कूर्मपुराणम्

सुरासुरैर्यदर्चितं नमामि ते पदाम्बुजम्

देव आणि दैत्य ज्यांच्या चरणकमलांची पूजा करतात, त्या तुझ्या पायांना मी वंदन करतो.

संस्तुता दैत्यपतिना पुत्रत्वे जगृहे ऽन्धकम्

दैत्यराजाने तिची स्तुती केली, आणि तिने अंधकाला आपला पुत्र म्हणून स्वीकारले.

जगामानुज्ञया शंभोः पातालं परमेश्वरः

शंभूंच्या आज्ञेने परमेश्वर पाताळात गेला.

समास्ते हरिरव्यक्तो नृसिंहाकृतिरीश्वरः

हरि, अव्यक्त, नरसिंहाच्या रूपात तिथेच राहिला.

कालाग्निरुद्रो भगवान् युयोजात्मानमात्मनि

भगवान कालाग्निरुद्राने स्वतःचे आत्मा स्वतःमध्ये एकरूप केले.

बुभुक्षिता महादेवं प्रणम्याहुस्त्रिशूलिनम्

भुकेलेले त्यांनी महादेवांना त्रिशूळधारी म्हणून वंदन केले आणि बोलले.

त्रैलोक्यं भक्षयिष्यामो नान्यथा तृप्तिरस्तिनः

आम्ही हे तिन्ही लोक भक्षण करू, तेव्हाच आमची भूक भागेल.

भक्षयाञ्चक्रिरे सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्

त्यांनी तिन्ही लोकांतील सर्व चराचर भक्षण सुरू केले.

दध्यौ नारायणं देवं क्षणात्प्रादुरभूद्धरिः

नारायण या देवतेने ध्यान धरले आणि क्षणात हरि प्रकट झाले.

निवारयाशु त्रैलोक्यं त्वदीया भगवन्निति

भगवंत, हे तिन्ही लोक तुझेच आहेत, लवकर त्यांचे रक्षण कर.

उपतस्थुर्महादेवं नरसिंहाकृतिं च तम्

त्यांनी महादेव आणि नरसिंहाच्या रूपातील त्यांच्याजवळ गेले.

प्रददुः शंभवे शक्तिं भैरवायातितेजसे

त्यांनी आपली शक्ती शंभू आणि प्रचंड तेज असलेल्या भैरवालाच दिली.

क्षणादेकत्वमापन्नं शेषाहिं चापि मातरः

क्षणात त्या मातांनी आणि शेष नागाने एकरूपता प्राप्त केली.

ये च मां संस्मरन्तीह पालनीयाः प्रयत्नतः

जे येथे मला आठवतात, त्यांचे काळजीपूर्वक रक्षण करावे.

महेश्वरांशसंभूता भुक्तिमुक्तिप्रदा त्वियम्

महेश्वराच्या अंशातून उत्पन्न झालेली ती, भोग आणि मोक्ष दोन्ही देते.

तामसी राजसी मूर्तिर्देवदेवश्चतुर्मुखः

तीची मूर्ती तामस आणि राजस आहे; देवांचा देव चार मुखांचा आहे.

भक्षयिष्यति कल्पान्ते रुद्रात्मा निखिलं जगत्

कल्पाच्या शेवटी रुद्रात्मा हे सर्व जग भक्षण करील.

सत्त्वोद्रिक्ताजगत् कृत्स्नं संस्थापयति नित्यदा

सत्त्वगुण वाढला की, तो नेहमीच संपूर्ण जगाची स्थापना करतो.

मूलप्रकृतिरव्यक्ता सदानन्देति कथ्यते

मूळ प्रकृती ही अव्यक्त असून, तिला सदानंद असे म्हणतात.

प्रपेदिरे महादेवं तमेव शरणं हरिम्

त्यांनी महादेव आणि हरि यांच्या चरणी शरण जाऊन आश्रय घेतला.

माहात्म्यं देवदेवस्य भैरवस्यामितौजसः

देवांचा देव, अमाप तेज असलेल्या भैरवाचे माहात्म्य.

विरोचनो नाम सुतो बभूव नृपतिः पुरा

पूर्वी विरोचन नावाचा एक राजा होता, तो त्याचा पुत्र होता.

पालयामास धर्मेण त्रैलोक्यं सचराचरम्

त्याने धर्माने तिन्ही लोकातील सर्व चराचरांचे रक्षण केले.

सनत्कुमारो भगवान् पुरं प्राप महामुनिः

सनत्कुमार हे महान ऋषी त्या नगरात आले.

ननामोत्थाय शिरसा प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत्

ते उभे राहिले, डोकं झुकवून, हात जोडून त्यांनी बोलायला सुरुवात केली.

योगीश्वरो ऽद्य भगवान् यतो ऽसौ ब्रह्मवित् स्वयम्

आज स्वतः ब्रह्मज्ञानी, योग्यांचा स्वामी येथे आले आहेत.

ब्रूहि मे ब्रह्मणः पुत्र किं कार्यं करवाण्यहम्

ब्रह्मदेवांचे पुत्रा, मला सांगा, मी कोणते काम करावे?

द्रष्टुमभ्यागतो ऽहं वै भवन्तं भाग्यवानसि

मी तुम्हाला पाहण्यासाठी आलो आहे; खरोखरच, तुम्ही भाग्यवान आहात.

त्रिलोके धार्मिको नूनं त्वादृशो ऽन्यो न विद्यते

तीनही लोकांत तुमच्यासारखा धर्मनिष्ठ दुसरा कोणी नाही.