कूर्मपुराणम्

वैवस्वते ऽन्तरे प्रोक्ता आदित्याश्चादितेः सुताः

वैवस्वत मन्वंतरात अदितीचे पुत्र आदित्य सांगितले आहेत.

हिरण्यकशिपुं ज्येष्ठं हिरण्याक्षं तथापरम्

हिरण्यकशिपू हा ज्येष्ठ, आणि हिरण्याक्ष हा त्यानंतरचा.

दृष्ट्वालेभेवरान् दिव्यान् स्तुत्वासौ विविधैः स्तवै

त्या दिव्य वरांना पाहून त्याने विविध स्तोत्रांनी त्यांची स्तुती केली.

बाधितास्ताडिता जग्मुर्देवदेवं पितामहम्

दुःखी आणि त्रस्त होऊन, ते सर्व देवदेव आणि पितामह यांच्याकडे गेले.

कूटस्थं जगतामेकं पुराणं पुरुषोत्तमम्

ते अचल, सर्व जगाचा एक, पुरातन आणि श्रेष्ठ पुरुष यांच्याकडे गेले.

सर्वदेवहितार्थाय जगाम कमलासनः

सर्व देवांच्या हितासाठी कमलासन तेथे गेले.

क्षीरोदस्योत्तरं कूलं यत्रास्ते हरिरीश्वरः

दूधाच्या समुद्राच्या उत्तरेकडील काठी, जिथे हरि ईश्वर वास करतो, तिथे गेले.

ववन्दे चरणौ मूर्ध्ना कृताञ्जलिरभाषत

त्याने डोक्याने पायांना वंदन केले, हात जोडून तो बोलू लागला.

व्यापी सर्वामरवपुर्महायोगी सनातनः

तो सर्व देवतांचा मूळस्वरूप असलेला, सर्वत्र व्यापणारा, सनातन आणि महान योगी होता.

वैराग्यैश्वर्यनिरतो रागातीतो निरञ्जनः

तो वैराग्य आणि सामर्थ्य यांना नेहमीच प्राधान्य देणारा, आसक्तीपासून मुक्त आणि निष्कलंक होता.

त्रातुमर्हस्यनन्तेश त्राता हि परमेश्वरः

अनंत प्रभो, तुम्हीच सर्वांचे रक्षण करायला योग्य आहात; कारण परमेश्वरच खरा रक्षक आहे.

प्रोवाचोन्निद्रपद्माक्षः पीतवासासुरद्विषः

तेव्हा कमळासारख्या डोळ्यांचा, पिवळे वस्त्र परिधान केलेला, असुरांचा शत्रू जागा होऊन बोलला.

इमं देशमनुप्राप्ताः किं वा कार्यं करोमि वः

मी या ठिकाणी आलो आहे, तर मला तुमच्यासाठी कोणते काम करावे असे वाटते?

बाधते भगवन् दैत्यो देवान् सर्वान् सहर्षिभिः

भगवंत, एक दैत्य सर्व देवांना आणि ऋषींनाही त्रास देत आहे.

हन्तुमर्हसि सर्वेषां त्वं त्रातासि जगन्मय

तुम्ही त्याचा नाश करावा; कारण तुम्हीच सर्वांचे रक्षण करणारे, विश्वरूप आहात.

वधाय दैत्यमुख्यस्य सो ऽसृजत् पुरुषं स्वयम्

त्या प्रमुख दैत्याचा वध करण्यासाठी त्याने स्वतः एक पुरुष निर्माण केला.

शङ्खचक्रगदापाणिं तं प्राह गरुडध्वजः

शंख, चक्र आणि गदा हातात असलेल्या त्याला गरुडध्वज असलेल्या देवाने सांगितले.

इमं देशं समागन्तुं क्षिप्रमर्हसि पौरुषात्

तुझ्या सामर्थ्याने तू लवकर या ठिकाणी यावे.

महापुरुषमव्यक्तं ययौ दैत्यमहापुरम्

तो महान, अदृश्य पुरुष त्या दैत्याच्या महान नगरीत गेला.

आरुह्य गरुडं देवो महामेरुरिवापरः

देवाने गरुडावर बसून, जणू दुसरा महान मेरू पर्वतच प्रकट झाला.

समाचचक्षिरे नादं तदा दैत्यपतेर्भयात्

त्या वेळी, दैत्यराजाच्या भीतीने त्यांनी तो आवाज कळवला.

विमुञ्चन् भैरवं नादं तं जानीमो ऽमरार्दन

तो भयंकर आवाज करत आहे, हे आम्हाला ओळखू येते, अमरांचा संहार करणारा.

संनद्धैः सायुधैः पुत्रैः प्रह्रादाद्यैस्तदा ययौ

प्रह्लाद आणि इतर पुत्रांसह, शस्त्रांनी सज्ज होऊन, तो तेव्हा निघाला.

पुरुषं पर्वताकारं नारायणमिवापरम्

त्याने पर्वतासारखा आकार असलेला, दुसरा नारायणासारखा पुरुष पाहिला.

अयं स देवो देवानां गोप्ता नारायणो रिपुः

हा तोच देव आहे, देवांचा रक्षक, नारायण, आपला शत्रू.

तानि चाशेषतो देवो नाशयामास लीलया

त्या सर्वांचा देवाने सहजपणे पूर्णपणे नाश केला.

प्रह्रादश्चाप्यनुह्रादः संह्रादो ह्राद एव च

प्रह्लाद, अनुह्राद, संह्राद आणि ह्राद हेही होते.

संह्रादश्चापि कौमारमाग्नेयं ह्राद एव च

संह्रादाचे कौमार आणि आग्नेय हे दोन मुलगे होते, तसेच ह्रादाचेही.

न शेकुर्बाधितुं विष्णुं वासुदेवं यथा तथा

त्यांपैकी कोणालाही विष्णू, वासुदेव यांना काहीही इजा करता आली नाही.