सर्वश्रेष्ठ ऋषींच्या उपस्थितीत, सृष्टीच्या विविध टप्प्यांची कथा पुढे सांगितली जाते. मानवांची, म्हणजेच ‘नीच प्रवाह असणाऱ्यांची’ सृष्टी हे सातवे निर्माण होते. नववे निर्माण तरुणांचे होते; हे नैसर्गिक आणि रूपांतरित अशा दोन्ही प्रकारच्या सृष्टी आहेत. हे ऐक, श्रेष्ठ ऋषी, मुख्य आणि इतर सृष्टी पूर्वीच्या बुद्धीने घडतात. प्रभुने पूर्वी ऋभु आणि सनत्कुमार यांची सृष्टी केली. त्यांच्या मनाचे प्रभूवरच आसक्त होते; त्यांनी सृष्टीविषयी विचार केला नाही. त्या क्षणी, सर्वोच्च सृष्टीकर्त्याच्या मायेमुळे, ते मोहग्रस्त झाले. नारायण, महान योगी, योग्यांच्या मनात आनंद घेतो. तो धन्य भगवान, तप करत असूनही, काही प्राप्त करू शकला नाही. त्याच्या डोळ्यातून, रागाने भरलेल्या अश्रूंचे थेंब पडले. त्याच्यापासून महादेव उत्पन्न झाला— आश्रय, निळ्या आणि लाल रंगाचा. स्वत:मध्ये स्थित असलेल्या त्या परमेश्वराला, ज्ञानी लोक पाहतात. धन्य ब्रह्मा विविध जीवांची सृष्टी करतो. जटा असलेला, निर्भय, त्रिनेत्री, निळ्या आणि लाल रंगाचा. "हे जगाच्या स्वामी, मी जीवांची सृष्टी करीन; तू अशुभ जीवांची सृष्टी कर," असे ब्रह्म्याने सांगितले. आता मी विविध स्थळांचे अधिपती सांगतो— नद्या, समुद्र, पर्वत, वृक्ष, आणि औषधी; पक्ष, महिने, उत्तरायण-दक्षिणायन, वर्षे, युग. दक्ष, अत्रि, वसिष्ठ, धर्म, आणि संकल्प; त्याच्या डोक्यातून अंगिरस देव, ह्रदयातून भृगु; संकल्पातून संकल्प, सर्व जगांचा प्रपितामह. अपानातून स्थिर क्रतु, समानातून वसिष्ठ. मानव रूप धारण करून, धर्माने त्यांना प्रेरित केले. जीवांची सृष्टी करण्याची इच्छा धरून, त्याने स्वतःला कार्यरत केले. त्याच्या खालच्या भागातून प्रथम असुर नावाचे पुत्र जन्मले. त्या रात्रीत अंधार भरल्यामुळे, सर्व जीव त्यात झोपतात. त्यानंतर, त्याच्या तोंडातून, तो तेजस्वी झाल्यावर, देव जन्मले. म्हणून, हे ज्ञानी, धर्मयुक्त देव त्याची पूजा करतात. जेव्हा त्याने स्वतःला पूर्वज मानले, तेव्हा पितर जन्मले. त्याच्या शरीरातून, छेद झाल्यावर, ते शरीर संध्याकाळ झाले. यात, पितरांचा संध्याकाळीचा रूप सर्वात श्रेष्ठ आहे. त्या वेळी, रात्रीशी एकरूप झालेले, दिवस-रात्रीच्या मधल्या रूपाची पूजा करतात. मग, त्याचे पुत्र, कामाने आवृत मानव, जन्मले. त्या तेजाने, हे ऋषी, सकाळची संध्या निर्माण झाली. तो पुन्हा अंधार आणि कामप्रधान रूपाशी एकरूप झाला. त्याचे पुत्र, अंधार आणि कामप्रधान, शक्तिशाली रात्री फिरणारे झाले. मग प्रभुने इतर, काम आणि अंधाराने युक्त जीवांची सृष्टी केली. त्याने काही तोंडातून, काही पोटातून निर्माण केले. त्याच्या केसांपासून जंगली, फळ खाणाऱ्या स्त्रिया जन्मल्या. तोंडातून प्रथम अग्निष्टोम यज्ञ निर्माण केला. तोंडाच्या उजव्या बाजूने बृहद् सामन आणि उक्थ निर्माण केले. ही सृष्टीची अद्भुत आणि पवित्र कथा आहे, जिथे ब्रह्मा आणि इतर देव, विविध जीव आणि सृष्टीच्या घटकांची निर्मिती करतात, आणि त्यातून सृष्टीचे विविध स्तर प्रकट होतात.