कूर्मपुराणम्

त्रातुमर्हस्यनन्तेश त्राता हि परमेश्वरः

अनंत प्रभो, तुम्हीच सर्वांचे रक्षण करायला योग्य आहात; कारण परमेश्वरच खरा रक्षक आहे.

प्रोवाचोन्निद्रपद्माक्षः पीतवासासुरद्विषः

तेव्हा कमळासारख्या डोळ्यांचा, पिवळे वस्त्र परिधान केलेला, असुरांचा शत्रू जागा होऊन बोलला.

इमं देशमनुप्राप्ताः किं वा कार्यं करोमि वः

मी या ठिकाणी आलो आहे, तर मला तुमच्यासाठी कोणते काम करावे असे वाटते?

बाधते भगवन् दैत्यो देवान् सर्वान् सहर्षिभिः

भगवंत, एक दैत्य सर्व देवांना आणि ऋषींनाही त्रास देत आहे.

हन्तुमर्हसि सर्वेषां त्वं त्रातासि जगन्मय

तुम्ही त्याचा नाश करावा; कारण तुम्हीच सर्वांचे रक्षण करणारे, विश्वरूप आहात.

वधाय दैत्यमुख्यस्य सो ऽसृजत् पुरुषं स्वयम्

त्या प्रमुख दैत्याचा वध करण्यासाठी त्याने स्वतः एक पुरुष निर्माण केला.

शङ्खचक्रगदापाणिं तं प्राह गरुडध्वजः

शंख, चक्र आणि गदा हातात असलेल्या त्याला गरुडध्वज असलेल्या देवाने सांगितले.

इमं देशं समागन्तुं क्षिप्रमर्हसि पौरुषात्

तुझ्या सामर्थ्याने तू लवकर या ठिकाणी यावे.

महापुरुषमव्यक्तं ययौ दैत्यमहापुरम्

तो महान, अदृश्य पुरुष त्या दैत्याच्या महान नगरीत गेला.

आरुह्य गरुडं देवो महामेरुरिवापरः

देवाने गरुडावर बसून, जणू दुसरा महान मेरू पर्वतच प्रकट झाला.

समाचचक्षिरे नादं तदा दैत्यपतेर्भयात्

त्या वेळी, दैत्यराजाच्या भीतीने त्यांनी तो आवाज कळवला.

विमुञ्चन् भैरवं नादं तं जानीमो ऽमरार्दन

तो भयंकर आवाज करत आहे, हे आम्हाला ओळखू येते, अमरांचा संहार करणारा.

संनद्धैः सायुधैः पुत्रैः प्रह्रादाद्यैस्तदा ययौ

प्रह्लाद आणि इतर पुत्रांसह, शस्त्रांनी सज्ज होऊन, तो तेव्हा निघाला.

पुरुषं पर्वताकारं नारायणमिवापरम्

त्याने पर्वतासारखा आकार असलेला, दुसरा नारायणासारखा पुरुष पाहिला.

अयं स देवो देवानां गोप्ता नारायणो रिपुः

हा तोच देव आहे, देवांचा रक्षक, नारायण, आपला शत्रू.

तानि चाशेषतो देवो नाशयामास लीलया

त्या सर्वांचा देवाने सहजपणे पूर्णपणे नाश केला.

प्रह्रादश्चाप्यनुह्रादः संह्रादो ह्राद एव च

प्रह्लाद, अनुह्राद, संह्राद आणि ह्राद हेही होते.

संह्रादश्चापि कौमारमाग्नेयं ह्राद एव च

संह्रादाचे कौमार आणि आग्नेय हे दोन मुलगे होते, तसेच ह्रादाचेही.

न शेकुर्बाधितुं विष्णुं वासुदेवं यथा तथा

त्यांपैकी कोणालाही विष्णू, वासुदेव यांना काहीही इजा करता आली नाही.

प्रगृह्य पादेषु करैः संचिक्षेप ननाद च

त्याने हातांनी पाय पकडून त्याला फेकले आणि मोठ्याने गर्जना केली.

पादेन ताडयामास वेगेनोरसि तं बली

त्या बलाढ्याने वेगाने पायाने छातीवर जोरात मारले.

गत्वा विज्ञापयामास प्रवृत्तमखिलं तथा

तो जाऊन घडलेली सर्व घटना सांगितली.

नरस्यार्धतनुं कृत्वा सिंहस्यार्धतनुं तथा

त्याने अर्धा मानव आणि अर्धा सिंह असा रूप घेतले.

आविर्बभूव सहसा मोहयन् दैत्यपुङ्गवान्

तो अचानक प्रकट झाला आणि दैत्यांमध्ये गोंधळ उडवला.

भाति नारायणो ऽनन्तो यथा मध्यन्दिने रविः

अनंत नारायण मध्याह्नच्या सूर्याप्रमाणे तेजस्वी दिसत होता.

वधाय प्रेरयामास नरसिहस्य सो ऽसुरः

त्या असुराने नरसिंहाला वधासाठी पाठवले.

सहैव त्वनुजैः सर्वैर्नाशयाशु मयेरितः

मयाने त्याला आणि त्याच्या सर्व अनुयायांना पटकन नष्ट केले.

युयुधे सर्वयत्नेन नरसिंहेन निर्जितः

त्याने सर्व शक्तीनिशी लढा दिला, पण नरसिंहाकडून पराभूत झाला.

ध्यात्वा पशुपतेरस्त्रं ससर्ज च ननाद च

त्याने पशुपतीचे अस्त्र आठवून सोडले आणि मोठ्याने गर्जना केली.