त्या दिव्य स्वर्गात एक अनिर्वचनीय, सनातन आणि एकाकी तेजस्वी तत्त्व आपल्या प्रकाशाने उजळून निघाले आहे. या तत्त्वाशी, म्हणजेच माझ्याशी एकरूपता साधल्यावरच मनुष्याला शाश्वत, आदिरहित आणि अंतहीन अशी अवस्था प्राप्त होते. ती अवस्था न प्रारंभ, न मध्य असलेली असून केवळ अज्ञानामुळेच ती आपल्याला वेगळी भासते. हे अविनाशी, परात्पर तेज म्हणजेच विष्णूचे सर्वोच्च धाम आहे. हेच तत्त्व संपूर्ण जग आहे; जो त्याला जाणतो, तो मुक्त होतो. ब्रह्मानंदाची अनुभूती झाल्यावर ज्ञानी पुरुषाला कोणत्याही गोष्टीची भीती राहत नाही. जो ब्रह्मरूप झाला आहे, तो सदैव आनंदी राहतो आणि स्वतःच्या आत्म्यातच रमतो. त्या परमधामात पोहोचल्यानंतर पुन्हा या जन्ममरणाच्या फेर्यात परतावे लागत नाही. हे तेजस्वी, निर्मळ आणि आकाशासारखे निव्वळ धाम आहे. तोच प्रभू—ब्रह्म—परमानंदाचा अनुभव घेणारा आहे. खरी शाश्वत शांती त्यालाच मिळते, दुसऱ्याला नाही. प्रभू सर्वत्र व्यापलेला आहे; त्याच्याशिवाय दुसरे काहीच इच्छित नाही. हे गूढ अत्यंत गुप्त ठेवावे, कारण ते योग्यांनाही सहज प्राप्त होत नाही. परम सत्य, स्वयंप्रकाशमान, सर्वोच्च आकाशात स्थित आहे. ते निर्गुण, शुद्ध चैतन्य आहे; ज्ञानी त्याचे दर्शन करतात. तेच परम ब्रह्म, शास्त्रांनी सांगितल्याप्रमाणे, खरेच ओळखले जाते. त्या तत्त्वाचे ज्ञान नसते, कारण तेच सर्वांचे ज्ञाता आहे. बाकी सर्व काही अज्ञान आहे, कारण जग मायेने बनले आहे. ज्ञानी म्हणतात, "तेच माझे आत्मस्वरूप आहे." एकदा हे अविनाशी तत्त्व प्रत्यक्ष अनुभवल्यावर ते सर्वश्रेष्ठ अवस्था प्राप्त करतात. भक्तीने ते मला प्रत्यक्ष पाहतात; असे ज्ञानी माझ्याच स्वरूपातले मानले जातात. ती अवस्था शाश्वत आनंदाची, अद्वैताची आणि सत्यस्वरूपाची असते. स्वतःच्या आत्म्यात स्थित, शांत, परम अव्यक्तात लीन होतात. ज्ञानी निर्वाण, ब्रह्मसाम्य आणि कैवल्य—हे सर्व एकच असल्याचे जाणतात. तोच प्रभू, महादेव; त्याचे खरे स्वरूप ओळखल्यावर मनुष्य मुक्त होतो. जे सर्वकाळ तेजाने उजळते, स्थिर आहे, तेच प्रत्यक्ष प्रकट होते. ज्ञानी त्या स्थिर तत्त्वाचेच दर्शन करतात, जे प्रभूचेच स्वरूप आहे. ज्यांनी वेदांचा अर्थ जाणला आहे, ते त्याचा ध्यान करतात. तोच देव, शिव, एकटा तेजाने प्रकट होतो. योगाचे सातत्याने आणि एकाग्रतेने साधन करावे. त्यायोगे आपल्याला तेजस्वी सूर्याप्रमाणे आत्म्याचे प्रभुत्व, म्हणजेच प्रभूचे स्वरूप, प्रत्यक्ष पाहता येते. या साधनेतून शांतीपूर्ण ज्ञान प्रकट होते, जे थेट निर्वाणाची प्राप्ती घडवते. योगाच्या या ज्ञानात रत असणाऱ्यांवर महाप्रभू आपली कृपा करतो. जे येथे माझा योग साधतात, ते महान् प्रभू म्हणून ओळखले जातात. पण याहूनही श्रेष्ठ असा एक महान योग आहे, जो सर्व योगांमध्ये सर्वोच्च आहे. त्याला 'अभावयोग' असे म्हणतात, ज्यायोगे आत्म्याचे स्वरूप जाणता येते. हा महान योग, माझ्याशी एकरूपता साधणारा, तोच परमेश्वर आहे. या ब्रह्मयोगाच्या सोलाव्या भागालाही इतर कोणताही योग पोहोचू शकत नाही. सर्व योगांमध्ये हा योगच सर्वोच्च मानला जातो.