त्या अगाध आणि दिव्य अस्तित्वाच्या गर्भातून, माझ्या शक्तीने पोसलेला महान ब्रह्मा जन्माला आला. पण माझ्या मायेमुळे, हे सर्व जीव मला—त्यांचा पिता—दृश्य करू शकत नाहीत; ते भ्रमित झाले आहेत. त्यांच्या सर्वांच्या उत्पत्तीमध्ये मायाच सर्वोच्च कारण आहे; तरीही, ते मला एकट्यालाच पिता मानतात. जो दृढ आहे, तो सर्व लोकांमध्ये कधीच भ्रमात पडत नाही. मीच प्रभु आहे—ॐ या अक्षरात, ब्रह्मा आणि प्रजापतीमध्ये मीच साकार आहे. जो नाशवान वस्तूंमध्ये अविनाशी तत्व पाहतो, तोच खरा पाहतो. असा ज्ञानी आत्म्याला स्वतःच्या हातून हानी होत नाही, आणि तो सर्वोच्च स्थिती प्राप्त करतो. जो प्रधानाचे कार्य जाणतो, तोच परम ब्रह्म प्राप्त करतो. महान प्रभूचे सहा अंग सांगितली जातात. बंधन आणि त्याचा उपयोगही त्याच्याच द्वारे वर्णन केला जातो. महान प्रभू हा पुरुष आहे, तोच सत्याचा मूर्तरूप आहे. तोच बीज, तोच विश्व, तोच एकमेव देव आहे. वेद जाणणारे त्याला महादेव म्हणतात. तो ज्ञानी असून, ज्ञानींपलीकडे आहे. यावर शिष्य विचारतो: “हे महादेव, तुम्ही सर्वव्यापी रूपात कसे आहात, सांगा?” येथे कारण म्हणजे माया आहे, आणि ती आत्म्यावर अवलंबून आहे. त्या कारणामुळे, अव्यक्तातून हे व्यक्त जग निर्माण झाले. मीच सर्वोच्च ब्रह्म आहे; माझ्यापलीकडे काहीच नाही. हे एकता आणि विविधतेचे उदाहरण म्हणून सांगितले जाते. हे द्विज, हे कारणरहित आहे, आणि आत्म्यात कोणताही दोष नाही. त्या स्वर्गात, अव्यक्त, शाश्वत आणि एकाकी तेज प्रकट होते. फक्त माझ्या संगतीने, कोणीही शाश्वत, अनादि आणि अनंत स्थिती प्राप्त करतो. ती स्थिती न सुरुवात आहे, न मध्य; ती अज्ञानाने जोडली आहे. ते अविनाशी, सर्वोच्च तेज हे विष्णूचे सर्वोच्च धाम आहे. तेच संपूर्ण विश्व आहे; ते जाणल्याने मोक्ष मिळतो. जो ब्रह्मानंद जाणतो, त्याला काहीच भय राहत नाही. जो ब्रह्माशी एकरूप झाला आहे, तो नेहमी आनंदी असतो. ब्रह्माशी एकरूप झालेला आत्म्यातच रमतो. एकदा तिथे पोहोचल्यावर, पुन्हा परत येत नाही. ते तेजस्वी, शुद्ध आणि आकाशासारखे धाम आहे. प्रभू, ब्रह्म, हा सर्वोच्च आनंदाचा भोक्ता आहे. फक्त त्यांच्यासाठी शाश्वत शांती आहे, इतरांसाठी नाही. प्रभू सर्वत्र व्यापलेला आहे; त्याच्यापलीकडे दुसरे काहीच हवे नाही. हे विशेष गुप्त ठेवावे, कारण योगींनाही प्राप्त करणे कठीण आहे. सर्वोच्च तत्त्व, स्वयंप्रकाशित, सर्वात उच्च आकाशात स्थिर आहे. ते निर्गुण, शुद्ध चेतना आहे; ज्ञानी तेच पाहतात. तेच परम ब्रह्म आहे, हे शास्त्र सांगते. त्याचे ज्ञान नाही, कारण तेच सर्वांचे ज्ञाता आहे. बाकी सर्व अज्ञान आहे, कारण जग मायेतून बनले आहे. ज्ञानी म्हणतात, “तेच माझे स्वरूप आहे.