कृष्णाने, ज्यांची कर्मे नेहमीच निष्कलंक असतात, त्यांनी पाशुपत व्रत आणि योग स्वीकारले. त्याच ठिकाणी, प्रभूने कठोर तपस्या करून भगवान रुद्राची उपासना केली. कृष्णाने आपला मन पूर्णपणे शिवामध्ये एकाग्र करून, रात्रंदिवस रुद्र मंत्राचा जप केला. या अखंड भक्तीने प्रसन्न होऊन, महादेव, महेश्वर, पार्वतीसोबत आकाशात प्रकट झाले. त्या दिव्य दृष्टीने कृष्णाने महादेवांना देवीसह पाहिले. महादेवांचे तेज हजार सूर्यांप्रमाणे प्रखर होते; त्यांनी शंभू, प्राणांचा अधिपती, समोर उभा असल्याचे पाहिले. कृष्णाला तो आदिपुरुष, शंख, तलवार आणि चक्र हातात धारण केलेला, समोर उभा दिसला. तेथेच, कृष्णाने ब्रह्मदेव, सर्व लोकांचा गुरु, स्वर्गात तेजस्वी असलेला, कुमार अर्थात स्कंद, तेजस्वी अग्निदेव, त्यांच्या भालेसह, आणि स्वयंभुव मनू यांनाही पाहिले. मग कृष्णाने स्वतःच्याच अंतरात्म्यातील आत्म्याचे ध्यान केले. सज्जन लोक असे म्हणतात की, "हे प्रभो, तूच सर्व काही आहेस." कृष्ण म्हणाले, "मी तुलाच, देव, प्रभू, शरण येतो. मी तुलाच शरण येतो." तुझ्या कृपेने मी तुझे पावन चरण आठवतो. मी नेहमी तुझ्या, सत्यस्वरूप, सर्वांचा प्रभू, परम मंगलमय, चरणी येतो. हे महादेव, सनातन प्रभू, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. तू वज्रधर, दिशांना वस्त्र म्हणून धारण करणारा, जटाधारी – तुला नमस्कार. तू नागाला यज्ञोपवीत म्हणून घालणारा, अग्निस्वरूप – तुला नमस्कार. तू गडगडाटी हास्य करणारा, भीषण रूपधारी – तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. तू भैरवरूप, तलवारधारी हर – तुला नमस्कार. तू अम्बिकेचा स्वामी, सर्व प्राण्यांचा अधिपती – तुला नमस्कार. तुझ्या अर्धनारीनटेश्वर रूपाला, सांख्य आणि योगाला चालना देणाऱ्या तुला, कुमाराचा गुरु, देवांचा देव – तुला नमस्कार. तू महान शिकारी, ब्रह्म्याचा स्वामी – तुला नमस्कार. योगाने प्राप्त होणारा, योगशक्तीचा मूळ – तुला नमस्कार. कपालधारी, नक्षत्रांचा स्वामी – तुला नमस्कार. हे परमेश्वरा, तुझ्या पूर्ण स्वरूपाने माझ्या सर्व इच्छा पूर्ण कर. त्यानंतर कृष्ण त्या दिव्य दांपत्याच्या पायांवर दंडवत घालून पडले. त्यांनी गडगडाटासारख्या गंभीर पण मधुर स्वरात म्हणाले, "हे प्रभो, इच्छुकांना सर्व इच्छांची पूर्तता करणारा तूच आहेस. या जगात तुला काहीही अप्राप्य नाही." या प्रकारे, केशवाने, योगेश्वराने, आपल्या योगशक्तीने, विश्वनाथ आणि हिमालयपुत्री देवीचे दर्शन घेतले. कृष्ण म्हणाले, "हे शंकरा, मला माझ्यासारखा, तुझ्यावर निष्ठावान असा पुत्र मिळावा, हीच माझी इच्छा आहे." केशवाने देवी गिरिजेचे दर्शन घेऊन तिला आलिंगन दिले. पर्वतराजकन्या देवीने हृषीकेशाला संबोधित केले आणि म्हणाली, "हे केशवा, परमेश्वरावर आणि स्वतःवर अचल भक्ती असावी.