सर्व सृष्टींचा आदि, अनादि, अविनाशी, अनंत आणि महान अधिपती, म्हणजेच महेश्वर, असा हा प्रभू आहे. एकदा गोविंद, म्हणजेच देवकीपुत्र श्रीकृष्ण, त्या महान आत्म्याच्या निवासस्थानी जलद गतीने गेले. तेथे पोहोचल्यावर श्रीकृष्णाने प्रथम देव, ऋषी आणि पितर यांना विधिपूर्वक अर्पण केले. त्यानंतर, त्यांनी अमाप तेजाने झळकणाऱ्या शंभूच्या चिन्हांची भक्तिपूर्वक पूजा केली. त्या स्थळी राहणारे सर्व लोक फुलांनी आणि अखंड अक्षतांनी पूजन करीत होते. पूजनाच्या वेळी तेथे उपस्थित सर्वजण शुभ्र आणि मंगल देहांनी स्थिर उभे होते, जणू काही त्यांना हलचालच नव्हती. श्रीकृष्णाने इच्छित विधी पूर्ण झाल्याचे पाहिले आणि मग सर्वजण त्या प्राचीन नगरीतून निघू लागले. श्रीकृष्णाने उत्तम फुलांचा संग्रह केला आणि ते मुख्य ऋषींच्या घरात प्रवेशले. त्यांनी शांतचित्त, जटाधारी, वल्कलधारी त्या ऋषीला नम्रपणे वंदन केले. नंतर त्यांनी योगींमध्ये श्रेष्ठ अशा अतिथीला आसनावर बसविले. श्रीकृष्ण, ज्यांचे मूळ स्वरूप अगोचर आहे, तेथे शिष्यभावाने उभे राहिले. त्या वेळी त्या ऋषीने विचारले, "विश्वाचा आत्मा असलेला विष्णु स्वतः माझ्या घरी आला आहे. मग, अशा श्रेष्ठ व्यक्तीने येथे येण्याचे कारण काय?" मोठ्या योग्याने नम्रपणे वंदन करून उत्तर दिले, "भगवंताचे दर्शन घेण्याची तीव्र इच्छा घेऊन मी येथे आलो आहे. मला सांगा, मी केव्हा आणि किती काळानंतर उमा-पतीचे दर्शन घेऊ शकेन?" त्यावर त्या ऋषीने सांगितले, "इथेच, भक्ती आणि कठोर तपश्चर्या करून, तन्मयतेने साधना कर. येथे अनेक तपस्वी, ज्या भगवानाचे स्मरण व ध्यान करतात, ते त्यात पूर्णपणे लीन असतात. येथे भगवान योग्यांच्या वेढ्यात विविध जीवांसोबत क्रीडा करतात." "वसिष्ठ ऋषींनी इथेच महेश्वराकडून योग प्राप्त केला. त्यांनी त्याचे दर्शन घेऊन सर्वोच्च ज्ञान आणि सर्व प्रभूंचे प्रभुत्व मिळवले. भक्तीने युक्त असलेल्या सुरभीला रुद्राकडून पुत्रप्राप्ती झाली. ज्यांनी हराचे तेजस्वी दर्शन घेतले, ते निर्भय झाले आणि परमानंदास पोहोचले. वसिष्ठ ऋषींनी सर्वोच्च योग आणि श्रेष्ठ शास्त्रलेखनाचा अधिकार मिळवला. त्यांनी त्या प्राचीन, अत्यंत पुण्यदायी ग्रंथाचे शिक्षण द्विजांमध्ये योग्य शिष्यांना दिले. हे ग्रंथ बारा हजार श्लोकांचे आहे." "याच ठिकाणी शिष्यांनी, शांशपायनाच्या वचनानुसार, हे ग्रंथ प्रसिद्ध केले. महेश्वराच्या आज्ञेने त्यांनी त्या अतुलनीय योगशास्त्राची रचना केली. योगज्ञानात सर्वश्रेष्ठ असलेला शुक्र हा महेश्वराकडून पुत्ररूपाने प्राप्त झाला." "हे कृष्णा, तू विश्वेश्वर, म्हणजेच जटाधारी, भयानक आणि तेजस्वी प्रभूचे दर्शन घेण्यास पात्र आहेस. याच ठिकाणी पाशुपत व्रत आणि योग कृष्णाला प्रदान करण्यात आला. तेथेच प्रभूने तपश्चर्या करून रुद्राची भक्तिपूर्वक पूजा केली. शिवाच्या चिंतनात मग्न होऊन, त्यांनी रात्रंदिवस रुद्र मंत्राचा जप केला." "तेव्हा महादेव, महेश्वर, देवीसह आकाशात प्रकट झाले. देवीसह त्यांनी महादेवाचे तेजस्वी रूप पाहिले. तो तेज हजारो सूर्यांप्रमाणे प्रकाशमान होता. त्यांनी शंभू, प्राणांचा अधिपती, यांचे दर्शन घेतले. ते आदिदेव त्यांच्या समोर उभे होते." "श्रीकृष्णाने त्या आदिपुरुषाला, ज्यांच्या हातात शंख, तलवार आणि चक्र होते, पाहिले. त्यांनी ब्रह्मदेव, जगाचा गुरु, ज्यांचे तेज आकाशात प्रकट होते, त्यांचेही दर्शन घेतले." अशाप्रकारे, या पवित्र स्थळी, महान भक्ती, तपश्चर्या आणि योगाच्या मार्गाने, श्रीकृष्णाने स्वयं महेश्वराचे आणि सर्व देवाधिदेवांचे दिव्य दर्शन घेतले.