ती देवी, जलप्रवाह वाहणारी, अत्युत्तम रूपाची, मोठ्या आणि लहान असंख्य वर देणारी, श्रीमंत आणि समृद्धी आणणारी, शुभ आणि श्रीधराच्या शरीराचा अर्धा भाग सामायिक करणारी, राक्षसांचा संहार करणारी, सिहिकाची कन्या आणि सिंहावर आरूढ असलेली — अशी दिव्य रूपात प्रकट झाली. ती स्वादाची जाणकार, स्वाद देणारी, मनाला आनंद देणारी, तिच्या जिभेवर सदैव अमृत झरणारी; ती वज्रदंड धारण करणारी, वज्रासारखी जिभा असलेली, दिव्य कन्या, वज्रासारख्या शरीराची; गंधर्व, नागांची स्वामिनी, चंद्रमयी, कंबळ आणि अश्वताराला प्रिय; तिच्या आवरणात सुवर्ण चंपक फुलांनी शोभा आलेली; ती कंसाचा प्राण घेणारी. ती प्रकट झालेली दिव्य देवी, दिव्य सुगंध असलेली, दिवसाच्या पलीकडे असलेली; ती सर्वांना वांछनीय, श्रेष्ठ, सज्जनांची प्रिय, आणि योग्य-अयोग्य दोघांनीही पूज्य; ती देवांच्या अधिपतीची माता, तेजस्वी, सूक्ष्म मार्गाची, सूर्यस्थ; धर्मशास्त्राचा अर्थ जाणणारी, धर्माची ज्ञाता आणि वाहक; धर्माची शक्ती, धर्मातच स्थिर, अधर्माच्या पलीकडे, आणि सर्वत्र धर्माचा आधार. ती धर्माची शिक्षिका, धर्मस्वरूप, धर्माने प्राप्त होणारी, पृथ्वीचा आधार; सर्व शक्तींपासून मुक्त, पण सर्व शक्तींचा आश्रय आणि मूळ; सदैव शुभ, आकाशस्वरूप, विश्वरूप आणि तरीही निराकार. पुन्हा, भयाने मन भरून, तो व्यक्ती हात जोडून नम्रतेने म्हणाला, “मी या रूपाचे दर्शन घेतल्यावर भयभीत झालो आहे; मला दुसरे रूप दाखवा.” त्यावर देवीने ते रूप मागे घेतले आणि स्वतःचे दुसरे रूप प्रकट केले — दोन डोळे, दोन हात, सौम्य स्वरूप, गडद निळ्या केसांनी सजलेली. तिचे विस्तृत कपाळ उजळ, तेजस्वी तिलकाने शोभलेले; छातीवर सुवर्णाची मोठी माळ, चेहरा शांत आणि दिव्य, अनंत ऐश्वर्याचा निवास. आता भय दूर झाल्याने, त्याचे हृदय आनंदित झाले आणि त्याने परम देवीला संबोधले: “हे देवी, तू माझ्यासमोर प्रत्यक्ष आणि अप्रकट, कृपाळू, माझ्या दृष्टीस दिसणारी आहेस. हे देवी, सर्व काही तुझ्यात विलीन होते आणि तूच सर्वोच्च ध्येय आहेस. जे उच्च सत्य जाणतात, ते तुझ्या शिवस्वरूपाचे, शुभतेच्या आश्रयाचे वर्णन करतात. अज्ञान, मर्यादा, मायाजाल आणि पंचमहाभूतांसारख्या असंख्य शक्ती उत्पन्न झाल्या आहेत. तू सर्व भेदांपासून मुक्त, पण सर्व भेद तुझ्यातच स्थिर आहेत. आदिम पदार्थापासून तू संपूर्ण विश्वाची उत्पत्ती आणि रूपांतर करतेस. तूच सर्वोच्च आनंद, तूच आनंदाची दात्री; तूच शिव, सर्वव्यापी, सूक्ष्म, सर्वोच्च, शाश्वत ब्रह्म. बलवानांमध्ये तू वायू, योगींमध्ये कुमारका; सांख्यांमध्ये कपिल, रुद्रांमध्ये शंकर; वेदांमध्ये सामवेद, छंदांमध्ये गायत्री; सर्व शक्तींमध्ये मायाच, काळ मोजणाऱ्यांमध्ये तूच काळ; आश्रमांमध्ये गृहस्थ, अधिपतींमध्ये महादेव; सर्व उपनिषदांमध्ये तू गुप्त उपनिषद; मार्गांमध्ये सूर्य, शब्दांमध्ये सरस्वती; पतिव्रतांमध्ये अरुंधती, उडणाऱ्यांमध्ये सुपर्णा; पठणांमध्ये सावित्री, यजुर्वेदातील स्तोत्रांमध्ये शतरुद्रिया. अशी ही देवी, असंख्य रूपांनी, सर्वत्र व्यापून, भक्तांना दर्शन देत होती आणि तिच्या दिव्य स्वरूपात सर्व विश्वाचा आधार होती.