आरुह्य गरुडं देवो महामेरुरिवापरः
देवाने गरुडावर बसून, जणू दुसरा महान मेरू पर्वतच प्रकट झाला.
समाचचक्षिरे नादं तदा दैत्यपतेर्भयात्
त्या वेळी, दैत्यराजाच्या भीतीने त्यांनी तो आवाज कळवला.
विमुञ्चन् भैरवं नादं तं जानीमो ऽमरार्दन
तो भयंकर आवाज करत आहे, हे आम्हाला ओळखू येते, अमरांचा संहार करणारा.
संनद्धैः सायुधैः पुत्रैः प्रह्रादाद्यैस्तदा ययौ
प्रह्लाद आणि इतर पुत्रांसह, शस्त्रांनी सज्ज होऊन, तो तेव्हा निघाला.
पुरुषं पर्वताकारं नारायणमिवापरम्
त्याने पर्वतासारखा आकार असलेला, दुसरा नारायणासारखा पुरुष पाहिला.
अयं स देवो देवानां गोप्ता नारायणो रिपुः
हा तोच देव आहे, देवांचा रक्षक, नारायण, आपला शत्रू.
तानि चाशेषतो देवो नाशयामास लीलया
त्या सर्वांचा देवाने सहजपणे पूर्णपणे नाश केला.
प्रह्रादश्चाप्यनुह्रादः संह्रादो ह्राद एव च
प्रह्लाद, अनुह्राद, संह्राद आणि ह्राद हेही होते.
संह्रादश्चापि कौमारमाग्नेयं ह्राद एव च
संह्रादाचे कौमार आणि आग्नेय हे दोन मुलगे होते, तसेच ह्रादाचेही.
न शेकुर्बाधितुं विष्णुं वासुदेवं यथा तथा
त्यांपैकी कोणालाही विष्णू, वासुदेव यांना काहीही इजा करता आली नाही.
प्रगृह्य पादेषु करैः संचिक्षेप ननाद च
त्याने हातांनी पाय पकडून त्याला फेकले आणि मोठ्याने गर्जना केली.
पादेन ताडयामास वेगेनोरसि तं बली
त्या बलाढ्याने वेगाने पायाने छातीवर जोरात मारले.
गत्वा विज्ञापयामास प्रवृत्तमखिलं तथा
तो जाऊन घडलेली सर्व घटना सांगितली.
नरस्यार्धतनुं कृत्वा सिंहस्यार्धतनुं तथा
त्याने अर्धा मानव आणि अर्धा सिंह असा रूप घेतले.
आविर्बभूव सहसा मोहयन् दैत्यपुङ्गवान्
तो अचानक प्रकट झाला आणि दैत्यांमध्ये गोंधळ उडवला.
भाति नारायणो ऽनन्तो यथा मध्यन्दिने रविः
अनंत नारायण मध्याह्नच्या सूर्याप्रमाणे तेजस्वी दिसत होता.
वधाय प्रेरयामास नरसिहस्य सो ऽसुरः
त्या असुराने नरसिंहाला वधासाठी पाठवले.
सहैव त्वनुजैः सर्वैर्नाशयाशु मयेरितः
मयाने त्याला आणि त्याच्या सर्व अनुयायांना पटकन नष्ट केले.
युयुधे सर्वयत्नेन नरसिंहेन निर्जितः
त्याने सर्व शक्तीनिशी लढा दिला, पण नरसिंहाकडून पराभूत झाला.
ध्यात्वा पशुपतेरस्त्रं ससर्ज च ननाद च
त्याने पशुपतीचे अस्त्र आठवून सोडले आणि मोठ्याने गर्जना केली.
न हानिमकरोदस्त्रं यथा देवस्य शूलिनः
ते अस्त्र शूलधारी देवाला काहीही इजा करू शकले नाही.
मेने सर्वात्मकं देवं वासुदेवं सनातनम्
त्याने वासुदेव, सर्वांचा आत्मा आणि सनातन देव, असे मानले.
ननाम शिरसा देवं योगिनां हृदयेशयम्
त्याने योग्यांच्या हृदयात वास करणाऱ्या देवाला डोक्यावर नमस्कार केला.
निवार्य पितरं भ्रातृन् हिरण्याक्षं तदाब्रवीत्
त्याने वडील आणि भावांना थांबवून हिरण्याक्षाला बोलले.
पुराणपुरुषो देवो महायोगी जगन्मयः
पुरातन पुरुष, देव, महान योगी आणि सर्व विश्वाचा आधार असलेला तोच आहे.
प्रधानपुरुषस्तत्त्वं मूलप्रकृतिरव्ययः
तोच प्रधान पुरुष, मूळ प्रकृती आणि कधीही नष्ट न होणारा खरा तत्त्व आहे.
गच्छध्वमेनं शरणं विष्णुमव्यक्तमव्ययम्
त्या अव्यक्त, अविनाशी विष्णूच्या शरण जा.
प्रोवाच पुत्रमत्यर्थं मोहितो विष्णुमायया
विष्णूच्या मायेमुळे मोहून, त्याने आपल्या मुलाला अत्यंत तळमळीने असे सांगितले.
समागतो ऽस्मद्भवनमिदानीं कालचोदितः
काळाच्या प्रेरणेने तो आता आपल्या घरी आला आहे.
मा निन्दस्वैनमीशानं भूतानामेकमव्ययम्
या सर्व भूतांचा एकमेव, अविनाशी ईश्वर आहे, त्याची निंदा करू नकोस.