കൂര്മപുരാണമ്

അമാനിനോ ബുദ്ധിമന്തസ്താപസാഃ ശംസിതവ്രതാഃ

അഹങ്കാരമില്ലാത്ത, ബുദ്ധിമാന്മാർ, കഠിനവ്രതം പാലിക്കുന്ന തപസ്സുകാർ.

സംന്യാസിനോ ഗൃഹസ്ഥാശ്ച വനസ്ഥാ ബ്രഹ്മചാരിണഃ

സന്ന്യാസികൾ, ഗൃഹസ്ഥർ, വനവാസികൾ, ബ്രഹ്മചാരികൾ.

നാശയാമി തമഃ കൃത്സ്നം ജ്ഞാനദീപനേ മാ ചിരാത്

ജ്ഞാനദീപംകൊണ്ട് ഞാൻ ഉടൻ എല്ലാ അജ്ഞാനവും അകറ്റുന്നു.

സദാനന്ദാസ്തു സംസാരേ ന ജായന്തേ പുനഃ പുനഃ

സദാ ആനന്ദത്തോടെ സാംസാരിക ജീവിതത്തിൽ, അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കാറില്ല.

മാമേവാര്ചയ സര്വത്ര മേനയാ സഹ സംഗതഃ

എവിടെയും, മേനയോടൊപ്പം ചേർന്ന്, എന്നെ ആരാധിക്കൂ.

തതോ മേ സകലം രൂപം കാലാദ്യം ശരണം വ്രജ

അതിനാൽ, കാലത്തിന്റെ ആരംഭവും എല്ലാറ്റിന്റെയും മൂലവും ആയ എന്റെ പൂർണ്ണരൂപത്തിൽ ആശ്രയം എടുക്കുക.

തന്നിഷ്ഠസ്തത്പരോ ഭൂത്വാ തദര്ചനപരോ ഭവ

അതിൽ ഉറച്ച വിശ്വാസത്തോടെ, അതിലേയ്ക്ക് മനസ്സു നല്കി, അതിനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കണം.

സര്വോപാധിവിനിര്മുക്തമനന്തമമൃതം പരമ്

അത് എല്ലാ ഉപാധികളിൽ നിന്നും മോചിതമായ, അനന്തവും അമൃതവും ഉന്നതവുമായതാണു.

ജ്ഞാനമേവ പ്രപശ്യന്തോ മാമേവ പ്രവിശന്തി തേ

ജ്ഞാനത്തെയാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ കാണുന്നവർ, അവർ എന്നിലേക്കേ പ്രവേശിക്കുന്നു.

ഗച്ഛന്ത്യപുനരാവൃത്തിം ജ്ഞാനനിര്ധൂതകല്മഷാഃ

ജ്ഞാനത്താൽ അകലം കളഞ്ഞവർ, തിരിച്ചുവരാത്ത അവസ്ഥയിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്.

പ്രാപ്യതേ ന ഹി രാജേന്ദ്ര തതോ മാം ശരണം വ്രജ

രാജാവേ, അതു വേറുവഴിയില്ലാതെ ലഭ്യമാകുന്നില്ല; അതിനാൽ എന്നിൽ ആശ്രയം എടുക്കുക.

മാമുപാസ്യ മഹാരാജ തതോ യാസ്യാസി തത്പദമ്

എന്നെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ, രാജാവേ, നീ ആ നിലയിലേക്കാണ് എത്തുക.

ജ്ഞായതേ ന ഹി രാജേന്ദ്ര തതോ മാം ശരണം വ്രജ

രാജാവേ, അതു വേറുവഴി അറിയുവാൻ കഴിയില്ല; അതിനാൽ എന്നിൽ ആശ്രയം എടുക്കുക.

ആരാധയ പ്രയത്നേന തതോ ബന്ധം പ്രഹാസ്യസി

ശ്രദ്ധയോടെ ആരാധിച്ചാൽ, പിന്നെ നീ ബന്ധനം വിട്ടുകളയും.

സമാരാധയ ഭാവേന തതോ യാസ്യസി തത്പദമ്

ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാൽ, പിന്നെ നീ ആ നിലയിലേക്കാണ് എത്തുക.

