कूर्मपुराणम्

दुद्राव महातविष्टो भयेन मुनिपुङ्गवाः

महान वेगाने, भीतीने, श्रेष्ठ ऋषी पळून गेले.

दुर्योधनो ऽग्निसंकाशः शूलासक्तमहाकरः

दुर्योधन अग्नीप्रमाणे तेजस्वी, मोठ्या हातात भाला धरून उभा होता.

अपश्यत् परमं स्थानं सरस्वत्या सुगोपितम्

त्याने सरस्वतीने नीट लपवलेलं परम स्थान पाहिलं.

ववन्दे शिरसा दृष्ट्वा साक्षाद् देवीं सरस्वतीम्

त्याने प्रत्यक्ष देवी सरस्वतीला पाहून, डोकं झुकवून वंदन केलं.

पपात दण्डवद् भूमौ त्वामहं शरणं गतः

तो जमिनीवर दंडवत पडला आणि म्हणाला, 'मी तुझ्या आश्रयाला आलो आहे.'

वाग्देवतामनाद्यन्तामीश्वरीं ब्रह्मचारिणीम्

ती वाणीची देवी, ज्यांना आरंभ आणि अंत नाही, सर्वशक्तिमान आणि ब्रह्मचारिणी आहे.

हिरण्यगर्भमहिषीं त्रिनेत्रां चन्द्रशेखराम्

ती हिरण्यगर्भाची पत्नी, तीन डोळ्यांची आणि चंद्रशेखर आहे.

पाहि मां परमेशानि भीतं शरणमागतम्

परमेश्वरी, मी घाबरलो आहे आणि तुझ्या आश्रयाला आलो आहे, मला वाचव.

हन्तुं समागतः स्थानं यत्र देवी सरस्वती

तो त्या ठिकाणी आला होता जिथे देवी सरस्वती वसत होती, तिला मारण्यासाठी.

त्रिलोकमातुस्तत्स्थानं शशाङ्कादित्यसंन्निभम्

तीनही जगांची जननी असलेले ते स्थान चंद्र-सूर्यासारखे तेजस्वी दिसत होते.

शूलेनोरसि निर्भिद्य पातयामास तं भुवि

त्याने भाल्याने छाती भेदून त्याला खाली जमिनीवर पाडले.

इदानीं निर्भयस्तूर्णं स्थाने ऽस्मिन् राक्षसो हतः

आता या ठिकाणी राक्षस मारला गेल्यावर तो निर्भय आणि जलद झाला.

पुरीं जगाम विप्रेन्द्राः पुरन्दरपुरोपमाम्

तो ब्राह्मणश्रेष्ठांनो, पुरंदराच्या नगरीसारख्या एका सुंदर नगरीत गेला.

ईजे च विविधैर्यज्ञैर्हेमैर्देवीं सरस्वतीम्

त्याने विविध यज्ञांनी आणि सोन्याने देवी सरस्वतीची पूजा केली.

देव्या भक्तो महातेजाः शकुनिस्तस्य चात्मजः

देवीचा भक्त आणि मोठ्या तेजाचा शाकुनि हा त्याचा मुलगा होता.

ईजे स चाश्वमेधेन देवक्षत्रश्च तत्सुतः

आणि त्याचा मुलगा देवक्षत्राने देखील अश्वमेध यज्ञ केला.

पुत्रद्वयमभूत् तस्य सुत्रामा चानुरेव च

त्याला दोन मुले होती—सुत्राम आणि अनुर.

महात्मा दाननिरतो धनुर्वेदविदां वरः

महान आत्मा, दानात रमणारा, धनुर्विद्येत सर्वश्रेष्ठ असा तो होता.

शास्त्रं प्रवर्तयामास कुण्डगोलादिभिः श्रुतम्

त्याने कुंडगोल व इतरांकडून ऐकलेले शास्त्र स्थापन केले.

प्रवर्तते महाशास्त्रं कुण्डादीनां हितावहम्

कुंड व इतरांसाठी हितकारक असे हे महान शास्त्र सुरु झाले.

पुण्यश्लोको महाराजस्तेन वै तत्प्रवर्तितम्

त्या पुण्यश्लोक महाराजानेच हे शास्त्र स्थापन केले.

ज्येष्ठं च भजमानाख्यं धनुर्वेदविदां वरम्

ज्येष्ठ मुलगा भजमान नावाचा, धनुर्विद्येत सर्वश्रेष्ठ होता.

पुत्रः सर्वगुणोपेतो मम भूयादिति प्रभुः

माझा मुलगा सर्व गुणांनी युक्त असावा, असे प्रभूने सांगितले.

धार्मिको रूपसंपन्नस्तत्त्वज्ञानरतः सदा

तो नेहमी धर्मनिष्ठ, सुंदर आणि तत्त्वज्ञानात रमणारा होता.

तेषां प्रधानौ विख्यातौ निमिः कृकण एव च

त्यांच्यात प्रमुख म्हणून निमी आणि कृकण हे प्रसिद्ध होते.

वृष्णेः सुमित्रो बलवाननमित्रः शिनस्तथा

वृष्णीचा सुमित्र बलवान होता, अनमित्र आणि शिनि देखील तसेच.

प्रसेनस्तु महाभागः सत्राजिन्नाम चोत्तमः

प्रसेन हा फार भाग्यशाली आणि सत्राजित हा उत्तम होता.

सत्यवान् सत्यसंपन्नः सत्यकस्तत्सुतो ऽभवत्

सत्यवंत हा सत्यशील होता. त्याला सत्यक नावाचा मुलगा झाला.

कुणिस्तस्य सुतो धीमांस्तस्य पुत्रो युगन्धरः

त्याचा बुद्धिमान मुलगा कुंणी होता, आणि कुंणीचा मुलगा युगंधर होता.