കൂര്മപുരാണമ്

ചക്രുര്ധര്മപ്രതിഷ്ഠാര്ഥം ധര്മശാസ്ത്രാണി ചൈവ ഹി

ധർമ്മം നിലനിൽക്കാൻ അവർ ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങൾ രചിച്ചു.

ബ്രഹ്മണോ വചനാത് താനി കരിഷ്യന്തി യുഗേ യുഗേ

ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ഓരോ യുഗത്തിലും അവർ ഇതെല്ലാം പാലിക്കും.

നിയോഗാദ് ബ്രഹ്മണോ രാജംസ്തേഷു ധര്മഃ പ്രതിഷ്ഠിതഃ

ബ്രഹ്മാവിന്റെ നിർദ്ദേശം മൂലം, രാജാവേ, അവരിൽ ധർമ്മം സ്ഥാപിതമാകുന്നു.

യുഗേ യുഗേ ഽത്ര സര്വേഷാം കര്താ വൈ ധര്മശാസ്ത്രവിത്

ഓരോ യുഗത്തിലും, ധർമ്മശാസ്ത്രം അറിയുന്നവൻ ഈ കാര്യങ്ങളിൽ മുഖ്യനാണ്.

ജ്യോതിഃ ശാസ്ത്രം ന്യായവിദ്യാ മീമാംസാ ചോപബൃംഹണമ്

ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രം, ന്യായവിദ്യ, മീമാംസാ — ഇവയെല്ലാം സഹായകരമാണ്.

ചതുര്വേദൈഃ സഹോക്താനി ധര്മോ നാന്യത്ര വിദ്യതേ

നാലു വേദങ്ങളോടൊപ്പം ഇവയും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ധർമ്മം മറ്റൊിടത്ത് ഇല്ല.

സ്ഥാപയന്തി മമാദേശാദ് യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ്

എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, സൃഷ്ടി നശിക്കുന്നതുവരെ അവർ ഇവ സ്ഥാപിക്കും.

പരസ്യാന്തേ കൃതാത്മാനഃ പ്രവിശന്തി പരം പദമ്

മറ്റുള്ളവരുടെ കാലാവസാനത്തിൽ, ആത്മാവിനെ ശുദ്ധീകരിച്ചവർ പരമപദം പ്രവേശിക്കുന്നു.

ധര്മേണ സഹിതം ജ്ഞാനം പരം ബ്രഹ്മ പ്രകാശയേത്

ധർമ്മത്തോടൊപ്പം ഉള്ള ജ്ഞാനം പരബ്രഹ്മം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

ഉപാസതേ സദാ ഭക്ത്യാ യോഗമൈശ്വരമാസ്ഥിതാഃ

എപ്പോഴും ഭക്തിയോടെ, യോഗശക്തിയിൽ സ്ഥിരരായി, അവർ ആരാധിക്കുന്നു.

അമാനിനോ ബുദ്ധിമന്തസ്താപസാഃ ശംസിതവ്രതാഃ

അഹങ്കാരമില്ലാത്ത, ബുദ്ധിമാന്മാർ, കഠിനവ്രതം പാലിക്കുന്ന തപസ്സുകാർ.

സംന്യാസിനോ ഗൃഹസ്ഥാശ്ച വനസ്ഥാ ബ്രഹ്മചാരിണഃ

സന്ന്യാസികൾ, ഗൃഹസ്ഥർ, വനവാസികൾ, ബ്രഹ്മചാരികൾ.

നാശയാമി തമഃ കൃത്സ്നം ജ്ഞാനദീപനേ മാ ചിരാത്

ജ്ഞാനദീപംകൊണ്ട് ഞാൻ ഉടൻ എല്ലാ അജ്ഞാനവും അകറ്റുന്നു.

സദാനന്ദാസ്തു സംസാരേ ന ജായന്തേ പുനഃ പുനഃ

സദാ ആനന്ദത്തോടെ സാംസാരിക ജീവിതത്തിൽ, അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കാറില്ല.

