कूर्मपुराणम्

पूज्यते सर्वयज्ञेषु सर्वाभ्युदसिद्धिदः

'तो सर्व यज्ञांत पूजला जातो आणि सर्व इच्छित फळ देणारा आहे.'

न मेनिरे ययुर्मन्त्रा देवान् मुक्त्वा स्वमालयम्

त्यांनी त्याला महत्त्व दिलं नाही; मंत्र देवांना सोडून आपल्या ठिकाणी परत गेले.

स्पृशन् कराभ्यां ब्रह्मर्षि दधीचं प्राह देवताः

देवतांनी ब्रह्मर्षी दधीच यांना हात लावून त्यांच्याशी बोलले.

यस्मात् प्रसह्य तस्माद् वो नाशयाम्यद्य गर्वितम्

‘तुम्ही गर्वाने वागलात म्हणून आज मी तुमचा गर्व मोडून टाकीन.’

गणेश्वराश्च संक्रुद्धा यूपानुत्पाट्य चिक्षिपुः

गणांचे प्रमुख रागावून यूप उखडून फेकू लागले.

गृहीत्वा भीषणाः सर्वे गङ्गास्त्रोतसि चिक्षिपुः

सर्व भयंकर गणांनी ते उचलून गंगेच्या प्रवाहात फेकले.

व्यष्टम्भयददीनात्मा तथान्येषां दिवौकसाम्

त्याने स्वतःच्या सामर्थ्याने इतर देवतांनाही तसंच रोखून धरलं.

निहत्य मुष्टिना दन्तान् पूष्णश्चैवमपातयत्

त्याने मूष्टीने पूष्णाचे दात तोडून खाली पाडले.

धर्षयामास बलवान् स्मयमानो गणेश्वरः

शक्तिशाली गणेश्वर हसत त्यांना त्रास द्यायला लागला.

जघान मूर्ध्नि पादेन मुनीनपि मुनीश्वराः

मुनीश्वरांनी पायाने मुनींच्या डोक्यावर मारले.

विव्याध निशेतैर्बाणैः स्तम्भयित्वा सुदर्शनम्

त्याने प्रथम स्तंभित करून, निखारदार बाणांनी सुदर्शनाला भोसकले.

जघान पक्षैः सहसा ननादाम्बुनिधिर्यथा

त्याने अचानक पंखांनी आघात केला आणि समुद्रासारखा गर्जना केली.

वैनतेयादभ्यधिकान् गरुडं ते प्रदुद्रुवुः

वैनतेयापेक्षा जास्त सामर्थ्य असलेलेही गरुडापासून पळून गेले.

विसृज्य माधवं वेगात् तदद्भुतमिवाभवत्

माधवाला जोरात सोडल्यावर, ते काहीतरी अद्भुत घडल्यासारखं वाटलं.

आगत्य वारयामास वीरभद्रं च केशवम्

तो पुढे येऊन, वीरभद्र आणि केशव यांना थांबवलं.

संस्तूय भगवानीशः साम्बस्तत्रागमत् स्वयम्

भगवान ईशाची स्तुती केल्यावर, सांबासह ते स्वतः तिथे आले.

तुष्टाव भगवान् ब्रह्मा दक्षः सर्वे दिवौकसः

भगवान ब्रह्मा, दक्ष आणि सर्व देवांनी त्यांची स्तुती केली.

स्तोत्रैर्नानाविधैर्दक्षः प्रणम्य च कृताञ्जलिः

दक्षाने हात जोडून, विविध प्रकारच्या स्तोत्रांनी त्यांना वंदन केलं.

प्रसन्नमानसा रुद्रं वचः प्राह घृणानिधिः

मन शांत करून, दयाळू परमेश्वराने रुद्राला बोललं.

अनुग्राह्यो भगवता दक्षश्चापि दिवौकसः

भगवानाने दक्ष आणि देवांना कृपा करायची होती.

उवाच प्रणतान् देवान् प्राचेतसमथो हरः

हराने वाकलेल्या देवांना आणि प्रचेतस दक्षाला सांगितलं.

संपूज्यः सर्वयज्ञेषु न निन्द्यो ऽहं विशेषतः

सर्व यज्ञांत माझा सन्मान व्हावा, आणि विशेषतः माझी निंदा होऊ नये.

त्यक्त्वा लोकैषणामेतां मद्भक्तो भव यत्नतः

ही लोकांची इच्छा सोडून, मन लावून माझा भक्त हो.

तावत् तिष्ठ ममादेशात् स्वाधिकारेषु निर्वृतः

माझ्या आज्ञेने, स्वतःच्या कर्तव्यात समाधान मानून राहा.

अदर्शनमनुप्राप्तो दक्षस्यामिततेजसः

अमित तेज असलेल्या दक्षाला तो अदृश्य झाला.

व्याजहार स्वयं दक्षमशेषजगतो हितम्

त्याने स्वतः दक्षाला सर्व जगाच्या हिताची वचने सांगितली.

यदाचष्ट स्वयं देवः पालयैतदतन्द्रितः

देवाने स्वतः सांगितलं, 'हे नीट सांभाळ.'

पश्यन्त्येनं ब्रह्मभूता विद्वांसो वेदवादिनः

जे वेदज्ञ, ज्ञानी आणि ब्रह्मभाव प्राप्त झालेले आहेत, ते त्याला पाहतात.

स्तूयते वैदिकैर्मन्त्रैर्देवदेवो महेश्वरः

देवांचा देव महेश्वर वेदातील मंत्रांनी स्तुतीला पात्र ठरतो.