കൂര്മപുരാണമ്

ജ്ഞാനം ബ്രഹ്മൈകവിഷയം പരമാനന്ദസിദ്ധിദമ്

ബ്രഹ്മം മാത്രം ലക്ഷ്യമാക്കിയ ജ്ഞാനം പരമാനന്ദം നേടാൻ സഹായിക്കുന്നു.

കിം കരിഷ്യാമി യോഗേശ തന്മേ വദ ജഗന്മയ

യോഗേശ്വരനേ, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? സകലലോകത്തെയും ആകൃതിയായവനേ, എനിക്ക് പറയൂ.

ഉവാച സസ്മിതം വാക്യമശേഷജഗതോ ഹിതമ്

അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, ലോകസമസ്തത്തിനും ഉപകാരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

ജ്ഞാനേന ഭക്തിയോഗേന പൂജനീയോ ന ചാന്യഥാ

ജ്ഞാനത്താലും ഭക്തിയോഗത്താലും മാത്രം അവനെ ആരാധിക്കണം; വേറെ വഴിയില്ല.

പ്രവൃതിം ചാപി മേ ജ്ഞാത്വാ മോക്ഷാര്ഥോശ്വരമര്ചയേത്

എന്റെ പ്രവർത്തി മനസ്സിലാക്കി മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഈശ്വരനെ ആരാധിക്കണം.

അദ്വൈതം ഭാവയാത്മാനം ദ്രക്ഷ്യസേ പരമേശ്വരമ്

സ്വയം അദ്വൈതമായി ധ്യാനിച്ചാൽ, പരമേശ്വരനെ കാണും.

അന്യാ ച ഭാവനാ ബ്രാഹ്മീ വിജ്ഞേയാ സാ ഗുണാതിഗാ

മറ്റൊരു ധ്യാനം ബ്രാഹ്മീധ്യാനം എന്നു അറിയണം; അതു ഗുണങ്ങളെ അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.

അശക്തഃ സംശ്രയേദാദ്യാമിത്യേഷാ വൈദികീ ശ്രുതിഃ

ശക്തിയില്ലെങ്കിൽ ആദിമാർഗ്ഗം ആശ്രയിക്കണം; ഇതാണ് വേദോപദേശം.

സമാരാധയ വിശ്വേശം തതോ മോക്ഷമവാപ്സ്യസി

വിശ്വേശ്വരനെ സമ്പൂർണ്ണമായി ആരാധിച്ചാൽ, പിന്നെ മോക്ഷം ലഭിക്കും.

കിം കാര്യം കാരണം കസ്ത്വം പ്രവൃത്തിശ്ചാപി കാ തവ

എന്താണ് ഫലം, എന്താണ് കാരണം, നീ ആരാണ്, നിന്റെ പ്രവർത്തി എന്താണ്?

നിത്യാനന്ദം സ്വയഞ്ജ്യോതിരക്ഷരം തമസഃ പരമ്

അവൻ ശാശ്വതാനന്ദം, സ്വയം പ്രകാശം, നശിക്കാത്തത്, അന്ധകാരത്തിന് അതീതം.

കാര്യം ജഗദഥാവ്യക്തം കാരണം ശുദ്ധമക്ഷരമ്

ഫലമായത് ഈ ലോകവും അവ്യക്തവും ആണു; കാരണം ശുദ്ധവും നശിക്കാത്തതുമാണ്.

സര്ഗസ്ഥിത്യന്തകര്തൃത്വം പ്രവൃത്തിര്മമ ഗീയതേ

സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, ലയം — ഇതാണ് എന്റെ പ്രവർത്തി എന്ന് പറയുന്നു.

തതസ്ത്വം കര്മയോഗേന ശാശ്വതം സമ്യഗര്ചയ

അതുകൊണ്ട് നീ കര്‍മ്മയോഗം വഴി ശാശ്വതനെ യഥാവിധി ആരാധിക്കണം.

