांची मानसपुत्री असलेल्या कन्येशी विवाह केला.
वीणावादनतत्त्वज्ञान् गानशास्त्रविशारदान्
त्याला वीणेचे वादन आणि गाण्याचे शास्त्र उत्तम प्रकारे माहीत होते.
पूजयामास गानेन देवं त्रिपुरनाशनम्
त्याने त्रिपुराचा संहार करणाऱ्या देवाची गाण्याने पूजा केली.
सुबाहुर्नाम गन्धर्वस्तामादाय ययौ पुरीम्
सुबाहू नावाच्या गंधर्वाने तिला घेऊन आपल्या नगरीत गेला.
सुषेणवीरसुग्रीवसुभोजनरवाहनाः
सुसेण, वीर, सुग्रीव, सुभोजन आणि रवाहन—
पुनर्वसुश्चाभिजितः संबभूवाहुकः सुतः
पुनर्वसु, आभिजित आणि संभवू हे त्याचे पुत्र होते.
देवकस्य सुता वीरा जज्ञिरे त्रिदशोपमाः
देवकाचे वीर पुत्र देवांसारखे जन्मले.
तेषां स्वसारः सप्तासन् वसुदेवाय ता ददौ
त्यांच्या सात बहिणी त्याने वसुदेवाला दिल्या.
देवकी चापि तासां तु वरिष्ठाभूत् सुमध्यमा
त्यात देवकी ही सुंदर बांध्याची आणि सर्वांत श्रेष्ठ होती.
सुभूमी राष्ट्रपालश्च तुष्टिमाञ्छङ्कुरेव च
सुभूमी, राष्ट्रपाल, तुष्टिमान आणि शंकुर—
तस्य शूरः शमिस्तस्मात् प्रतिक्षत्रस्ततो ऽभवत्
त्याच्यापासून शूर जन्मला; शूरापासून शमिस्त; त्याच्यापासून प्रतिक्षत्र.
स शूरस्तत्सुतो धीमान् वसुदेवो ऽथ तत्सुतः
त्या बुद्धिमान शूराचा पुत्र वसुदेव, आणि त्याचा पुत्र—
बभूव देवकीपुत्रो देवैरभ्यर्थितो हरिः
देवकीचा पुत्र, देवांनी प्रार्थना केलेला हरि झाला.
असूत पत्नी संकर्षं रामं ज्येष्ठं हलायुधम्
त्याच्या पत्नीने संकर्षण, ज्येष्ठ राम आणि हलायुध यांना जन्म दिला.
हलायुधः स्वयं साक्षाच्छेषः संकर्षणः प्रभुः
हलायुध, संकर्षण, प्रभू हे प्रत्यक्ष शेषच आहेत.
बभूत तस्यां देवक्यां रोहिण्यामपि माधवः
देवकी आणि रोहिणी या दोघींमधून माधव जन्मला.