भगवान म्हणतात, “जे माझ्या भक्तांवर अखंड प्रेम करतात, त्यांना मी त्या परम सुखदायक अवस्थेला पोहोचवतो, जेथे सर्वोच्च आनंद आहे. जे भक्त माझ्याशी काळाच्या एकत्वात राहतात, ते मुक्त होतात. हे आदिकाळीच सांगितले गेले आहे—माझा भक्त कधीही नष्ट होत नाही. जो कोणी त्याला भक्तीने पूजतो, तो प्रत्यक्षात माझीच पूजा करतो. जो शिस्तबद्धतेने मला अर्पण करतो, तो मला अत्यंत प्रिय आहे. सर्व वेद माझ्यातून उत्पन्न झाले, मीच त्यांची स्थापना केली आणि मीच त्यांचा दाता आहे. मी धर्मशीलांचा रक्षक आहे आणि वेदद्वेष्ट्यांचा संहार करणारा आहे. या संपूर्ण जगाच्या उत्पत्तीचा कारण मीच आहे, पण तरीही या जगाच्या बंधनात मी अडकत नाही. माझ्या अद्वितीय मायाशक्तीने, जी सर्व जगाला मोहात टाकते, मी मायेला धारण करतो. योगींच्या हृदयात वास करून, मी त्या मायेद्वारे अज्ञानाचा नाश करतो. मी सर्व सृष्टीचा आधार आहे आणि अमरत्त्वाचा कोषही आहे. माझ्या स्वरूपातून उत्पन्न झालेला ब्रह्मा, माझ्यातच स्थित आहे. मीच नारायणरूप धारण करतो—अखंड, विश्वाचा स्वामी, सर्वत्र व्यापून राहणारा. माझी तामसी शक्ती ‘काल’ म्हणून ओळखली जाते आणि ती रुद्ररूप धारण करते. काही जण भक्तियोगाने मला प्राप्त करतात, तर काही कर्मयोगाने. पण जो ज्ञानाने आणि सातत्याने माझी पूजा करतो, तो मला निश्चितच प्राप्त करतो आणि पुन्हा जन्म घेत नाही. हे सर्व जग माझ्यातच स्थित आहे; मीच या जगाला गती देतो. जो हे जाणतो, तो अमर होतो. स्वयं काळही त्या भगवंताचा, योगाचा महापती, प्रत्यक्ष स्वरूप आहे. तोच प्रभु, योगांचा स्वामी, महादेव, सर्वांचा महान अधिपती आहे. ब्रह्मदेवही महान म्हणून ओळखला जातो; तो ब्रह्मस्वरूप आणि पवित्र आहे. तो अखंड योगाने माझ्याशी एकरूप झालेला आहे—यात किंचितही शंका नाही. जो योगी माझ्यात सदैव स्थित असतो, तो खरा ज्ञानी आहे. शांतचित्ताने, जो धर्मशील आणि अग्निहोत्र करणाऱ्या व्यक्तीस दान देतो, तो पुण्यवान होतो. एकदा, त्या महान अवस्थेचे प्रकट करणारे, महादेवांनी नृत्य केले. त्या निर्मळ आकाशात, महादेवांचे हे दिव्य नृत्य विष्णूंनी पाहिले. खरोखर, त्या आकाशात सर्व प्राण्यांचे स्वामी असलेले प्रभू सर्वांनी पाहिले. ऋषींनीही त्या विश्वस्वामीचे नृत्य प्रत्यक्ष पाहिले. तेव्हा सर्वांनी त्या प्राण्यांच्या अधिपतीला, त्याचे नृत्य थांबवताना पाहिले. त्यांना तो योगी तेजस्वी प्रकाशरूपात दिसला. त्या आकाशात त्यांनी त्या परम रुद्राला, मुक्त करणाऱ्या प्रभूला पाहिले—हजारो हात, जटाजूट, शिरावर अर्धचंद्र धारण केलेला, हातात दंड, तीन डोळे—ज्यांचे सूर्य, चंद्र आणि अग्नी हेच नेत्र आहेत. ती प्रभु अत्यंत भयावह, तीक्ष्ण दात असलेली, दहा कोटी सूर्यांसारखी तेजस्वी, भीषण पण दिव्य अशी मूर्ती होती. त्या देवाला, विश्वनिर्मात्याला, नृत्य करताना सर्वांनी पाहिले. तो प्रजापती, सर्वांचा स्वामी, ज्योतींच्या ज्योतीसारखा अविनाशी तेज आहे. तोच काळाचा मूर्तिमंत स्वरूप, काळाचा संहारक, देवांचा देव, महान ईश्वर आहे. ज्ञान आणि वैराग्याचा धाम, ज्ञानयोगाचा शाश्वत आधार आहे. इंद्र, उपेंद्र आणि महान ऋषिमुनींनीही त्यांना आदरपूर्वक वंदन केले.