या विश्वाचा विस्तार आणि मन्वंतरांची निश्चिती, ज्ञान आणि योगाला समर्पित असलेल्या भक्तांनी नेहमीच पूज्य मानावी, असे तुम्ही वर्णन केले आहे. त्या ज्ञानाच्या द्वारे आम्ही सर्वोच्च ब्रह्माला जाणू शकतो, त्याचे स्वरूप फक्त ब्रह्माशी संबंधित आहे. सर्व ज्ञान प्राप्त करून, आम्ही पुन्हा वास्तवाच्या स्वरूपाबद्दल विचारतो. पुराणांचे कथन करणारे सूत, स्मरण करून, बोलू लागले. तो त्या स्थानावर आला जिथे श्रेष्ठ ऋषी यज्ञासाठी एकत्र जमले होते. द्विजांमध्ये श्रेष्ठ असलेले, त्यांनी कमलाच्या पंखाप्रमाणे नेत्र असलेल्या व्यासांना नमस्कार केला. गुरूची प्रदक्षिणा करून, सूत हात जोडून जवळ उभा राहिला. ऋषींनी त्याच्यासाठी योग्य आणि सन्माननीय आसन तयार केले, आदराने त्याला दिले. त्याने विचारले, "तुमच्या तपश्चर्येत, अध्ययनात किंवा ज्ञानात काही कमी आहे का?" आणि सांगितले, "तुम्ही ऋषींना ब्रह्माशी संबंधित ज्ञान सांगावे." त्यांची ऐकण्याची इच्छा जागृत झाली आहे; तुम्ही त्यांना सत्य सांगावे. पूर्वी विष्णूने कूर्म रूपात ऋषींना जे सांगितले, त्याचे वर्णन करा. सूताने रुद्राला नमस्कार करून, आनंददायक शब्द बोलले. जे त्याने स्वतः सनत्कुमार आणि इतरांना सांगितले होते, अंगिरा, रुद्र, आणि धर्माचा सर्वोच्च जाणणारा भृगु. शुक्र, venerable वसिष्ठ, आणि सर्व संयमित मनाचे ऋषी, त्यांनी बदरिकाश्रमात तीव्र तप केले. त्या वेळी, नरासह, त्यांनी अनादि-अनंत नारायणाचे ध्यान केले. योगी, भक्तिपूर्ण मनाने, योगाचा सर्वोच्च जाणणाऱ्या प्रभूला नमस्कार केला. प्रभूने गंभीर स्वरात विचारले, "हे तप का केले जात आहे?" आणि प्रत्यक्ष नारायण स्वतः प्रकट झाले, यशाचे चिन्ह होते. ऋषी म्हणाले, "आम्ही केवळ तुमच्यातच शरण आलो आहोत, हे सर्वोच्च पुरुषा." नारायण, प्राचीन आणि अप्रकट पुरुष, तिथे उभे राहिले. ऋषी म्हणाले, "आम्हाला ऐकायचे आहे; तुम्ही आमचे सर्व संशय दूर करा." "आत्मा काय आहे? मुक्ती काय आहे? पुनर्जन्म का होतो? सर्वोच्च ब्रह्म काय आहे? तुम्ही सर्व काही सांगावे." नारायणाने तपस्वीचे रूप सोडून, स्वतःच्या तेजात उभे राहिले. प्रभू, श्रीवत्स चिन्ह असलेल्या छातीसह, वितळलेल्या सोन्यासारखा तेजस्वी दिसत होता. त्याच क्षणी, कुणीही मनुष्य त्यांना पाहू शकला नाही, त्यांच्या तेजामुळे. रुद्र, अनुकूल मनाने, महेश्वर स्वतः प्रकट झाले. आनंदी हृदयाने, सर्वांनी त्या सर्वोच्च प्रभूचे भक्तिपूर्वक स्तुती केली. "सर्व ऋषींच्या प्रभू, तपश्चर्येने पूज्य, तुम्हाला विजय असो!" "अनंत, सृष्टी, पालन आणि संहाराचे कारण, तुम्हाला विजय असो!" "अंबिकेचे प्रभू, हे देव, तुम्हाला नमस्कार, हे सर्वोच्च प्रभू!" रुद्राने हृषीकेशाला आलिंगन दिले आणि गंभीर स्वरात विचारले, "अच्युत, मी येथे आलो आहे; माझ्याकडून कोणते कार्य अपेक्षित आहे?" प्रभूने अनुकूल मनाने उभ्या असलेल्या महादेवाला सांगितले, "जे माझ्याकडे शरण आले आहेत, सत्यदर्शनाची इच्छा ठेवतात, त्यांच्या समोर तुम्ही येथे त्या दिव्य ज्ञानाचा उपदेश करावा.