കൂര്മപുരാണമ്

ധര്മശക്തിര്ധര്മമയീ വിധര്മാ വിശ്വധര്മിണീ

അവൾ ധർമ്മത്തിന്റെ ശക്തിയാണ്, ധർമ്മത്തിൽ തന്നെ നിറഞ്ഞവളാണ്, അധർമ്മം അതിക്രമിച്ചവളാണ്, സർവ്വലോകത്തെയും ധർമ്മത്തിൽ നിലനിറുത്തുന്നവളാണ്.

ധര്മോപദേഷ്ട്രീ ധര്മത്മാ ധര്മഗമ്യാ ധരാധരാ

അവൾ ധർമ്മം ഉപദേശിക്കുന്നവളാണ്, ധാർമ്മികസ്വഭാവമുള്ളവളാണ്, ധർമ്മത്തിലൂടെ ലഭിക്കാവുന്നവളാണ്, ഭൂമിയുടെ ആധാരവുമാണ്.

സര്വശക്തിവിനിര്മുക്താ സര്വശക്ത്യാശ്രയാശ്രയാ

അവൾ എല്ലാ ശക്തികളിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രയാണെങ്കിലും, എല്ലാ ശക്തികൾക്കും ആശ്രയവും അവയുടെ ഉറവിടവുമാണ്.

സദാശിവാ വിയന്മൂര്തിര്വിശ്വമൂര്തിരമൂര്തികാ

അവൾ എപ്പോഴും മംഗളവതിയാണ്, ആകാശത്തിന്റെ രൂപവും സർവ്വവിശ്വത്തിന്റെ രൂപവും, അതേസമയം രൂപരഹിതയുമാണ്.

ഭൂയഃ പ്രണമ്യ ഭീതാത്മാ പ്രോവാചേദം കൃതാഞ്ജലിഃ

വളരെ ഭയത്തോടെ, കൈകൾ കൂപ്പി വീണ്ടും വന്ദിച്ച്, അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

ഭീതോ ഽസ്മി സാമ്പ്രതം ദൃഷ്ട്വാ രൂപമന്യത് പ്രദര്ശയ

ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടു, ഈ രൂപം കണ്ടതുകൊണ്ട്; മറ്റൊരു രൂപം കാണിക്കണമേ.

സംഹൃത്യ ദര്ശയാമാസ സ്വരൂപമപരം പുനഃ

അവൾ ആ രൂപം പിന്‍വലിച്ച്, തന്റെ മറ്റൊരു രൂപം വീണ്ടും കാണിച്ചു.

ദ്വിനേത്രം ദ്വിഭുജം സൌമ്യം നീലാലകവിഭൂഷിതമ്

അത് രണ്ട് കണ്ണുകളും രണ്ട് കൈകളും ഉള്ള, സൗമ്യമായ, നീലനിറമുള്ള മുടിയാൽ അലങ്കരിച്ച രൂപമായിരുന്നു.

ശ്രീമദ് വിശാലസംവൃത്തലലാടതിലകോജ്ജ്വലമ്

വളരെ വിശാലവും ഭംഗിയുമുള്ള നെറ്റിയിൽ തിളങ്ങുന്ന തിലകത്താൽ അവളുടെ മുഖം പ്രകാശിച്ചു.

ദധാനമുരസാ മാലാം വിശാലാം ഹേമനിര്മിതാമ്

അവളുടെ നെഞ്ചിൽ പൊന്നാൽ നിർമ്മിച്ച വലിയ ഒരു മാല ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.

പ്രസന്നവദനം ദിവ്യമനന്തമഹിമാസ്പദമ്

അവളുടെ മുഖം ശാന്തവും ദിവ്യവുമാണ്, അനന്തമായ മഹത്വത്തിന്റെ ആസ്ഥാനം തന്നെയാണ്.

ഭീതിം സംത്യജ്യ ഹൃഷ്ടാത്മാ ബഭാഷേ പരമേശ്വരീമ്

ഭയം വിട്ട്, സന്തോഷത്തോടെ, അവൻ പരമേശ്വരിയോട് സംസാരിച്ചു.

യന്മേ സാക്ഷാത് ത്വമവ്യക്താപ്രസന്നാ ദൃഷ്ടിഗോചരാ

എന്നെ നേരിൽ ദർശനമാകുന്നവളും, അപ്രത്യക്ഷയും, ദയയുള്ളവളും, എന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് ദൃശ്യമായവളും ആയ നീ—

ത്വയ്യേവ ലീയതേ ദേവി ത്വമേവ ച പരാ ഗതിഃ

ദേവി, എല്ലാം ഒടുവിൽ നിന്നിലേക്കാണ് ലയിക്കുന്നത്; നീയാണ് എല്ലാവർക്കും ഏറ്റവും വലിയ ലക്ഷ്യം.

