കൂര്മപുരാണമ്

ത്വാം നമസ്യന്തി വൈ താത പ്രസീദതി ച ശങ്കരഃ

അപ്പാ, അവർ നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു; ശങ്കരനും സന്തോഷപ്പെടുന്നു.

സംപൂജ്യ ദേവമീശാനം ശരണ്യം ശരണം വ്രജ

ദേവനായ ഈശാനനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ച്, അവനിൽ ആശ്രയം തേടുക.

പ്രണമ്യ ശിരസാ ദേവീം പ്രാഞ്ജലിഃ പുനരബ്രവീത്

തല കുനിച്ച് ദേവിയെ വന്ദിച്ച്, കൈകൂപ്പി വീണ്ടും അവൻ പറഞ്ഞു.

ജ്ഞാനം ചൈവാത്മനോ യോഗം സാധനാനി പ്രചക്ഷ്വ മേ

ആത്മജ്ഞാനവും യോഗവും അതിന്റെ മാർഗങ്ങളും എനിക്ക് വിശദമായി പറയണം.

യഥാവദ് വ്യാജഹാരേശാസാധനാനിച വിസ്തരാത്

അവൾ ഈശ്വരനെ പ്രാപിക്കുന്ന മാർഗങ്ങൾ ശരിയായി വിശദമായി പറഞ്ഞു.

ലോകമാതുഃ പരം ജ്ഞാനം യോഗാസക്തോ ഽഭവത്പുനഃ

ലോകമാതാവിന്റെ പരമജ്ഞാനം ലഭിച്ചു, അവൻ വീണ്ടും യോഗത്തിൽ ലയിച്ചു.

നിയോഗാദ് ബ്രഹ്മണഃ സാധ്വീം ദേവാനാം ചൈവ സംനിധൌ

ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ദേവന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ആ സദ്വൃത്തയുള്ളവൾ—

ശിവസ്യ സംനിധൌ ഭക്ത്യാ സുചിസ്തദ്ഭാവഭാവിതഃ

ശിവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ഭക്തിയോടെ, ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ ആ ഭാവത്തിൽ ലയിച്ചു.

ഉല്ലങ്ഘ്യ ബ്രഹ്മണോ ലോകന്ദേവ്യാഃ സ്ഥാനമവാപ്നുയാത്

ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകങ്ങൾ കടന്ന്, ദേവിയുടെ സ്ഥാനം ഒരാൾ പ്രാപിക്കും.

ദേവ്യാഃ സമാഹിതമനാഃ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ

ദേവിയിൽ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കിയാൽ, എല്ലാപാപങ്ങളിൽ നിന്നുമൊഴിഞ്ഞു പോകുന്നു.

ജ്ഞാത്വാര്ഽകമണ്ഡലഗതാം സംഭാവ്യ പരമേശ്വരീമ്

സൂര്യന്റെ വട്ടത്തിൽ വസിക്കുന്ന പരമേശ്വരിയെ തിരിച്ചറിയുകയും, അവളെ ആദരിക്കുകയും ചെയ്യണം.

സംസ്മരന് പരമം ഭാവം ദേവ്യാ മാഹേശ്വരം പരമ്

ദേവിയുടെ പരമമായ മഹേശ്വരസ്വഭാവം ഓർത്ത്,

സോ ഽന്തകാലേ സ്മൃതിം ലബ്ധ്വാപരം ബ്രഹ്മാധിഗച്ഛതി

അവൻ അന്തിമക്ഷണത്തിൽ ഓർമ്മ പ്രാപിച്ചാൽ, പരമബ്രഹ്മത്തിൽ എത്തുന്നു.

പൂര്വസംസ്കാരമാഹാത്മ്യാദ് ബ്രഹ്മവിദ്യാമവാപ്യ സഃ

മുന്‍പുണ്ടായ സാംസ്കാരിക മഹത്വം കൊണ്ടു, അവൻ ബ്രഹ്മവിദ്യ നേടുന്നു.

