ती देवी आपल्या वक्षस्थळावर सुवर्णाने गुंफलेली रुंद माळ परिधान करून उभी होती. तिचा चेहरा अत्यंत शांत, दिव्य आणि अनंत महिमेचे निवासस्थान होता. तिच्या दर्शनाने, भय दूर सारून, त्याच्या अंत:करणात आनंद भरला आणि त्याने त्या परमेश्वरीशी प्रेमपूर्वक संवाद साधला. तो म्हणाला, “हे देवी, जी प्रत्यक्ष माझ्यासमोर प्रकट झाली आहेस, तरीही अव्यक्त आणि करुणामयी आहेस, माझ्या दृष्टीला साक्षात दिसतेस—सर्व काही शेवटी तुझ्यातच विलीन होते, आणि तूच सर्वोच्च ध्येय आहेस. जे ज्ञानाने सर्वोच्च सत्य जाणतात, ते तुला ‘शिवा’ म्हणतात, शुभतेचे आश्रयस्थान मानतात. अज्ञान, मर्यादा, माया आणि अगणित शक्ती, अग्नी-जल-आकाश यांसारख्या तत्त्वांचा उदय झाला आहे, पण तू या सर्व भेदांपासून मुक्त आहेस, तरीही हे सर्व भेद तुझ्या स्वरूपातच नांदतात. मूळ तत्त्वापासून तूच हे संपूर्ण विश्व निर्माण करतेस आणि रूपांतरित करतेस. तूच परम आनंदस्वरूप आहेस; तूच आनंद देणारी आहेस. तूच शिवा, सर्वव्यापी, सूक्ष्म आणि सर्वोच्च सनातन ब्रह्म आहेस. हे देवी, बलवानांमध्ये तू वायू आहेस; योगींमध्ये तू कुमारका आहेस. सांख्यांमध्ये तू कपिल देव आहेस; रुद्रांमध्ये तू शंकर आहेस. वेदांमध्ये तू सामवेद आहेस; छंदांमध्ये गायत्री आहेस. सर्व शक्तींमध्ये तू माया आहेस; काळ मोजणाऱ्यांमध्ये तूच काळ आहेस. आश्रमधर्मांमध्ये तू गृहस्थाश्रम आहेस; सर्व अधिपतींमध्ये तू महादेव आहेस. हे देवी, सर्व उपनिषदांमध्ये तुला ‘गुप्त उपनिषद’ म्हणतात. सर्व मार्गांमध्ये तू सूर्य आहेस; शब्दांमध्ये, हे देवी, तू सरस्वती आहेस. सती स्त्रियांमध्ये तू अरुंधती आहेस; उडणाऱ्यांमध्ये तू सुपर्णा आहेस. जपामध्ये तू सावित्री आहेस; यजुर्वेदातील स्तोत्रांमध्ये तू शतरुद्रिया आहेस. तूच सर्वांचा सर्वोच्च ब्रह्म आहेस; खरोखर, सर्वत्र तुझा व्याप आहे. मी त्या सत्याला वंदन करतो, जे अज्ञानरूपी अंधारापलीकडे आहे. मी त्या तुझ्या स्वरूपात शरण येतो. मी प्राणरूप तुझ्या स्वरूपाला नमस्कार करतो. पुरुषरूप तुझ्या स्वरूपाला मी वंदन करतो. तुझ्या त्या स्वरूपाला वंदन करतो, जे कधीही आपले वैशिष्ट्य गमावत नाही. सर्व गुणांनी युक्त असलेल्या तुझ्या स्वरूपाला मी नमस्कार करतो. ब्रह्मांडाच्या अंडरूप तुझ्या स्वरूपाला मी वंदन करतो. सूर्यमंडलात वास करणाऱ्या तुझ्या स्वरूपाला मी वंदन करतो. नारायणरूप तुझ्या स्वरूपाला वंदन करतो. काळरूप तुझ्या स्वरूपाला मी वंदन करतो. शेषरूप तुझ्या स्वरूपाला मी वंदन करतो. रुद्ररूप तुझ्या स्वरूपाला मी वंदन करतो. तुझ्या त्या पूजनीय स्वरूपाला मी वंदन करतो. हे दिव्य देवी, हे मंगलमयी, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. मी केवळ तुझ्यातच शरण येईन; कृपा कर, हे परमेश्वरी. विश्वमातेने माझ्या तपश्चर्येतून माझ्या कन्येचे रूप घेतले आहे. अहो, मेना—सर्व लोकांची माता—हिचे महत्त्व किती अद्भुत आहे! मी तुझ्या कमलपदांना वंदन करतो; मंगलमयी, मी तुझ्यातच शरण येतो. आता, आदेश दे, हे महादेवी, हे शांकरी, मी काय करावे?