कूर्मपुराणम्

विव्याध निशेतैर्बाणैः स्तम्भयित्वा सुदर्शनम्

त्याने प्रथम स्तंभित करून, निखारदार बाणांनी सुदर्शनाला भोसकले.

जघान पक्षैः सहसा ननादाम्बुनिधिर्यथा

त्याने अचानक पंखांनी आघात केला आणि समुद्रासारखा गर्जना केली.

वैनतेयादभ्यधिकान् गरुडं ते प्रदुद्रुवुः

वैनतेयापेक्षा जास्त सामर्थ्य असलेलेही गरुडापासून पळून गेले.

विसृज्य माधवं वेगात् तदद्भुतमिवाभवत्

माधवाला जोरात सोडल्यावर, ते काहीतरी अद्भुत घडल्यासारखं वाटलं.

आगत्य वारयामास वीरभद्रं च केशवम्

तो पुढे येऊन, वीरभद्र आणि केशव यांना थांबवलं.

संस्तूय भगवानीशः साम्बस्तत्रागमत् स्वयम्

भगवान ईशाची स्तुती केल्यावर, सांबासह ते स्वतः तिथे आले.

तुष्टाव भगवान् ब्रह्मा दक्षः सर्वे दिवौकसः

भगवान ब्रह्मा, दक्ष आणि सर्व देवांनी त्यांची स्तुती केली.

स्तोत्रैर्नानाविधैर्दक्षः प्रणम्य च कृताञ्जलिः

दक्षाने हात जोडून, विविध प्रकारच्या स्तोत्रांनी त्यांना वंदन केलं.

प्रसन्नमानसा रुद्रं वचः प्राह घृणानिधिः

मन शांत करून, दयाळू परमेश्वराने रुद्राला बोललं.

अनुग्राह्यो भगवता दक्षश्चापि दिवौकसः

भगवानाने दक्ष आणि देवांना कृपा करायची होती.

उवाच प्रणतान् देवान् प्राचेतसमथो हरः

हराने वाकलेल्या देवांना आणि प्रचेतस दक्षाला सांगितलं.

संपूज्यः सर्वयज्ञेषु न निन्द्यो ऽहं विशेषतः

सर्व यज्ञांत माझा सन्मान व्हावा, आणि विशेषतः माझी निंदा होऊ नये.

त्यक्त्वा लोकैषणामेतां मद्भक्तो भव यत्नतः

ही लोकांची इच्छा सोडून, मन लावून माझा भक्त हो.

तावत् तिष्ठ ममादेशात् स्वाधिकारेषु निर्वृतः

माझ्या आज्ञेने, स्वतःच्या कर्तव्यात समाधान मानून राहा.

अदर्शनमनुप्राप्तो दक्षस्यामिततेजसः

अमित तेज असलेल्या दक्षाला तो अदृश्य झाला.

व्याजहार स्वयं दक्षमशेषजगतो हितम्

त्याने स्वतः दक्षाला सर्व जगाच्या हिताची वचने सांगितली.

यदाचष्ट स्वयं देवः पालयैतदतन्द्रितः

देवाने स्वतः सांगितलं, 'हे नीट सांभाळ.'

पश्यन्त्येनं ब्रह्मभूता विद्वांसो वेदवादिनः

जे वेदज्ञ, ज्ञानी आणि ब्रह्मभाव प्राप्त झालेले आहेत, ते त्याला पाहतात.

स्तूयते वैदिकैर्मन्त्रैर्देवदेवो महेश्वरः

देवांचा देव महेश्वर वेदातील मंत्रांनी स्तुतीला पात्र ठरतो.

चेतसा भावयुक्तेन स याति परमं पदम्

जो मनापासून भक्तीने त्याचा विचार करतो, तो परमपदाला पोहोचतो.

कर्मणा मनसा वाचा समाराधय यत्नतः

कृतीने, मनाने आणि वाणीने, मन लावून त्याची उपासना कर.

भवन्ति सर्वदोषाय निन्दकस्य क्रिया यतः

जो दुसऱ्यांची निंदा करतो, त्याच्या सर्व कृतींमधून दोषच निर्माण होतात.

स देवदेवो भगवान् महादेवो न संशयः

तोच खरा देवांचा देव, महादेव भगवंत आहे, यात काहीच शंका नाही.

मोहादवेदनिष्ठत्वात् ते यान्ति नरकं नराः

मोहामुळे आणि चुकीच्या मतांवर ठाम राहिल्यामुळे असे लोक नरकात जातात.

एकीभावेन पश्यन्ति मुक्तिभाजो भवन्ति ते

जे एकतेने सर्वकाही पाहतात, तेच मुक्तीस पात्र होतात.

इति मत्वा यजेद् देवं स याति परमां गतिम्

असे समजून जो देवाची भक्ती करतो, तो सर्वोच्च स्थानाला पोहोचतो.

इत्थं जगत् सर्वमिदं रुद्रनारायणोद्भवम्

हे सर्व जग रुद्र आणि नारायण यांच्यापासूनच उत्पन्न झाले आहे.

समाश्रयेन्महादेवं शरण्यं ब्रह्मवादिनाम्

महादेव, जो ब्रह्मज्ञ लोकांचा आधार आहे, त्याच्याकडे शरण जावे.

जगाम शरणं देवं गोपतिं कृत्तिवाससम्

त्याने गायींचा स्वामी, कातडी घालणारा देव याच्या शरण जाऊन आश्रय घेतला.