ते सतत लिंगाची पूजा करतात, आणि विश्वाचा प्रभु प्रत्यक्ष दिसतो. केवळ एक नम्र प्रणाम करूनही, रुद्र प्रत्यक्ष प्रकट होतो. तो प्रभु आहे, हिरण्यगर्भाचा पुत्र म्हणून दिसतो. शंकर सदैव त्यांच्या समवेत राहतो, कधीच दूर जात नाही. दान दिल्यावर रुद्र हा संसारातून पार जाणारा म्हणून दिसतो. तोच काळ आहे, योगाचा आत्मा आहे; तो काळाचा संहारक म्हणून प्रकट होतो. तो देव सोम आहे, ज्याचा अलंकार सोम आहे, तोही दिसतो. त्याच्याबद्दल परम मुक्तीची स्तुती केली जाते, तो योगी म्हणून दिसतो. देवता योगात ध्यान करतात, आणि तोच योगी म्हणून प्रकट होतो. उत्तम आसनात बसून, त्याने परम स्मरण प्राप्त केले. त्याने सोमाला प्रसन्न केले, जो वरदान देणारा आहे, आणि सोमाने सुशोभित आहे. शांतीस्वरूप शिवाला नमस्कार, शांतीला नमस्कार. आद्य प्रकृतीला नमस्कार, पुन्हा पुन्हा महान प्रभुला नमस्कार. काळाचा संहारक म्हणून नमस्कार, पुन्हा पुन्हा अधिपतीला नमस्कार. कामाला नमस्कार, मायेला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. प्रकृतीला नमस्कार, नारायणाला देखील नमस्कार. संसाराचा संहारक आणि संसाराचा आदिप्रसव म्हणून नमस्कार. कर्मरहित आणि विश्वस्वरूप म्हणून नमस्कार. आकाशात निवास करणाऱ्या, आकाशशक्तीस पुन्हा पुन्हा नमस्कार. तो जमिनीवर दंडवत पडला आणि शतरुद्रिया स्तोत्राचा पाठ केला. तेव्हा प्रभुने त्याला हाताने उठवले आणि म्हणाले, "आता मी तुझ्यासमोर उपस्थित आहे." त्याने समोर उभ्या असलेल्या देवाला, जो निळा आणि लाल रंगाचा आहे, संबोधित केले. "तू त्याचे रक्षण कर, कारण तो तुझा मोठा, तुझा गुरु आणि तुझा पिता आहे. त्याने आपल्या योगशक्तीने माझ्यातच आश्रय घेतला आहे. विरिंचीच्या पुत्राला अनुशासन कर, त्याचे शिर तू वाह." "सतत भिक्षा माग, आणि देव व द्विजांना स्थापन कर." त्यानंतर तो आपल्या दिव्य, नैसर्गिक, सर्वोच्च स्थानावर गेला. त्याने कालभैरवाला ब्रह्माचे शिर घेण्यास कारणीभूत केले. धन्य तो, ज्याने हातात कपाल धरले, सर्व दिशांनी भिक्षा मिळवली. त्याचा चेहरा तीक्ष्ण दातांनी, ज्वाळांच्या माळेने शोभित होता. "तोपर्यंत, तू भयावह काळाचा अनुसरण कर, त्रिनेत्रा." "माझ्या आज्ञेने सर्व लोकांतून भिक्षा माग." नंतर तो पापातून शुद्धीचे उपाय स्पष्टपणे सांगेल. प्रभु, हातात कपाल धरून, विश्वाचा आत्मा, तीन लोकांतून भिक्षा मागत फिरला. दिव्य, पवित्र, अद्वितीय, जटा-शोभित, तो तेजस्वी दिसत होता. महान देव, त्याचे नेत्र काळाग्नीसारखे, सर्व बाजूंनी वेढलेले, प्रखरतेने चमकत होते. प्रभु, लीला-समृद्ध, लोकांतून मुक्तपणे विहार करत होता. तो स्त्रियांच्या सभेत गेला, जिथे सौंदर्य आणि आकर्षण होते. त्यांना त्याचा हसरा चेहरा दिसला, आणि त्यांनी फक्त भुवया उचलल्या. त्यानंतर तो विष्णूच्या निवासस्थानी गेला, जिथे मधुसूदन वास करतो.