ജ്ഞാനം ച കീദൃശം ദിവ്യം ഭാവനാത്രയസംസ്ഥിതമ്

ദിവ്യമായ ജ്ഞാനം എങ്ങനെയാണ്, ഭാവനയുടെ മൂന്നു രൂപങ്ങളിലും നിലകൊള്ളുന്നത്?

കാനി തേഷാം പ്രമാണാനി പാവനാനി വ്രതാനി ച

അവയുടെ ശരിയായ തെളിവുകളും, ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന വ്രതങ്ങളും എന്തൊക്കെയാണ്?

ബ്രൂഹി മേ പുണ്ഡരീകാക്ഷ യഥാവദധുനാഖിലമ്

കമലനയനാ, ദയവായി എല്ലാം യഥാർത്ഥത്തിൽ തന്നേ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് പറയൂ.

യഥാവദഖിലം സര്വമവോചം മുനിപുങ്ഗവാഃ

മഹർഷിമാരേ, ഞാൻ എല്ലാം പൂർണ്ണമായും യഥാവിധി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

അനുഗൃഹ്യ ച തം വിപ്രം തത്രൈവാന്തര്ഹിതോ ഽഭവമ്

അവൻ ആ ബ്രാഹ്മണനെ അനുഗ്രഹിച്ച് അവിടത്തുവെച്ച് അദൃശ്യനായി.

ആരാധയാമാസ പരം ഭാവപൂതഃ സമാഹിതഃ

ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ, ഏകാഗ്രതയോടെ, അവൻ പരമേശ്വരനെ ആരാധിച്ചു.

സംന്യസ്യ സര്വകര്മാണി പരം വൈരാഗ്യമാശ്രിതഃ

എല്ലാ കര്‍മ്മങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, പരമമായ വൈരാഗ്യത്തിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു.

സംപ്രാപ്യ ഭാവനാമന്ത്യാം ബ്രാഹ്മീമക്ഷരപൂര്വികാമ്

ബ്രഹ്മത്തിന്റെ അക്ഷരമായതിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, അവൻ അന്തിമ ഭാവനയിലേക്ക് എത്തി.

യം വിനിദ്രാ ജിതശ്വാസാഃ കാങ്ക്ഷന്തേ മോക്ഷകാങ്ക്ഷിണഃ

ഉറക്കം ഇല്ലാതെ, ശ്വാസം ജയിച്ച, മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണത്.

ആകാശേനൈവ വിപ്രേന്ദ്രോ യോഗൈശ്വര്യപ്രഭാവതഃ

യോഗശക്തിയുടെ പ്രഭാവത്തിൽ, ആ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ ആകാശത്തിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചു.

ദൃഷ്ട്വാന്യേ പഥി യോഗീന്ദ്രം സിദ്ധാ ബ്രഹ്മര്ഷയോ യയുഃ

പാതയിൽ യോഗീശ്വരനെ കണ്ടു, സിദ്ധന്മാരും ബ്രഹ്മർഷിമാരും അടുത്തെത്തി.

സ്ഥാനം തദ്യോഗിഭിര്ജുഷ്ടം യത്രാസ്തേ പരമഃ പുമാന്

യോഗിമാർ പ്രിയപ്പെട്ടതും, പരമപുരുഷൻ വസിക്കുന്നതുമായ സ്ഥലം അതാണ്.

വിവേശ ചാന്തര്ഭവനം ദേവാനാം ച ദുരാസദമ്

അവൻ ദേവന്മാർക്കും പ്രാപ്തിയില്ലാത്ത ആന്തരിക ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.

അനാദിനിധനം ദേവം ദേവദേവം പിതാമഹമ്

ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത ദേവനെയും, ദേവന്മാരുടെ ദേവനെയും, പിതാമഹനെയും—

തന്മധ്യേ പുരുഷം പൂര്വമപശ്യത് പരമം പദമ്

അതിനുള്ളിൽ ആദിമനുഷ്യനായ പരമപദം അവൻ കണ്ടു.