सीता त्रिलोकविख्याता शीलौदार्यगुणान्विता
तीनही लोकांत प्रसिद्ध, उत्तम स्वभाव आणि उदारतेने युक्त सीता जन्मली.
प्रायच्छज्जानकीं सीतां राममेवाश्रिता पतिम्
जनकाने रामाला पती मानणारी सीता त्याला दिली.
प्रददौ शत्रुनाशार्थं जनकायाद्भुतं धनुः
शत्रूंच्या नाशासाठी जनकाने अद्भुत धनुष्य दिलं.
अघोषयदमित्रघ्नो लोके ऽस्मिन् द्विजपुङ्गवाः
हे श्रेष्ठ द्विजांनो, शत्रूंचा नाश करणाऱ्याने या जगात घोषणा केली:
देवो वा दानवो वापि स सीतां लब्धुमर्हति
देव असो वा दानव, जो सीता जिंकेल तोच तिला मिळवण्यास योग्य आहे.
भञ्जयामास चादाय गत्वासौ लीलयैव हि
तो गेला आणि सहजपणे ते धनुष्य उचलून मोडलं.
रामः परमधर्मात्मा सेनामिव च षण्मुखः
परमधार्मिक राम, सेनासह षण्मुखासारखा होता.
रामं ज्येष्ठं सुतं वीरं राजानं कर्तुमारभत्
त्याने आपल्या ज्येष्ठ, पराक्रमी पुत्र रामाला राजा बनवण्याचा प्रारंभ केला.
निवारयामास पतिं प्राह संभ्रान्तमानसा
तीने आपल्या पतीला थांबवलं आणि घाबरलेल्या मनाने बोलली.
पूर्वमेव वरो यस्माद् दत्तो मे भवता यतः
कारण, पूर्वी तुम्ही मला एक वर दिला होता—
बाढमित्यब्रवीद् वाक्यं तथा रामो ऽपि धर्मवित्
धर्माची जाण असलेल्या रामाने ते शब्द ऐकून, "ठीक आहे," असे उत्तर दिले.
ययौ वनं सपत्नीकः कृत्वा समयमात्मवान्
स्वतःवर नियंत्रण ठेवणारा राम आपल्या पत्नीसह, ठरलेले मान्य करून, वनात गेला.
उवास तत्र मतिमान् लक्ष्मणेन सह प्रभुः
शहाणा प्रभू राम लक्ष्मणासोबत तिथे राहिला.
परिव्राजकवेषेण सीतां हृत्वा ययौ पुरीम्
एका संन्याशाच्या वेशात, सीतेला घेऊन तो आपल्या नगरीत गेला.
दुः खशोकाभिसंतप्तौ बभूवतुररिन्दमौ
शत्रूंचा नाश करणारे दोघेही दुःख आणि शोकाने व्याकुळ झाले.
वानराणामभूत् सख्यं रामस्याक्लिष्टकर्मणः
निर्दोष कर्म असलेल्या रामाची आणि वानरांची मैत्री झाली.
वायुपुत्रौ महातेजा रामस्यासीत् प्रियः सदा
महाबली वायुपुत्र हनुमान नेहमीच रामाला प्रिय होता.
आनयिष्यामि तां सीतामित्युक्त्वा विचचार ह
"मी सीतेला परत आणीन," असे सांगून तो शोध घेण्यासाठी निघाला.
जगाम रावणपुरीं लङ्कां सागरसंस्थिताम्
तो समुद्रात वसलेल्या रावणाच्या लंका नगरीत गेला.
अपश्यदमलां सीतां राक्षसीभिः समावृताम्
त्याने राक्षसींनी वेढलेली, निष्पाप सीता पाहिली.
राममिन्दीवरश्यामं लक्ष्मणं चात्मसंस्थितम्
त्याने सीतेला निळ्या कमळासारखा काळा राम आणि स्वतःमध्ये स्थिर असलेला लक्ष्मण यांची बातमी दिली.
असंशयाय प्रददावस्यै रामाङ्गुलीयकम्
विश्वासासाठी त्याने तिला रामाची अंगठी दिली.
मेने समागतं रामं प्रीतिविस्फारितेक्षणा
आनंदाने डोळे मोठे झालेले, तिला वाटले की रामच आले आहेत.
नयिष्ये त्वां महाबाहुरुक्त्वा रामं ययौ पुनः
"महाबाहू राम तुला घेऊन जाईल," असे सांगून तो पुन्हा निघून गेला.
तस्थौ रामेण पुरतो लक्ष्मणेन च पूजितः
तो राम आणि लक्ष्मणासमोर उभा राहिला आणि त्यांच्याकडून सन्मान मिळवला.
लक्ष्मणेन च युद्धाय बुद्धिं चक्रे हि रक्षसाम्
लक्ष्मणाने राक्षसांशी युद्ध करण्याचा निर्धार केला.
सेतुं परमधर्मात्मा रावणं हतवान् प्रभुः
परमधार्मिक प्रभूने सेतू बांधून रावणाचा वध केला.
आनयामास तां सीतां वायुपुत्रसहायवान्
वायुपुत्राच्या मदतीने त्याने सीतेला परत आणले.
स्थापयामास लिङ्गस्थं पूजयामास राघवः
राघवाने त्या लिंगाची स्थापना केली आणि त्याची भक्तीपूर्वक पूजा केली.
प्रत्यक्षमेव भगवान् दत्तवान् वरमुत्तमम्
भगवान स्वतः प्रकट होऊन त्यांनी श्रेष्ठ वर दिला.