ശാന്തഃ സര്വഗാതോ ഭൂത്വാ ശിവസായുജ്യമാനപ്നുയാത്

ശാന്തനും എല്ലിടത്തും വ്യാപിച്ചവനുമായി, ശിവനോടു ഐക്യം പ്രാപിക്കുന്നു.

പൂതനാദികൃതൈര്ദേഷൈര്ഗ്രഹദോഷൈശ്ച മുച്യതേ

പൂതനാദി ചെയ്ത ദോഷങ്ങളിൽ നിന്നും ഗ്രഹദോഷങ്ങളിൽ നിന്നും അവൻ മോചിതനാകുന്നു.

ശ്രീകാമഃ പാര്വതീം ദേവീം പൂജയിത്വാ വിധാനതഃ

സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിച്ച്, പാർവതി ദേവിയെ വിധിപ്രകാരം പൂജിച്ചാൽ,

ലഭതേ മഹതീം ലക്ഷ്മീം മഹാദേവപ്രസാദതഃ

അവൻ മഹാദേവന്റെ കൃപയാൽ വലിയ ഐശ്വര്യം നേടുന്നു.

സര്വപാപാനോദാര്ഥം ദേവ്യാ നാമ സഹസ്ത്രകമ്

എല്ലാ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നതിനായി, ദേവിയുടെ ആയിരം നാമങ്ങൾ—

അതഃ പരം പ്രജാസര്ഗം ഭൃഗ്വാദീനാം നിബോധത

ഇനി ഭൃഗുവും മറ്റുള്ളവരും തുടങ്ങിയ പ്രജാസൃഷ്ടിയെ കേൾക്കൂ.

ദേവൌ ധാതാവിധാതാരൌ മേരോര്ജാമാതരൌ തഥാ

ധാതാവും വിധാതാവും, മെരുവിന്റെ മക്കളും ദൈവങ്ങളുമാണ്.

ധാതാവിധാത്രോസ്തേ ഭാര്യേ തയോര്ജാതൌ സുതാവുഭൌ

ധാതാവിനും വിധാതാവിനും ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർക്കു രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

തഥാ വേദശിരാ നാമ പ്രാണസ്യ ദ്യുതിമാന് സുതഃ

അങ്ങനെ തന്നെ, പ്രാണനിൽ ദീപ്തിയുള്ള വേദശിരാ എന്നൊരു പുത്രനും ജനിച്ചു.

കന്യാചതുഷ്ടയം ചൈവ സര്വലക്ഷണസംയുതമ്

അതിനൊപ്പം, എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളോടുകൂടിയ നാലു പുത്രിമാരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

വിരജാഃ പര്വശ്ചൈവ പൌര്ണമാസസ്യ തൌ സുതൌ

വിരജയും പര്വയും പൗർണമാസന്റെ രണ്ടു പുത്രന്മാരാണ്.

കര്ദമം ച വരീയാംസം സഹിഷ്ണും മുനിസത്തമമ്

കർദമൻ, വരീയാൻ, സഹിഷ്ണു—മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ.

അനസൂയാ തഥൈവാത്രേര്ജജ്ഞേ പുത്രാനകല്പഷാന്

അതുപോലെ, അനസൂയ അത്രിക്ക് ദോഷരഹിതനായ പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു.

സ്മൃതിശ്ചാങ്ഗിരസഃ പുത്രീര്ജജ്ഞേ ലക്ഷണസംയുതാഃ

അംഗിരസിന്റെ പുത്രിയായി സ്മൃതി, എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളോടുകൂടിയ പുത്രിമാരെ പ്രസവിച്ചു.

പ്രീത്യാം പുലസ്ത്യോ ഭഗവാന് ദത്താത്രിമസൃജത് പ്രഭുഃ

പ്രീതിയിൽ, ഭാഗ്യശാലിയായ പുലസ്ത്യ മഹാത്മാവ് ദത്താത്രിമയെ ജനിപ്പിച്ചു.