മാമേവാര്ചയ സര്വത്ര മേനയാ സഹ സംഗതഃ

എവിടെയും, മേനയോടൊപ്പം ചേർന്ന്, എന്നെ ആരാധിക്കൂ.

തതോ മേ സകലം രൂപം കാലാദ്യം ശരണം വ്രജ

അതിനാൽ, കാലത്തിന്റെ ആരംഭവും എല്ലാറ്റിന്റെയും മൂലവും ആയ എന്റെ പൂർണ്ണരൂപത്തിൽ ആശ്രയം എടുക്കുക.

തന്നിഷ്ഠസ്തത്പരോ ഭൂത്വാ തദര്ചനപരോ ഭവ

അതിൽ ഉറച്ച വിശ്വാസത്തോടെ, അതിലേയ്ക്ക് മനസ്സു നല്കി, അതിനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കണം.

സര്വോപാധിവിനിര്മുക്തമനന്തമമൃതം പരമ്

അത് എല്ലാ ഉപാധികളിൽ നിന്നും മോചിതമായ, അനന്തവും അമൃതവും ഉന്നതവുമായതാണു.

ജ്ഞാനമേവ പ്രപശ്യന്തോ മാമേവ പ്രവിശന്തി തേ

ജ്ഞാനത്തെയാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ കാണുന്നവർ, അവർ എന്നിലേക്കേ പ്രവേശിക്കുന്നു.

ഗച്ഛന്ത്യപുനരാവൃത്തിം ജ്ഞാനനിര്ധൂതകല്മഷാഃ

ജ്ഞാനത്താൽ അകലം കളഞ്ഞവർ, തിരിച്ചുവരാത്ത അവസ്ഥയിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്.

പ്രാപ്യതേ ന ഹി രാജേന്ദ്ര തതോ മാം ശരണം വ്രജ

രാജാവേ, അതു വേറുവഴിയില്ലാതെ ലഭ്യമാകുന്നില്ല; അതിനാൽ എന്നിൽ ആശ്രയം എടുക്കുക.

മാമുപാസ്യ മഹാരാജ തതോ യാസ്യാസി തത്പദമ്

എന്നെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ, രാജാവേ, നീ ആ നിലയിലേക്കാണ് എത്തുക.

ജ്ഞായതേ ന ഹി രാജേന്ദ്ര തതോ മാം ശരണം വ്രജ

രാജാവേ, അതു വേറുവഴി അറിയുവാൻ കഴിയില്ല; അതിനാൽ എന്നിൽ ആശ്രയം എടുക്കുക.

ആരാധയ പ്രയത്നേന തതോ ബന്ധം പ്രഹാസ്യസി

ശ്രദ്ധയോടെ ആരാധിച്ചാൽ, പിന്നെ നീ ബന്ധനം വിട്ടുകളയും.

സമാരാധയ ഭാവേന തതോ യാസ്യസി തത്പദമ്

ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാൽ, പിന്നെ നീ ആ നിലയിലേക്കാണ് എത്തുക.

അനാദ്യനന്തം പരമം മഹേശ്വരമജം ശിവമ്

ആദിയില്ലാത്തതും അനന്തവുമായ ഉന്നതമായ മഹേശ്വരൻ, ജനനമില്ലാത്തതും മംഗളകരമായതുമാണ്.

നിത്യാനന്ദം നിരാഭാസം നിര്ഗുണം തമസഃ പരമ്

നിത്യാനന്ദവും രൂപഭേദമില്ലാത്തതും ഗുണരഹിതവും അന്ധകാരത്തിന് അതീതവുമാണ്.

സ്വസംവേദ്യമവേദ്യം തത് പരേ വ്യോമ്നി വ്യവസ്ഥിതമ്

സ്വയം അനുഭവപ്പെടുന്നതും അറിയാനാവാത്തതുമായത്, പരമാകാശത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

സംസാരസാഗരേ ഘോരേ ജായന്തേ ച പുനഃ പുനഃ

ഭയങ്കരമായ സംസാരസമുദ്രത്തിൽ ജീവികൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.