कूर्मपुराणम्

नमो जनानां हृदि संस्थिताय

जनांच्या हृदयात वास करणाऱ्याला नमस्कार.

नमः परान्ताय भवोद्भवाय

पर्यंताचा अंत आणि जगाचा उगम असणाऱ्याला नमस्कार.

नमो ऽम्बिकायाः पतये मृडाय

अंबिकेचे पती, दयाळू असणाऱ्याला नमस्कार.

नमो महेशाय नमः शिवाय

महेशाला नमस्कार, शिवाला नमस्कार.

तुष्टः प्रोवाच हस्ताभ्यां स्पृष्ट्वाथ परमेश्वरः

परमेश्वराने समाधानाने त्याला हातांनी स्पर्श करून बोलायला सुरुवात केली.

संप्राप्य गाणपत्यं मे सन्निधाने वसामरः

माझ्या सान्निध्यात गणपतीपद मिळवून, अमर असलेल्या, तू येथेच राहशील.

नन्दीश्वरस्यानुचरः सर्वदुः खविवर्जितः

तू नंदीश्वराचा सेवक राहशील आणि सर्व मोठ्या दुःखांपासून मुक्त राहशील.

गणेश्वरा महादेवमन्धकं देवसन्निधौ

गणेश्वर, महादेव आणि अंधक हे सर्व देवांच्या सभेत उभे होते.

नीलकण्ठं जटामौलिं शूलासक्तमहाकरम्

नीलकंठ, जटांनी मस्तक सजवलेला, आणि हातात त्रिशूल असलेला तो महाकाय देव होता.

उवाच भगवान् विष्णुर्देवदेवं स्मयन्निव

भगवान विष्णू मंद हसत देवांचा देव महादेवाला म्हणाले.

नेक्षते ऽज्ञानजान् दोषान् गृह्णाति च गुणानपि

तो अज्ञानातून निर्माण होणारे दोष पाहत नाही आणि गुण मात्र स्वीकारतो.

सकेशवः सहान्धको जगाम शङ्करान्तिकम्

केशव आणि अंधक यांच्यासह तो शंकराच्या सान्निध्यात गेला.

समाधवं समातृकं जगाम निर्वृतिं हरः

हराने माधव आणि मातृका यांच्या सोबत पूर्ण समाधान आणि एकरूपता मिळवली.

जगाम यत्र शैलजा विमानमीशवल्लभा

तो जिथे गेला, तिथे पर्वतराजकन्या, ईश्वराची प्रिय पत्नी, आपल्या दिव्य निवासात होती.

अवाप सान्धकं सुखं प्रसादमन्धकं प्रति

त्याने अंधकासाठी परम आनंद मिळवला आणि त्याच्यावर कृपा केली.

पपात दण्डवत्क्षितौ ननाम पादपद्मयोः

तो पृथ्वीवर दंडवत पडला आणि तिच्या चरणकमलांना वंदन केले.

यतः प्रधानपूरुषौ निहन्ति याखिलं जगत्

कारण आदिपुरुष सर्व जगाचा संहार करतो.

हिरण्मये ऽतिनिर्मले नमामि तामिमामजाम्

मी तिला वंदन करतो, जी सोन्यासारखी तेजस्वी, अत्यंत शुद्ध, अजन्मा आणि अमर आहे.

नमामि यत्र तामुमामशेषबेदवर्जिताम्

जिथे ती आहे, सर्व भेदांपासून मुक्त, तिला मी वंदन करतो.

नमामि या गुणातिगा गिरीशपुत्रिकामिमाम्

गिरीशाची कन्या, गुणांपलीकडे असलेल्या तिला मी वंदन करतो.

सुरासुरैर्यदर्चितं नमामि ते पदाम्बुजम्

देव आणि दैत्य ज्यांच्या चरणकमलांची पूजा करतात, त्या तुझ्या पायांना मी वंदन करतो.

संस्तुता दैत्यपतिना पुत्रत्वे जगृहे ऽन्धकम्

दैत्यराजाने तिची स्तुती केली, आणि तिने अंधकाला आपला पुत्र म्हणून स्वीकारले.

जगामानुज्ञया शंभोः पातालं परमेश्वरः

शंभूंच्या आज्ञेने परमेश्वर पाताळात गेला.

समास्ते हरिरव्यक्तो नृसिंहाकृतिरीश्वरः

हरि, अव्यक्त, नरसिंहाच्या रूपात तिथेच राहिला.

कालाग्निरुद्रो भगवान् युयोजात्मानमात्मनि

भगवान कालाग्निरुद्राने स्वतःचे आत्मा स्वतःमध्ये एकरूप केले.

बुभुक्षिता महादेवं प्रणम्याहुस्त्रिशूलिनम्

भुकेलेले त्यांनी महादेवांना त्रिशूळधारी म्हणून वंदन केले आणि बोलले.

त्रैलोक्यं भक्षयिष्यामो नान्यथा तृप्तिरस्तिनः

आम्ही हे तिन्ही लोक भक्षण करू, तेव्हाच आमची भूक भागेल.

भक्षयाञ्चक्रिरे सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्

त्यांनी तिन्ही लोकांतील सर्व चराचर भक्षण सुरू केले.

दध्यौ नारायणं देवं क्षणात्प्रादुरभूद्धरिः

नारायण या देवतेने ध्यान धरले आणि क्षणात हरि प्रकट झाले.