അനാദ്യനന്തം പരമം മഹേശ്വരമജം ശിവമ്

ആദിയില്ലാത്തതും അനന്തവുമായ ഉന്നതമായ മഹേശ്വരൻ, ജനനമില്ലാത്തതും മംഗളകരമായതുമാണ്.

നിത്യാനന്ദം നിരാഭാസം നിര്ഗുണം തമസഃ പരമ്

നിത്യാനന്ദവും രൂപഭേദമില്ലാത്തതും ഗുണരഹിതവും അന്ധകാരത്തിന് അതീതവുമാണ്.

സ്വസംവേദ്യമവേദ്യം തത് പരേ വ്യോമ്നി വ്യവസ്ഥിതമ്

സ്വയം അനുഭവപ്പെടുന്നതും അറിയാനാവാത്തതുമായത്, പരമാകാശത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

സംസാരസാഗരേ ഘോരേ ജായന്തേ ച പുനഃ പുനഃ

ഭയങ്കരമായ സംസാരസമുദ്രത്തിൽ ജീവികൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.

അന്വേഷ്ടവ്യം ഹി തദ് ബ്രഹ്മ ജന്മബന്ധനിവൃത്തയേ

ജനനവും ബന്ധനവും അവസാനിപ്പിക്കാൻ ആ ബ്രഹ്മത്തെ അന്വേഷിക്കേണ്ടതാണു.

അധര്മാഭിനിവേശം ച ത്യക്ത്വാ വൈരാഗ്യമാസ്ഥിതഃ

അധർമ്മത്തിൽ ആസക്തി ഉപേക്ഷിച്ച്, വൈരാഗ്യത്തിൽ ഉറച്ചവനാകണം.

അന്വീക്ഷ്യ ചാത്മനാത്മാനം ബ്രഹ്മഭൂയായ കല്പതേ

സ്വയം ആത്മാവിനെ പരിശോധിച്ചാൽ, ബ്രഹ്മാവസ്ഥയ്ക്ക് യോഗ്യനാകുന്നു.

ഐശ്വരീം പരമാം ഭക്തിം വിന്ദേതാനന്യഗാമിനീമ്

അവൻ അന്യവൃത്തിയില്ലാത്ത ഉന്നതമായ ദൈവഭക്തി പ്രാപിക്കും.

സര്വസംസാരനിര്മുക്തോ ബ്രഹ്മണേയവാവതിഷ്ഠതേ

എല്ലാ ജന്മമരണചക്രങ്ങളിൽ നിന്നുമൊഴിഞ്ഞ്, ബ്രഹ്മത്തിന്റെ സാരത്തിൽ അവൻ നിലകൊള്ളുന്നു.

അനന്തസ്യാവ്യയസ്യൈകഃ സ്വാത്മാധാരോ മഹേശ്വരഃ

അവസാനമില്ലാത്തതും നശിക്കാത്തതുമായതിന്റെ ഏകാധാരമായ മഹേശ്വരൻ, തന്റെ തന്നെ ആത്മാവിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.

സര്വസംസാരമുക്ത്യര്ഥമീശ്വരം സതതം ശ്രയ

സകല ജന്മമരണചക്രങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള മോക്ഷത്തിനായി, എല്ലായ്പ്പോഴും ഈശ്വരനിൽ ആശ്രയം തേടുക.

അന്വീക്ഷ്യ ചൈതദഖിലം യഥേഷ്ടം കര്തുമര്ഹസി

ഇതെല്ലാം ആലോചിച്ചശേഷം, നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ നീ പ്രവർത്തിക്കണം.

വിനിന്ദ്യ ദക്ഷം പിതരം മഹേശ്വരവിനിന്ദകമ്

മഹേശ്വരനെ അപമാനിച്ച ദക്ഷനെന്ന പിതാവിനെ നീ നിരസിക്കണം.

മേനാദേഹസമുത്പന്നാ ത്വാമേവ പിതരം ശ്രിതാ

മേനാദേഹത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഞാൻ, നിന്നെ മാത്രം പിതാവായി സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.