सर्व काही मी पूर्ण केले आहे; आता विविध जगांची निर्मिती कर, असे सांगितले गेले. सर्वोच्च भगवान हा कोणत्याही भागांनी विभाजित नसलेला, तरीही सृष्टी, पालन आणि संहार या गुणांनी युक्त आहे. माझ्या उजव्या आणि डाव्या बाजूने, सर्वोच्च पुरुष प्रकट झाला. त्यानंतर रुद्राचा जन्म झाला; मीच त्याचा दुसरा स्वरूप आहे. शंकर हा एकच आहे, पण तो आपल्या इच्छेने स्वतःला विभाजित करतो. महादेव हा मूळतः निराकार, शुद्ध आणि पारदर्शक आहे. ती महान देवी, त्रिनेत्री, नेहमी योगींना शांती प्रदान करते. ती शाश्वत ऐश्वर्य, ज्ञान, तेज आणि योगसंपर्काने युक्त आहे. काळरूप धारण करून, कोणीही मला अज्ञानाने जिंकू शकत नाही. प्रत्येक वेळी, माझी उपस्थिती तुझ्यासोबत असेल, हे पापरहित. त्यानंतर, आपल्या मनोद्वारा उत्पन्न झालेल्या पुत्रांसह, तो क्षणात अदृश्य झाला. पूर्वीप्रमाणेच, नारायण या प्रभूंनी पुन्हा सृष्टीकर्ता झाले. योगशक्तीने, त्यांनी दक्ष, अत्री आणि वसिष्ठ यांची निर्मिती केली. हे सर्व ब्रह्मासमान, सिद्ध आणि ब्रह्मज्ञानाचे वक्ते होते. हेच ते, जे जगांचे अधिपती आहेत, जसे पूर्वी तुला सांगितले होते. आपल्या मनोद्वारा उत्पन्न झालेल्या पुत्रांसह, त्याने अत्युच्च तप केले. त्रीनेत्र, त्रिशूलधारी प्रभू प्रकट झाले. "स्वतःला विभाजित कर," असे म्हणत ब्रह्मा भयामुळे अदृश्य झाला. मग, त्याने व्यक्तित्वाची अवस्था दहा प्रकारांनी आणि पुन्हा एकात विभाजित केली. ब्राह्मणांनो, कपाळ आणि इतरांना देवकार्याची जबाबदारी दिली. देवाने स्वतःला अनेक प्रकारांनी, काळ्या व उजळ स्वरूपात विभाजित केले. लक्ष्मीपासून सुरु होऊन, सार्वभौम देवी संपूर्ण विश्वात व्यापून राहते. महादेवाच्या आज्ञेने, ती ब्रह्माकडे गेली. आणि त्याच्या आज्ञेने, ती जीवसृष्टीच्या अधिपतीसमोर प्रकट झाली. रुद्र, त्रिशूलधारी, दक्षाकडून स्वतःचा हिस्सा घेतला. मग हिमवंताची कन्या मेना यांच्या गर्भात सतीचा जन्म झाला. ती सती, सर्व देव, तीनही लोक आणि स्वतःच्या कल्याणासाठी प्रकट झाली. हिमवंताची कन्या शिवा, सती, देव आणि दानवांनी सन्मानित केली गेली. ऋषी तिला, किंवा शंकराला, किंवा हरिला जाणतात. ब्रह्माचा कमळातून जन्म, आणि शंकराची अपरिमित ऊर्जा याची महती आहे. पुन्हा विष्णूने हरिला नमस्कार केला. हे शिवा, हिमवंतकन्या सती, योग्यरित्या विचारणाऱ्यांना हे सांग. महान योगी, आपल्या परम अवस्थेचे ध्यान करून, उत्तर देतो—हे गूढ ज्ञान आहे, विशेषतः लपवावे लागते. संसाराच्या समुद्रात बुडालेल्या प्राण्यांसाठी हेच एकमेव मुक्ती आहे. सर्वोच्च अवस्था, 'आकाश' म्हणून ओळखली जाते, ती हिमवती आहे. एकत्व आणि अनेकत्वात रमणारी, ती ज्ञानस्वरूपाशी अत्यंत आसक्त आहे. त्या स्वरूपातच तिचा तेज सूर्यप्रकाशासारखा शुद्ध आहे. उच्च आणि निम्न स्वरूपात, ती त्याच्या सान्निध्यात रमते. ज्ञानी सांगतात, प्रभूला ना कर्म असते, ना साधन.