അപരേ പരമാര്ഥജ്ഞാഃ ശിവേതി ശിവസംശ്രയേ

പരമാർത്ഥം അറിയുന്ന മറ്റുള്ളവർ നിന്നെ ശിവൻ എന്നും, ശുഭതയുടെ ആശ്രയം എന്നും വിളിക്കുന്നു.

അവിദ്യാ നിയതിര്മായാ കലാദ്യാഃ ശതശോ ഽഭവന്

അജ്ഞാനം, പരിധി, മായ, ഇങ്ങനെ അനേകം ശക്തികളും ഘടകങ്ങളും ഉദിച്ചുവന്നു.

സര്വഭേദവിനിര്മുക്താ സര്വേഭേദാശ്രയാ നിജാ

നീ എല്ലാ വ്യത്യാസങ്ങളിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രയാണെങ്കിലും, എല്ലാ വ്യത്യാസങ്ങളും നിന്നിൽ തന്നെ ആശ്രയിക്കുന്നു.

പ്രധാനാദ്യം ജഗത് കൃത്സ്നം കരോതി വികരോതി ച

പ്രധാനമായത് മുതൽ നീ ഈ സകല ലോകവും സൃഷ്ടിക്കുകയും മാറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു.

ത്വമേവ പരമാനന്ദസ്ത്വമേവാനന്ദദായിനീ

നീയാണ് പരമാനന്ദം; നീയാണ് ആനന്ദം നൽകുന്നവളും.

ശിവം സര്വഗതം സൂക്ഷ്മം പരം ബ്രഹ്മാ സനാതനമ്

നീ ശിവൻ, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവൾ, സൂക്ഷ്മമായവൾ, പരമമായ ശാശ്വത ബ്രഹ്മവും ആകുന്നു.

വായുര്ബലവതാം ദേവി യോഗിനാം ത്വം കുമാരകഃ

ശക്തരിൽ, ദേവി, നീയാണ് വായു; യോഗികളിൽ നീയാണ് കുമാരകൻ.

സാംഖ്യാനാം കപിലോ ദേവോ രുദ്രാണാമസി ശങ്കരഃ

സാംഖ്യരിൽ നീ കപിലദേവൻ; രുദ്രന്മാരിൽ നീ ശങ്കരൻ.

വേദാനാം സാമവേദസ്ത്വം ഗായത്രീ ഛന്ദസാമസി

വേദങ്ങളിൽ നീ സാമവേദം; ഛന്ദസ്സുകളിൽ നീ ഗായത്രി.

മായാ ത്വം സര്വശക്തീനാം കാലഃ കലയതാമസി

സകല ശക്തികളിൽ നീയാണ് മായ; കാലം അളക്കുന്നവരിൽ നീയാണ് സമയം തന്നെ.

ആശ്രമാണാം ച ഗാര്ഹസ്ഥ്യമീശ്വരാണാം മഹേശ്വരഃ

ആശ്രമങ്ങളിൽ ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം നീയാണു; ഈശ്വരന്മാരിൽ നീ മഹേശ്വരൻ.

സര്വോപനിഷദാം ദേവി ഗുഹ്യോപനിഷദുച്യതേ

ദേവി, എല്ലാ ഉപനിഷത്തുകളിൽ നിന്നെ രഹസ്യോപനിഷത്ത് എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്.

ആദിത്യഃ സര്വമാര്ഗാണാം വാചാം ദേവി സരസ്വതീ

എല്ലാ മാർഗ്ഗങ്ങളിലും നീയാണ് ആദിത്യൻ; വാക്കുകളിൽ, ദേവി, നീയാണ് സരസ്വതി.

അരുന്ധതീ സതീനാം ത്വം സുപര്ണഃ പതതാമസി

സതീമാരിൽ നീ അരുന്ധതി; പറക്കുന്നവരിൽ നീ സൂപർണ്ണൻ.

സാവിത്രീ ചാസി ജപ്യാനാം യജുഷാം ശതരുദ്രിയമ്

ജപങ്ങളിൽ നീ സാവിത്രി; യജുര്‍വേദ ഗീതികളിൽ നീ ശതരുദ്രിയം.