एकदा, एक महात्मा अत्यंत शुद्ध आणि अचल भक्तीने ईशानाची उपासना करत होता. त्याने विष्णूला, सर्वज्ञ आणि सर्वांचा सर्जनहार, आपल्यासमोर प्रत्यक्ष स्थित असल्याचे ओळखले. त्या ऋषीने आपल्या सुंदर हातांनी, समोर नतमस्तक झालेल्या व्यक्तीला स्पर्श केला. तीन लोकांत, हे शत्रु नगरे जिंकणाऱ्या, शंकरच खऱ्या अर्थाने भक्तीचा विषय आहे. त्याने प्रत्यक्ष सर्वांचा स्वामी, रुद्र, जगाचा गुरु, यांना पाहिले. मग, हृषीकेश, तोच शाश्वत, प्रेमाने बोलला, "तू सर्वोच्च भक्तीने शरणार्थींचा आश्रय असलेल्या शिवाकडे जा." त्यानंतर तो शंकराच्या नगरीत गेला आणि भवाची पूजा केली. सर्व कर्मे सोडून, तो पूर्णपणे त्या पूजेला समर्पित झाला. त्याने सत्यवतीचा पुत्र, म्हणजे कृष्ण, देवकीचा पुत्र, यांना मागे टाकले. त्या पाराशर्य ऋषीला, तेजस्वी व्यासाला—कोण दुसरा खरेच रुद्र, परमेश्वर, यांना जाणतो? पाराशर्य, योगी, महान आत्मा, अविनाशी विष्णू—त्याला आम्ही प्रणाम करतो, सत्यवतीचा पुत्र, महान व्यास. मग, त्या महान बुद्धीच्या व्यक्तीने काय केले? आम्हाला ऐकायची इच्छा आहे, कारण आम्ही उत्सुक आहोत. त्याने गंगेच्या तीरावर सर्वांचा स्वामी, शंकर, यांची पूजा केली. ऋषींनी व्यास, ऋषींचा अग्रगण्य, यांचा आदरपूर्वक पूजन केला. ते पुण्यात्मे, महादेवाला समर्पित, मोक्षाच्या शाश्वत शिक्षणानुसार वागत होते. देवतांचा देव, आणि वेदांनी दर्शविलेले धर्म, यांची महती त्यांनी जाणली. जैमिनीने व्यासाला गूढ आणि शाश्वत अर्थाविषयी विचारले, "तुमच्यासाठी काहीही अज्ञात नाही, हे सर्वोच्च ऋषी." काही ऋषी सांख्य आणि योगाचा अभ्यास करतात, तर काही तपश्चर्या करतात. काही अहिंसा आणि सत्य जाणतात, काही संन्यासाचे अर्थ समजतात. काही तीर्थयात्रा करतात, तर काही इंद्रिय संयम साधतात. "जर काही गुप्त असेल, तर ते सांगावे." त्याने बैलाच्या चिन्ह असलेल्या परमेश्वराला नमस्कार करून गंभीर शब्दांत बोलायला सुरुवात केली, "मी सर्वात गुप्त, गुप्त रहस्य सांगणार आहे; इतर महान ऋषींनी ऐकावे." हे गुप्त, अज्ञानींना अज्ञात, सूक्ष्मदर्शींनी सेवा केलेले आहे. वेदांपासून अज्ञानी असलेल्या लोकांत, विविध ज्ञानांतील सर्वोच्च ज्ञान शुभ नाही. देवतांमध्ये बसलेल्या देवीने महादेवाला विचारले, "हे देव, माणूस तुला लवकर कसा पाहू शकतो? शंकरा, जगात अजून कोणते कठीण कार्य आहे?" भगवान, जरी सूक्ष्म असला तरी, सर्व देहधारींना प्रत्यक्ष जाणवतो. "सर्व भक्तांच्या कल्याणासाठी, हे कामदनाशक, सांगावे." "मी तुला खरे तत्त्व सांगणार आहे, जे सर्वोच्च ऋषींनी सांगितले आहे." "हे सर्व जीवांना संसाराच्या समुद्रातून तारणारे आहे." "महान आत्मे, सर्वोच्च शिस्तीत स्थिर, तिथे वास करतात." "सर्व ज्ञानांमध्ये माझे imperishable (अविनाशी) ज्ञान सर्वोच्च आहे." "हे फक्त स्मशानात राहणारे किंवा दिव्य लोकात पोचलेलेच जाणतात." "अयुक्त लोकांना हे दिसत नाही, परंतु युक्त लोक ते मनाने जाणतात.