त्या दिव्य क्षणी, देवीने स्वतःचे परम, दैवी स्वरूप प्रकट केले. तिच्या शरीरावर हजारो ज्वालांचे हार झळकत होते, जणू संहाराच्या शेकडो अग्निसारख्या त्या तेजस्वी होत्या. तिच्या हातात त्रिशूल आणि वराह होता; तिचा रूप भयावह आणि भीषण होते. तिच्या अंगावर चंद्राचे चिन्ह झळकत होते, आणि ती दहा कोटी चंद्रांप्रमाणे उजळून निघाली होती. देवी दिव्य हारांनी आणि वस्त्रांनी अलंकृत होती, आणि स्वर्गीय सुगंधांनी अभिषिक्त होती. ती ब्रह्मांडाच्या अंड्यातही होती, अंड्याच्या बाहेरही होती, आणि त्याहीपलीकडे, सर्वत्र व्यापून राहणारी होती. तिच्या कमलाच्या पायांना ब्रह्मा, इंद्र, उपेंद्र आणि योगींचे अधिपती पूजत होते. त्या क्षणी राजा देवीला सर्वत्र व्यापून, सर्व ठिकाणी वास करणारी, सर्वोच्च स्वरूपात पाहत होता. भयाने व्यापलेला, तरी हृदयात आनंदाने भरलेला तो राजा देवीचे हजार आठ नावांनी स्तुती करू लागला. राजा देवीचे गुणगान करत म्हणाला, “ती शांत आहे, शिवाची महाशक्ती आहे, शाश्वत, सनातन आणि सर्वोच्च अक्षर आहे. ती अनादि, अविनाशी, निर्मळ, दिव्य स्वरूपाची, सर्वत्र व्यापून राहणारी आणि अचल आहे. ती शिवाची महान शक्ती, सत्यरूप, महादेवी आणि निष्कलंक आहे. ती नंदा आहे, सर्वांचा आत्मा आहे, ज्ञानस्वरूप, प्रकाशरूप, अमर आणि अक्षर आहे. ती आकाशरूप आहे, आकाशात वसलेली आहे, आकाशाचा आधार आहे, अमर आणि अक्षर आहे. ती यज्ञ आहे, आद्य आहे, अमरत्वाचा नाभी आहे, आणि आत्म्याचा आश्रय आहे. ती जीवनाची स्वामिनी आहे, प्राणरूप आहे, आणि प्रकृती-पुरुषाची अधिपती आहे. ती सर्व कर्मांची नियामिका आहे, सर्व जीवांची आणि त्यांच्या अधिपतींची देवी आहे. ती आकाशातून उत्पन्न झाली आहे, योगात स्थापन आहे, आणि महान योगींच्या अधिपतींची देवी आहे. ती संसाराचा स्रोत आहे, पूर्ण आहे, आणि सर्व शक्तींची उत्पत्ती आहे. ती प्राणशक्ती आहे, प्राणज्ञान आहे, योगिनी आहे, आणि सर्वोच्च कला आहे. ती अनादि आहे, अनंत शक्तिसंपन्न आहे, उच्च ध्येयाला समर्पित आहे, आणि आत्म्याचा अग्निरूप आहे. ती ध्वनीचा स्रोत आहे, ध्वनीरूप आहे, नादरूप आहे, आणि ध्वनीस्वरूप आहे. ती प्राचीन आहे, चेतनारूप आहे, जीवांचा स्रोत आहे, आणि विश्वपुरुषरूप आहे. ती जन्म, मृत्यू आणि वृद्धत्वाच्या पलीकडे आहे, आणि सर्व शक्तीने संपन्न आहे. ती क्षेत्रज्ञाची शक्ती आहे, अव्यक्त चिन्ह असलेली, आणि निष्कलंक आहे. ती महामाया, तमस, आणि आत्म्यापासून उत्पन्न झाली आहे, आणि सदैव स्थिर आहे. ती स्वतः काही करत नाही, पण कर्माची जननी आहे, आणि सृष्टीचे स्वरूप नेहमी ठेवते. ती ब्रह्माचा गर्भ आहे, चार वेदांनी बनलेली आहे, पद्मनाभ आणि अच्युत तिचे सार आहे. ती सर्वांचा आधार आहे, महान रूपाची आहे, आणि सर्वाधिकार संपन्न आहे. ती अत्युत्कृष्ट आहे, ब्रह्माचा स्रोत आहे, आणि महालक्ष्मी म्हणून प्रकट झाली आहे. ती सर्वांचा आधार आहे, सूक्ष्म आहे, अज्ञानरूप आहे, आणि अंतिम सत्यरूप आहे. ती अनेक रूपात वसते, आणि तीन काळांच्या पलीकडे आहे. ती ब्रह्मा, ईश्वर आणि विष्णूची जननी आहे; ब्रह्मा म्हणून ओळखली जाते, आणि ब्रह्माचा आश्रय आहे. ती जलातून उत्पन्न झाली आहे, स्वयंप्रकट आहे, मनातून उत्पन्न झाली आहे, आणि तत्त्वातून प्रकट झाली आहे. ती भवानी, रुद्राणी, महालक्ष्मी आणि अंबिका आहे. ती सर्वांची अधिपती आहे, सर्व पूजेस पात्र आहे, आणि सदैव आनंदी मनाने राहते. ती प्रभूच्या आसनाचा अर्धा भाग घेऊन बसते, आणि महान प्रभूला पतिव्रता भावाने समर्पित आहे. ती पर्वतराज हिमवतची कन्या पार्वती आहे, आणि सर्वोच्च आनंद देणारी आहे. ती सावित्री, कमला, लक्ष्मी, श्री आहे, आणि अनंताच्या वक्षस्थळी वसते. अशा प्रकारे देवीचे अद्भुत, दिव्य आणि सर्वव्यापी स्वरूप त्या क्षणी प्रकट झाले, आणि राजा तिच्या स्तुतीने, भक्तीने आणि भय-आनंदाने भरून गेला.