पृथ्वीपासून दोन लाख योजन अंतरावर देवांचा पुरोहित स्थित आहे. त्याच्या पुढे, एक लाख योजन अंतरावर सात ऋषींचा मंडळ दिसतो. त्या ठिकाणी धर्म स्थिर आहे—तोच धन्य भगवान विष्णू, नारायण आहे. त्या मंडळाचा विस्तार तीन पट मोजला जातो. त्या दोन मंडळांपैकी, सवरभानू खाली फिरतो, आणि त्याचा विस्तारही तितकाच आहे. सवरभानूचे महान स्थान, तिसरे, पूर्णतः अंधाराने व्यापलेले आहे. भर्गवाच्या खाली बृहस्पती आहे, ज्याचा अंतर एक पाऊलही नाही असे मानले जाते. त्या विस्तार आणि मंडळाप्रमाणे, बुधसुद्धा त्या दोघांपेक्षा एक पाऊल कमी आहे. बुधद्वारे हे अंतर आणि मंडळेही समान आहेत. तिथे पाच, चार, तीन आणि दोनशे योजनांचे अंतर आहे. अर्ध-योजनांची मोजणीही आहे, आणि त्यापेक्षा कमी काहीही ज्ञात नाही. शनी, अंगिरस आणि वक्र हे मंदगती ग्रह आहेत. सूर्य, चंद्र, बुध आणि भर्गव हे वेगवान आहेत. नंतर सर्व ग्रहांमध्ये सूर्य खाली फिरतो. तारकांचा संपूर्ण मंडळ चंद्राच्या वर फिरतो. वक्र भर्गवाच्या वर आहे, आणि वक्राच्या वर बृहस्पती आहे. सात ऋषी आणि ध्रुव यांच्या वर तो स्थित आहे. काठी किंचित झुकलेली आहे, आणि ती दोनपट लांब आहे, हे श्रेष्ठ द्विजांनो. त्या रथाचा अक्ष एक योजन लांब आहे, आणि तिथेच चाक जोडलेले आहे. काळाचा पूर्ण चक्र, एक वर्ष मोजणारे, तिथे स्थिर आहे. श्रेष्ठ द्विजांनो, त्या रथाचा माप पाच आणि अर्ध योजन आहे. पोलच्या आधारावर अक्ष त्यापेक्षा अर्ध युगाने कमी आहे. रथाच्या सात घोड्यांना छंद म्हणतात; त्यांची नावे ऐका. अनुष्टुभ आणि त्रिष्टुभ हे छंद हरिचे घोडे आहेत असे मानले जाते. दक्षिणेला यमाचे राज्य आहे, आणि पश्चिमेला वरुणाचे. अमरावती, संयमनी, सुखा आणि विभा या अनुक्रमाने त्यांच्या नगरी आहेत. सृष्टीचा स्वामी, देवांचा देव, प्रकाशमानांचा चक्र धारण करतो. श्रेष्ठ ब्राह्मणांनो, रात्रीच्या मध्यभागी तो सातही द्वीपांना सामोरा जातो. सर्व दिशांना, आणि मध्यदिशांना देखील, तो तसाच सामोरा जातो. तो दिवस आणि रात्र निर्माण करतो, पृथ्वीला मागे घेतो आणि पुन्हा सोडतो, हे द्विजांनो. श्रेष्ठ ऋषींनो, तीन लोकांची सृष्टी पुण्यवानांनी वर्णन केली आहे. यापासून संपूर्ण विश्व उत्पन्न होते—देव, असुर आणि मानव. सर्व तेजस्वींचे तेज, तुमची शक्ती, ही सर्वव्यापी आहे. सूर्यच तीन लोकांचा मूळ आणि सर्वोच्च देव आहे. विष्णूचे अंश, देवांच्या रूपात, त्याचा मार्ग चालू ठेवतात. हे छंद, ब्रह्म आणि प्राचीन स्वरूपाचे आहे. गंधर्व, अप्सरा, नागांचे प्रमुख आणि राक्षस, तसेच विवस्वत, पूषण, पर्जन्य आणि अंशु, हे सर्व ऋतूंच्या क्रमाने सूर्याचे पोषण करतात—वसंत ऋतूपासून सुरूवात होते. भरद्वाज, गौतम, कश्यप आणि क्रतु हे देखील त्या कार्यात सामील आहेत.