माझ्या मनात महादेवाची अनेक रूपे आहेत, त्याला मी ओळखतो. एकदा, तो जटाधारी, अविनाशी लिंग पाहण्यासाठी गेला. पिशाचमोचन या पवित्र स्थळी त्याने त्रिशूलधारी भगवानाची पूजा केली. त्या क्षेत्राची महानता पाहून, सर्वांनी गिरीशा — दुष्टांचे निवारण करणारा — याला नमस्कार केला. तेव्हा एक हरिणी, जी स्वतःला भक्ष्य बनवण्यासाठी आली होती, ती सर्वोच्च भगवान कपर्देश्वराजवळ आली. ती घाबरून पळाली आणि एका वाघाच्या तावडीत सापडली. पण ती श्रेष्ठ ऋषीला पाहून दुसऱ्या निर्जन स्थळी गेली. तेव्हा आकाशात एक तेजस्वी ज्वाला प्रकट झाली, सूर्याच्या प्रकाशासारखी चमकत होती. त्या हरिणीला बैलावर बसलेल्या आणि अशा पुरुषांच्या वेढ्यात पाहिले गेले. गणेश्वर स्वतः प्रकट झाला, पण त्यानंतर त्याचा दर्शन कुणालाच झाला नाही. ते सर्व आपल्या गुरू अच्युत यांना कपर्देश्वराच्या महानतेबद्दल विचारू लागले. त्यांनी वृषभध्वजाला नमस्कार करून कपर्देशाच्या महात्म्याचे वर्णन केले. केवळ त्याचे स्मरण केल्याने सर्व पापांचे ढीग झटपट नाहीसे होतात. कपर्देश्वराची पूजा केल्याने सर्व अडथळे नष्ट होतात. त्याची पूजा मनापासून करावी आणि वेदांच्या स्तोत्रांनी त्याची स्तुती करावी. योगात पूर्णत्व मिळवण्यासाठी सहा महिन्यांतच सिद्धी मिळते, याबद्दल शंका नाही. पिशाचमोचन कुंडाजवळ स्नान करणाऱ्याला, त्याने रुद्र मंत्र — ब्रह्मरूप प्रणव — दिवस-रात्र जपला. तिथे, योगस्वरूप असलेला, आजन्म व्रत स्वीकारून राहिला. त्याचे शरीर हाडे आणि त्वचेत झाकलेले होते, आणि तो वारंवार खोल श्वास घेत होता. त्याने विचारले, "तुम्ही कोण? कोणत्या भूमीतून या स्थळी आला आहात? पुत्र, नातवंडे आणि इतरांच्या वेढ्यात, तुम्ही आपल्या कुटुंबाचा आधार होण्यासाठी उत्सुक होता. तुम्ही कधीच, अगदी थोडेही पुण्य कर्म केले नाही." "या विश्वाचा स्वामी, वाराणसीमध्ये पाहिला, स्पर्श केला आणि नमस्कार केला — ऋषी, मी यमाचा भयानक चेहरा कधीच पाहिला नाही. आता तहानेने ग्रस्त, मला काय कल्याणकारी आहे किंवा काय हानिकारक आहे, हे कळत नाही. कृपया माझ्यासाठी काही करा; मी तुम्हाला नमस्कार करतो, तुमच्याच आश्रयाला आलो आहे." "या जगात तुमच्यापेक्षा अधिक पुण्यवान कोणीच नाही. पुन्हा स्पर्श आणि नमस्कार करून — पृथ्वीवर तुमच्यासारखा दुसरा कोणी आहे का? तुमच्या कृपेने मी हे दुःखमय जन्म लवकरच सोडून देईन." तो ध्यानात मन एकाग्र करून बसला. त्याचा सुंदर मुकुट चंद्रचिन्हाने शोभायमान होता. जसा सूर्य उगवतो, आणि सर्व देव त्याला पाहतात, तसाच गंधर्व, विद्याधर, किन्नर आणि इतरांनी पाहिला. जिथे तीन वेदांनी युक्त रुद्र तेजस्वी आहे, तिथे त्याने त्या जटाधारीला नमस्कार आणि स्तुती केली. सूर्य, अग्नी, फिकट रंगाच्या घोड्यावर बसलेला; महान ऋषी, शुद्ध आणि ब्रह्मरूप; सुवर्ण गर्भाचा स्वामी, त्रिनेत्रधारी — मी नेहमीच त्याला नमस्कार करतो, आणि त्याच्याच आश्रयाला येतो.