मी परमशिवाचे ज्ञान प्राप्त केले आहे आणि त्याला भक्तिपूर्वक पूजतो. कारण, माझ्या स्वत:च्या आत्म्याचा मूळ म्हणून मी त्याला ओळखतो आणि त्याच्याच पूजेत रमतो. जगाच्या कल्याणासाठी, शिवाची लिंगामध्ये पूजा करणे आवश्यक आहे. म्हणून, मी आत्म्याच्या स्वामीची पूजा स्वत:च्या आत्म्यानेच करतो. हे तेजस्वी, आपल्यामध्ये आणि माझ्यामध्ये काहीच भेद नाही; हेच वेदांचे अंतिम निष्कर्ष आहे. म्हणून, महेश्वराला लिंगामध्ये ध्यान, पूजा, सन्मान आणि ज्ञानाने स्मरण करावे. हे विशाल नेत्र असलेल्या कृष्णा, ही अतिशय गूढ आणि सर्वोच्च गोष्ट आहे, कृपया मला सांग. वेदांनी महान, अविनाशी देवाला, लिंगधारी म्हणून घोषित केले आहे. ब्रह्माला जागृत करण्यासाठी, शिव स्वत: माझ्यातून प्रकट झाला. म्हणून, सर्व जगाच्या कल्याणासाठी आपण महान प्रभूची पूजा करूया. समजून घेण्यासाठी, हे कृष्णा, आता तू स्वत: बोल. त्या एकमेव महासागरात मी, अनंत, शंख, चक्र आणि गदा धारण करून पडून होतो. हजार हातांनी संपन्न, स्वत:च्या आत्म्याशी एकरूप, मी प्राचीन होऊन तेथे विसावलो होतो. कोट्यवधी सूर्यांसारखा तेजस्वी, दिव्य प्रकाशात न्हालेला, मी तिथे होतो. गळा निळा असलेल्या देवाची ऋग्वेद, यजुर्वेद आणि सामवेदाने स्तुती केली. तेव्हा ब्रह्मा, अत्यंत तेजस्वी, हसत म्हणाला, "मी जगांचा निर्माता, स्वयंभू, पितामह आहे. मी जगांचा निर्माता आहे आणि वारंवार त्यांचा संहार करणारा आहे." समजून घेण्यासाठी, शिवस्वरूप परमलिंग प्रकट झाले—ज्याला क्षय, वाढ, आरंभ, मध्य, आणि अंत नाही. त्याचा अंत जाणून घेण्यासाठी, मी, अजन्मा, वर जाऊ लागलो. शंभर वर्षे शोधूनही, मी पितामह, त्याचा अंत जाणू शकलो नाही. त्याच्या मायेमुळे आम्ही दोघेही गोंधळलो आणि विश्वस्वामीचे ध्यान केले. हात जोडून, आम्ही परमशंभूची स्तुती केली: "शांत स्वरूप, ब्रह्मरूप, लिंगस्वरूप शिवाला नमस्कार." आम्ही सातत्याने, पुनःपुन्हा, शिवाच्या शांत, ब्रह्मस्वरूप, लिंगस्वरूपाला नमस्कार केला. तो महान योगी, दहा कोटी सूर्यांच्या तेजाने उजळतो. त्याचे हजार हात आणि पाय आहेत; सूर्य, चंद्र आणि अग्नी हेच त्याचे नेत्र आहेत. तो सर्पाला यज्ञोपवीत म्हणून धारण करतो, आणि त्याचा आवाज मेघगर्जनेसारखा घुमतो. "माझे दर्शन घ्या, मी महान देव आहे; सर्व भय दूर होवो." माझ्या डाव्या बाजूला विष्णु रक्षक आहे, आणि हृदयात हराच आहे. ब्रह्माला आलिंगन देऊन, तो कृपावंत झाला. त्या दिव्य मुखाचे दर्शन घेतल्यावर, नारायण आणि पितामह बोलले, "हे महादेव, तुझी भक्ती आम्हाला सतत लाभो.