भवानीच्या पवित्र पायांजवळ आणि नारायणाच्या कमलासमान पादांजवळ सर्व देवता आणि ऋषी नतमस्तक झाले. तरीही, सृष्टीचा मूळ स्त्रोत त्यांना दिसला नाही; हे सर्व एक अचंब्यागत, अद्भुत वाटू लागले. मोहविष्ट अवस्थेत, एक राक्षस गिरिजादेवीला पकडण्यासाठी पर्वतावर गेला. तेथे, दैत्यांचा नाश करण्यासाठी सज्ज असलेला परम पुरुष प्रकट झाला. काळरुद्र—तो महादेव—समोर आला. हजारो भुजांचा देवही तेथे उपस्थित झाला. ज्याचे तेज विश्वातील स्त्रियांना सूर्याप्रमाणे भासते, तो भगवंत तिथे प्रकट झाला. त्या देवावर पुष्पवृष्टी झाली. गणांच्या समूहांसह, त्यांचा प्रधान तिथे उपस्थित होता. तो आपले दिव्य वाहन घेऊन, जणू प्राणरहित अवस्थेत, महादेव, भैरव यांच्याशी संवाद साधू लागला. अंगावर भस्म लेपलेला भैरव, त्याला उद्देशून सांगितले, "हे प्रभो, तुमच्याखेरीज या राक्षसाचा वध कोणीही करू शकत नाही." ज्ञानी वेदज्ञ मंडळी विविध मंत्रांनी त्याचे स्तवन करतात. विष्णूंना पाहून त्या राक्षसाचा वध करण्याचा निर्धार झाला. आकाशात संचार करणारे सर्वजण भैरवाचे स्तुतीगान करू लागले. "तुम्ही सर्व प्राण्यांच्या अंतःकरणी वास करणारी अग्निशक्ती आहात. तुम्हीच ब्रह्मा, तुम्हीच महादेव, तुम्हीच सर्वोच्च धाम, अंतिम अवस्था आहात. तुम्ही अत्यंत सामर्थ्यवान, देवांचा स्वामी, सर्व लोकांचा विजयी अधिपती आहात." महादेव त्रिशूळाच्या अग्रभागी स्वतःला ठेवून, धर्मात्म्यांचे निवासस्थान असलेल्या त्या स्थानी नृत्य करू लागले. सर्वांनी भैरवाला, या संसारातून मुक्त करणाऱ्या प्रभूला, नमस्कार केला. आकाशात रमणाऱ्या अप्सरा आनंदाने नृत्य करू लागल्या. तेव्हा सर्व ज्ञानांनी संपन्न असा एकजण उठला आणि परमेश्वराची स्तुती करू लागला. "काल, योगातील संयोग-वियोगाचे कारण असलेला, मी तुला वंदन करतो, हे एकमेव रुद्र! सर्व वायू वगैरे विभाग म्हणून प्रकटणारा, सर्वांचा आत्मा असलेला तूच आहेस. योगींच्या समूहाने पूजिला जाणारा, अंता म्हणून ओळखला जाणारा तूच आहेस. काही जण तुला शिव म्हणतात. प्रभो, तू सर्व भेदांपासून विरहित आहेस. नीळकंठा, वेदज्ञांनी तुझे स्तवन केले आहे. तू सदाशिव, तूच परमेश्वर आहेस." "सहस्त्र शक्तिंच्या आसनावर विराजमान असलेल्याला नमस्कार. सर्वांच्या हृदयात वास करणाऱ्याला नमस्कार. अंतिम आणि आदिस्वरूप असलेल्या तुला नमस्कार. अम्बिकेचा प्रियकर, कृपावंत तुला नमस्कार. महादेवाला, शिवाला, पुन्हा पुन्हा नमस्कार." देवांचा हा स्तवन ऐकून, परमेश्वर प्रसन्न झाला. त्याने त्या स्तुतिकर्त्याला आपल्या हातांनी स्पर्श केला आणि म्हणाला, "माझ्या सान्निध्यात तुला गणाधिपत्य प्राप्त होईल, अमरत्वही लाभेल. तू नंदीश्वराचा सेवक राहशील आणि सर्व दुःखांपासून मुक्त राहशील." मग महादेव, देवांचा स्वामी, अंधक, सर्व देवांच्या सभेत उभा राहिला. त्या वेळी नीळकंठ, जटाधारी, त्रिशूळधारी महादेवाचे तेज सर्वत्र पसरले.