संपूर्ण विश्वाच्या अंडाचा आधार असणाऱ्या शेषाचा सार असलेल्या परमेश्वराला नमस्कार केला. रुद्राचा सार, ज्याची अनंत कीर्ती नृत्य करते, त्याला देखील नमस्कार केला. सर्व गोष्टींचा साक्षी असलेल्या त्या दिव्य स्वरूपाला, प्रभूंना मी नतमस्तक झालो. योगाचा सार असलेल्या, ज्याचे तेज योगाभ्यास करणाऱ्यांना दिसते, त्या प्रभूंना नमस्कार केला. ज्ञानाचा सार, सीमा आणि अंत नसलेल्या, त्या अनंत ज्ञानमूर्तीला नमस्कार केला. मी त्या सर्वोच्च सत्यात, उच्चतम प्रभूच्या स्वरूपात शरण घेतो. मी तुझ्यात, सर्वोच्च आत्मा आणि परमेश्वरात शरण घेतो. हात जोडून, नम्र होऊन, तो शाश्वत ब्रह्माची स्तुती करत उभा राहिला. हराने त्याला ब्रह्मपद, राज्य आणि वैराग्य दिले. देवता स्वतः, पितामहावर कृपा करून बोलले, "हे सर्व मी साध्य केले आहे; आता विविध लोकांची निर्मिती कर." सर्वोच्च प्रभू कोणत्याही भागांशिवाय, सृष्टी, पालन आणि संहाराच्या गुणांनी युक्त आहे. माझ्या उजव्या आणि डाव्या बाजूंपासून सर्वोच्च पुरुष उत्पन्न झाला. त्यानंतर रुद्र जन्माला आला; मी त्याचा दुसरा स्वरूप आहे. शंकर एक असूनही, स्वतःच्या इच्छेने विभाजित होतो. महादेव स्वभावतः निराकार, शुद्ध आणि पारदर्शक आहे. महान देवी, त्रिनेत्री, योगींना नेहमी शांती प्रदान करते. ती शाश्वत राज्य, ज्ञान, तेज आणि योगसंपर्काने युक्त आहे. कालरूप धारण करून, मला अंधकाराने कोणीही जिंकू शकणार नाही. वेळोवेळी, माझी उपस्थिती तुझ्यासोबत असेल, हे पापरहित. आपल्या मनातून उत्पन्न झालेल्या पुत्रांसह, तो क्षणात अदृश्य झाला. प्रभू, पूर्वीप्रमाणे नारायण नावाने, पुन्हा सृष्टीकर्ता झाला. योगशक्तीने त्याने दक्ष, अत्री आणि वसिष्ठ यांची निर्मिती केली. हे सर्व ब्रह्मासमान, सिद्ध आणि ब्रह्मज्ञानाचे वक्ते होते. सर्व लोकांचे अध्यक्ष, जसे पूर्वी सांगितले, तसे झाले. आपल्या मनातून उत्पन्न झालेल्या पुत्रांसह, त्याने सर्वोच्च तप केले. प्रभू, त्रिनेत्री आणि त्रिशूलधारी, प्रकट झाला. "विभाजित हो," असे सांगून ब्रह्मा भयाने अदृश्य झाला. त्याने व्यक्तित्वाची अवस्था दहा प्रकारे आणि पुन्हा एकात विभाजित केली. हे ब्राह्मणांनो, कपाळ आणि इतरांना देवकार्याची जबाबदारी दिली. देवाने स्वतःला अनेक प्रकारे, काळ्या आणि उजळ स्वरूपात विभाजित केले. लक्ष्मीपासून सुरू होणारी राज्यदेवी संपूर्ण विश्वात व्यापते. महादेवाच्या आज्ञेने ती पितामहाच्या (ब्रह्माच्या) जवळ आली. आणि त्याच्या आज्ञेने, ती प्रजापतीसमोर प्रकट झाली. त्रिशूलधारी रुद्राने देखील दक्षाकडून आपला भाग घेतला. मग हिमवतीच्या कन्या मेनाच्या गर्भातून सती जन्माला आली. ती सर्व देव, तीन लोक आणि स्वतःच्या कल्याणासाठी जन्मली. शिवा, सती, हिमवतीची कन्या, देव आणि दानवांनी आदराने पूजिली. ऋषी तिला, शंकराला किंवा हरिला जाणतात. ब्रह्माचा कमळातून जन्म आणि शंकराची अपरिमित ऊर्जा हे सर्व येथे प्रकट झाले.