एकदा, धर्मनिष्ठ ऋषींनी आपल्या शिष्यांना आचारधर्माचे महत्त्व सांगताना विविध नियमांची माहिती दिली. त्यांनी सांगितले की, सूर्य किंवा चंद्रग्रहणाच्या वेळी कधीही अन्न सेवन करू नये; ग्रहण संपल्यावर स्नान करूनच अन्न घ्यावे. जर ग्रहण पूर्णपणे संपले नसेल किंवा सूर्य-चंद्र अस्ताला गेले नसतील, तर दुसऱ्या दिवशीच अन्न घ्यावे. याशिवाय, यज्ञातील उरलेले अन्न रागात किंवा मन अस्वस्थ असताना खाऊ नये. ऋषींनी पुढे सांगितले की, जो केवळ उपजीविकेसाठी वेदाध्ययन करतो, त्याचे जीवन निष्फळ असते. तसेच, चपला घालून अन्न खाणे हे पूर्णपणे आसुरी समजावे. तुटलेल्या आसनावर बसून, झोपून किंवा उभे राहून अन्न घेऊ नये. अपवित्र अवस्थेत तुप घेऊ नये, किंवा डोक्याला हात लावू नये. अंधारात, मोकळ्या आकाशाखाली, मंदिरात किंवा तत्सम ठिकाणी अन्न सेवन करणे टाळावे. चपला घालून घराबाहेर जाऊन परत आल्यावर, तसेच हसत किंवा दुःखी अवस्थेत अन्न घेऊ नये. वेदांचा अर्थ इति्हास व पुराणांच्या साहाय्याने समर्थित करावा. भगवती गायत्री मंत्र पश्चिमेला तोंड करून, बसून जपावा. जो सर्व कर्तव्ये टाकून देतो, तो या जगात शूद्रासमान मानला जातो. रात्री नोकर, नातेवाईक किंवा ज्यांचे पाय कोरडे आहेत अशांसोबत झोपणाऱ्याने सावध रहावे. मोकळ्या आकाशाखाली, नग्न अवस्थेत, अपवित्र अवस्थेत किंवा कुठेही आसनावर झोपणे वर्ज्य आहे. अनुर्षा किंवा पलाश वृक्षाच्या लाकडाच्या पलंगावर कधीच झोपू नये. ब्राह्मणांचे निर्धारित कर्तव्य मोक्षदायक असतात. परंतु, या नियमांचे उल्लंघन करणारा भीषण नरकात जातो आणि पुढील जन्मात कावळ्याच्या गर्भात येतो. म्हणून, सर्व कर्मे परमेश्वराच्या संतुष्टीसाठीच करावीत. पितरांना भक्तीभावाने अन्नदान केल्याने भोग आणि मोक्ष दोन्ही प्राप्त होतात. द्विजांनी दुपारी, शुद्ध मांसासहित, पितृकार्य करावे. चतुर्दशी सोडून इतर प्रत्येक दिवस श्रेष्ठ मानला आहे. तीन अन्वष्टका आणि माघ महिन्यातील अमावास्या हे दिवसही शुभ आहेत. पितृांना शुद्ध शाक किंवा पक्के तांदूळ अर्पण करण्याचे योग्य काळ दररोज असतो. मृत्यूनंतर पितृकार्य न केल्यास नरकयातना भोगावी लागते. उत्तरायण, दक्षिणायन, विषुव, ग्रहणकाल यावेळी पितृकार्य केल्याने अमाप पुण्य मिळते. सर्व नक्षत्रांमध्ये, विशेषतः इच्छित फळासाठी, श्राद्ध करावे. रोहिणी नक्षत्रात पुत्रप्राप्ती, सौम्य नक्षत्रात ब्रह्मतेज, पुनर्वसू मध्ये भूमी, पुष्यात समृद्धी, अर्यमानात संपत्ती, फाल्गुनीत पापक्षय, स्वातीमध्ये व्यापारात यश, विशाखेत सुवर्ण, मूलमध्ये शेती, तसेच समुद्रयात्रेत यश, श्रविष्ठेत सर्व इच्छा पूर्ण होतात, वारुणीत मोठे बळ मिळते, याम्यात दीर्घायुष्य, कौजमध्ये सर्वत्र विजय, बुधात सर्व इच्छा, शम आणि ईश्वर नक्षत्रात दीर्घायुष्य, प्रतिपदेला शुभ पुत्र, चतुर्थीस लहान प्राणी, पंचमीस उत्तम पुत्र, अष्टमीस नेहमी व्यापारात यश, एकादशीस रौप्य व ब्रह्मतेजयुक्त पुत्र, आणि अमावास्येला सर्व इच्छा पूर्ण होतात. शस्त्राने मारल्या गेलेल्यांसाठी त्या ठिकाणी श्राद्ध करावे. अशा प्रकारे, ऋषींनी शिष्यांना धर्माच्या या सूक्ष्म नियमांची शिकवण दिली, जेणेकरून जीवन पवित्र, शुभ आणि मोक्षप्रदायी व्हावे.